«Ιδιαίτερα η σύνδεση των συντάξεων με υψηλότερο επίπεδο μετά τη λήξη του ορίου του 48% θα απαιτήσει σημαντικά αυξημένες επιδοτήσεις από τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό. Αυτό πρέπει οπωσδήποτε να διορθωθεί», δήλωσε.

Σε κοινό άρθρο γνώμης με τον Λαρς Π. Φελντ, Διευθυντή του Ινστιτούτου Βάλτερ Όικεν, ο Φούεστ εξηγεί γιατί το μέτρο που περιλαμβάνεται στο συνταξιοδοτικό πακέτο της κυβέρνησης συνεπάγεται τόσο μεγάλες επιβαρύνσεις. Ένα κρίσιμο σημείο του πακέτου είναι το εξής: Αν και το τεχνητά αυξημένο όριο του 48% πρόκειται να καταργηθεί από το 2032, οι αυξήσεις στις συντάξεις από εκείνο το έτος και έπειτα θα βασίζονται στο επίπεδο που είχε αυξηθεί από το εν λόγω όριο. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, η μελλοντική εξέλιξη των συντάξεων θα βασιζόταν σε επίπεδο 47% από το 2032. Καθώς το νέο πακέτο προβλέπει 48%, το αποτέλεσμα θα είναι μια πρόσθετη επιβάρυνση για τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό ύψους περίπου 15 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως.

Σύμφωνα με τον Φούεστ, το πακέτο είναι επίσης προβληματικό από συστημική σκοπιά, καθώς οι νέες ρυθμίσεις καθιστούν ευκολότερη τη διεύρυνση της φορολογικής χρηματοδότησης των συνταξιοδοτικών ταμείων. «Αν δεν τεθούν όρια στις επιδοτήσεις, θα αυξηθεί η γενική φορολογική επιβάρυνση, κάτι που θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στην οικονομική ανάπτυξη και θα επιδεινώσει τη θέση των νεότερων γενεών», σημειώνει ο Φούεστ.