Σύμφωνα με τη DEUTSCHE WELLE, οι διαπραγματεύσεις προσέκρουσαν ξανά στο «παρά πέντε», όταν οι αξιωματούχοι της ΕΕ ακύρωσαν το προγραμματισμένο ταξίδι τους στη Βραζιλία για τη συμφωνία. Η Ιταλία ζήτησε «περισσότερο χρόνο», μεταφέροντας την υπογραφή για τον Ιανουάριο του 2026, ενώ διατηρεί τη στήριξή της στη συμφωνία. Η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν σχολίασε ότι, μετά από χρόνια αναμονής, λίγες εβδομάδες ακόμη δεν αλλάζουν τα πράγματα.
Διαχρονικά προβλήματα και ανησυχίες αγροτών
Η καθυστέρηση αναδεικνύει τις ανησυχίες των Ευρωπαίων αγροτών για τον αθέμιτο ανταγωνισμό από τρίτες χώρες με χαμηλότερο κόστος παραγωγής, όπως η Βραζιλία, η Ινδία και η Νότια Αφρική. Στα ευρωπαϊκά σούπερ μάρκετ κυκλοφορούν ήδη προϊόντα από τη Λατινική Αμερική, όπως καφές, αβοκάντο και κρασιά, αλλά οι παραγωγοί τους πιθανόν δεν υπόκεινται στους ίδιους αυστηρούς κανόνες για περιβαλλοντική προστασία και ασφάλεια τροφίμων.
Παράλληλα, το κόστος παραγωγής για τον Ευρωπαίο αγρότη αυξάνεται συνεχώς λόγω πληθωρισμού σε καύσιμα, λιπάσματα και ζωοτροφές, ενώ οι τιμές πώλησης των προϊόντων υποχωρούν, μειώνοντας τα περιθώρια κέρδους. Στη Γαλλία, οι παραγωγοί ζαχαρότευτλων καταγγέλλουν πτώση των τιμών κατά 50% μέσα στο 2025 και προειδοποιούν ότι η είσοδος προϊόντων Mercosur θα μπορούσε να καταστρέψει την εγχώρια παραγωγή.
Ο ρόλος των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων
Οι Βρυξέλλες φαίνεται να κινούνται με βάση τα οικονομικά μεγέθη: οι αγρότες αποτελούν μόλις το 3,8% του ενεργού πληθυσμού της ΕΕ, ενώ η βιομηχανία φτάνει το 24%. Έτσι, οι πιέσεις της αγροτικής παραγωγής υποχωρούν μπροστά στα οφέλη για τη βιομηχανία.
Η Ιταλία, σε αυτό το πλαίσιο, εμφανίζεται ως κρίσιμη δύναμη. Η χώρα διεκδικεί πιο ενεργό ρόλο στην ΕΕ μετά την αποχώρηση της Μεγάλης Βρετανίας και η πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι επωμίζεται ρυθμιστικό ρόλο σε κρίσιμες αποφάσεις, έχοντας τη δυνατότητα να αλλάζει στρατόπεδα ανάλογα με τις περιστάσεις.
Η Ισπανία, αντίθετα, υποστηρίζει θερμά τη συμφωνία, μαζί με τη Γερμανία, ενώ η Γαλλία εκφράζει επιφυλάξεις. Οι επιλογές της Ιταλίας θα παρακολουθούνται στενά, καθώς στο τελευταίο έγγραφο για τη Στρατηγική Ασφάλειας των ΗΠΑ η χώρα αναφέρεται ως μία από τις τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες που η Ουάσιγκτον επιδιώκει να απομακρύνει από την ΕΕ, μαζί με την Αυστρία, την Ουγγαρία και την Πολωνία.
Η συμφωνία ΕΕ–Mercosur παραμένει, λοιπόν, μια στρατηγική ευκαιρία αλλά και ένα πολιτικό στοίχημα, όπου οι ισορροπίες δυνάμεων και οι οικονομικές προτεραιότητες θα καθορίσουν την τελική έκβαση.
