Ο πρώτος στόχος είναι να θωρακισθεί η κυβέρνηση από αποφάσεις δικαστηρίων στο μέλλον, ο δεύτερος είναι να τονώσει τις εντυπώσεις για τον μεταρρυθμιστικό ζήλο της νέας διακυβέρνησης, ο τρίτος αφορά την ενίσχυση προσδοκιών για κέρδη από την υπεραξία της γης και ο τέταρτος είναι να επιβεβαιώσει τον ζήλο της κυβέρνησης στην καταπολέμηση της διαφθοράς. Υπάρχει και τέταρτος στόχος, να μην έλθει σε σύγκρουση το κυβερνητικό κόμμα με την Εκκλησία, αλλά και αυτό εξασφαλίστηκε, προς μεγάλη ανακούφιση των βουλευτών του που δεν το έκρυψαν, αν κρίνει κανείς από τα θυελλώδη χειροκροτήματα στα οποία ξέσπασαν. Πολύ απλά, ο κ. Καραμανλής δεν άφησε καμία υπόνοια ότι θα θίξει τα εκκλησιαστικά «κεκτημένα». Η πρώτη πρόταση του πρωθυπουργού αφορά την δυνατότητα λειτουργίας μη κρατικών πανεπιστημίων, υπό την εποπτεία του κράτους, ώστε να μην ξενιτεύονται οι έλληνες φοιτητές και φεύγει συνάλλαγμα από τη χώρα. Αυτό θα το δεχθεί, όπως φαίνεται και το ΠΑΣΟΚ, αλλά όσοι νομίζουν ότι τα πράγματα είναι απλά, πλανώνται πλάνη μεγάλη. Το πιθανότερο είναι ότι θα γεμίσουμε με ιδρύματα, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, που όμως θα περιορισθούν στη λειτουργία σχολών που δεν απαιτούν εργαστήρια για προσφέρουν ολοκληρωμένες γνώσεις στο αντικείμενό τους. Εκτός και αν είναι σε θέση να προσφέρουν εργαστηριακά μαθήματα μέσω της εικονικής πραγματικότητας. Η δεύτερη πρόταση του κ. Καραμανλή να επιλέγονται οι πρόεδροι των Ανωτάτων Δικαστηρίων μεταξύ των αντιπροέδρων είναι κάτι που συνήθως γίνεται, μόνο που τώρα θα εξασφαλισθεί και συνταγματικά, ενώ οι αντιπρόεδροι θα υπηρετούν με θητεία. Πρότεινε και την καθιέρωση Συνταγματικού Δικαστηρίου που θα ασχολείται, μεταξύ άλλων, με τον τελικό έλεγχο της συνταγματικότητα των νόμων, την διαφάνεια στα οικονομικά των κομμάτων και των βουλευτών και το «πόθεν έσχες» των τελευταίων. Η καθιέρωση Συνταγματικού Δικαστηρίου δεν αποτελεί κατ’ αρχήν αρνητική σκέψη. Συνταγματικά Δικαστήρια λειτουργούν και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ωστόσο, είναι σαφές ότι η καθιέρωσή του θα περιστείλει τις αρμοδιότητες του Συμβουλίου της Δημοκρατίας από το οποίο η κυβέρνηση έχει πολλά παράπονα, τα οποία κατά καιρούς έχει εκφράσει ο κ. Σουφλιάς. Να μην ξεχνάμε ότι ειδικά το αρμόδιο Τμήμα του Συμβουλίου Επικρατείας έχει επανειλημμένα ορθώσει το ανάστημά του εδώ και χρόνια σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά αυτό εκνευρίζει τις κυβερνήσεις και ειδικά την σημερινή. Πέρα όμως από την υπόθεση ότι το Συνταγματικό Δικαστήριο θα παίρνει αποφάσεις σε πιο σύντομο χρονικό διάστημα, ως ολιγομελές, υπάρχει η αντίφαση ότι προστίθεται ένας κόμη βαθμός κρίσης της συνταγματικότητας ενός νόμου και επομένως θα έχουμε χρονοτριβή… Χωρίς να μπει σε λεπτομέρειες, αντίθετα με αρκετή αοριστία, ο πρωθυπουργός είπε ότι θα αλλάξει και η διάταξη περί βασικού μετόχου, όπως απαιτεί η Κομισιόν. Είπε βέβαια ότι και η νέα διάταξη θα πρέπει να είναι μέσα στο πνεύμα του Συντάγματος για την αντιμετώπιση της διαπλοκής, αλλά αυτό είναι για την τιμή των όπλων. Όπως δεν υπάρχει λόγος να υπάρχουν στο Σύνταγμα οι προτάσεις του να περιληφθούν στο Σύνταγμα διατάξεις περί μηχανισμού του Ελεγκτικού Συνεδρίου που θα ελέγχουν τις συμβάσεις μεγάλης αξίας του δημόσιου τομέα με ιδιώτες και για την προσωπική ευθύνη διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών. Είπαμε όμως, ο στόχος είναι να περάσει στο νοήμον κοινό η αντίληψη ότι αυτή η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να κτυπά την διαφθορά όπου την συναντά. Αρκετές είναι οι προτάσεις για τους βουλευτές. Η κυβέρνηση προτείνει η βουλευτική ασυλία να ισχύει μόνο για κατηγορίες που έχουν σχέση με την βουλευτική δραστηριότητα των βουλευτών και αυτό είναι σωστό. Για τον επανακαθορισμό των κωλυμάτων εκλογιμότητας θα πρέπει να δούμε τις συγκεκριμένες προτάσεις για έχουμε άποψη, ενώ η μετατροπή του απόλυτου ασυμβίβαστου σε μερικό για την άσκηση επαγγέλματος θέλει μεγάλη σκέψη. Πως είναι δυνατόν, ας πούμε, να μην υπάρχει απόλυτο ασυμβίβαστο στην άσκηση δικηγορίας, ή για τους μηχανικούς που ασχολούνται με δημόσια έργα και έκδοση αδειών; Τέλος, η αύξηση του αριθμού των βουλευτών Επικρατείας σε 30, αφ΄ ενός δίνει τη δυνατότητα στους αρχηγούς των κομ