Στην πραγματικότητά όμως , οι πιθανότητες για συμφωνία μέχρι το τέλος του χρόνου είναι πολύ λίγες, γιατί μεταξύ άλλων, η Βρετανία είναι ή ίδια μέρος του προβλήματος. ΄Ισως μάλιστα και να μην επιθυμεί συμφωνία κατά τη διάρκεια της δικής της προεδρίας, επειδή είναι υποχρεωμένη εκ της θέσεώς της να δείχνει συμβιβαστικό πρόσωπο και να μην τηρεί αταλάντευτη στάση σε ό,τι αφορά τα δικά της συμφέροντα. Η πρόταση που προσπαθεί να προωθήσει η βρετανική προεδρεία είναι διαφορετική προς τα κάτω από την αντίστοιχη της λουξεμβουργιανής προεδρίας, σε βαθμό που ακόμη και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Μπαρόζο την χαρακτήρισε «απαράδεκτη και μη ρεαλιστική». Το Λονδίνο θέλει το ύψος του προϋπολογισμού να μην υπερβαίνει τα 846 δις, που αντανακλά το 1,03% του ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Αυτό το ποσό είναι κατά 24 δις ευρώ μικρότερο από την πρόταση της προεδρίας του Λουξεμβούργου το περασμένο εξάμηνο και για να το περάσει η βρετανική προεδρία ακολουθεί την παραδοσιακή της τακτική του «διαίρει και βασίλευε». Κατ΄ αρχήν προσπαθεί να πείσει τις 10 νέες χώρες να δεχθούν χρηματοδοτικές ενισχύσεις ύψους 150 δις ευρώ στο διάστημα 2006-2013, μειωμένες κατά 8% από την πρόταση της προεδρίας του Λουξεμβούργου, αλλά με λιγότερες διαδικασίες για την απορρόφηση. Η πρόταση κάνει έξαλλες τις κυβερνήσεις της Πολωνίας, της Τσεχίας και των άλλων νέων χωρών, οπότε η βρετανική προεδρία σπεύδει να εξηγήσεις ότι δυστυχώς τα πολλά λεφτά τα τρώνε, «αυτές οι άχρηστες μεσογειακές χώρες», όπως η Ελλάδα και η Ιταλία. Ετσι, φέρνει σε αντίθεση τις νέες ευρωπαϊκές χώρες με τις μεσογειακές, τις οποίες ταυτόχρονα πιέζει να δεχθούν μικρότερες οικονομικές ενισχύσεις, αφού κάποιες, όπως η Ελλάδα, αποδεικνύουν ότι δεν μπορούν να τις απορροφήσουν. Με αυτή την έννοια, αν η βρετανική πρόταση περάσει, Ελλάδα δεν μπορεί να ελπίζει σε περισσότερα από 15-16 δις ευρώ για την επταετία, όταν από την πρόταση της προεδρίας του Λουξεμβούργου περίμενε γύρω στα 20 και η κυβέρνηση Σημίτη είχε εισπράξει πάνω από 24 δις ευρώ. Φυσικά, τα δεδομένα σήμερα είναι διαφορετικά, αλλά άντε να το εξηγήσει αυτό στο εσωτερικό ο κ. Καραμανλής, που είναι υποχρεωμένος να στυλώσει τα πόδια στην βρετανική πρόταση. Η άλλη δυσκολία για να επέλθει συμφωνία επί του προϋπολογισμού προκύπτει από την στάση της Βρετανίας απέναντι στην Κοινή Αγροτική Πολιτική. Η βρετανική προεδρία τώρα λέει ότι δέχεται να περικοπούν οι επιστροφές που παίρνει από τα κονδύλια τα οποία δίνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στα 46 δις ευρώ για την επταετία 2007-2013. Με το καθεστώς που ισχύει σήμερα θα έπαιρνε 54 δις ευρώ, αλλά με την πρόταση της προεδρεία του Λουξεμβούργου θα έπαιρνε πίσω 38,5 δις ευρώ. Ωστόσο, το Λονδίνο θέτει έναν όρο για να δεχθεί μείωση στις επιστροφές, που φαίνεται να ακυρώνει την πρόταση, αν δεν υπάρξει έκπληξη. Θέλει βαθιά μεταρρύθμιση στην Κοινή Αγροτική Πολιτική, δηλαδή λιγότερα κονδύλια για τους ευρωπαίους αγρότες και αυτό προσκρούει στην σθεναρή αντίδραση της Γαλλίας και άλλων χωρών, αφήστε που υπάρχει και σχετική συμφωνία για διατήρησή της μέχρι το 2013. Οποια και να είναι η εξέλιξη, η Βρετανία ωφελείται. Αν διατηρηθεί η εκκρεμότητα, θα συνεχίσει να παίρνει τις επιστροφές στο ακέραιο. Αν γίνει αποδεκτή η πρότασή της, βάλει την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση στην τροχιά που επιθυμεί. Από την άλλη πλευρά, το κακό είναι ότι όποια και αν είναι η εξέλιξη η Ελλάδα θα βγει ζημιωμένη. Αν περάσει η βρετανική πρόταση θα χάσει σημαντικά κοινοτικά κονδύλια και αν δεν περάσει, η εκκρεμότητα και η αβεβαιότητα θα συνεχισθούν. Αγγελος Στάγκος