Η ΕΕ δαπανά κάθε χρόνο το 2,5% του ΑΕΠ σε προμηθευτές εκτός των συνόρων της για να καλύψει τις ενεργειακές τις ανάγκες (περίπου 270 δισ. ευρώ για πετρέλαιο και 40 δισ. ευρώ για φυσικό αέριο).
Η συμφωνία αναγνωρίζει ότι για την «ενεργειακή σύγκλιση» απαιτείται υψηλής τεχνολογίας δίκτυο, ικανό να μεταφέρει, φερ' ειπείν, ενέργεια που παράγεται από αιολικά κέντρα του βορρά και από εγκαταστάσεις ηλιακής ενέργειας στο νότο σε αστικά κέντρα όπως το Παρίσι ή την Πράγα.
Η υλοποίηση του σχεδίου εκτιμάται ότι θα κοστίσει γύρω στα 200 δισ. ευρώ, και ο Επίτροπος Ενέργειας Γκούντερ Έτινγκερ αναμένεται να παρουσιάσει τον Ιούνιο το πλάνο χρηματοδότησης του σχεδίου, εστιάζοντας αρχικά στους σημαντικότερους κόμβους.
Σχετικά με το ίδιο το σχέδιο, ο Γκ. Έτινγκερ κατάφερε να αποσπάσει τη σύμφωνη γνώμη των εταίρων για να προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις με προμηθευτές ενέργειας στο εξωτερικό, όπως με το Αζερμπαϊτζάν.
Κατά την κατάρτιση του κειμένου, η Γαλλία πίεσε να χρησιμοποιηθεί διατύπωση που θα ευνοήσει την πυρηνική βιομηχανία της, όπως και η Πολωνία σχετικά με σχιστολοθικό φυσικό αέριο, όπως αναφέρει το Reuters.