Το βαρόμετρο υπογραμμίζει ότι η διεθνής συγκυρία προσφέρει στον Γάλλο πρόεδρο μια «πολιτική ανάσα», καθώς η δημοτικότητά του είχε αγγίξει στα τέλη Νοεμβρίου του 2025 το 16%, πλησιάζοντας το ιστορικό χαμηλό του Φρανσουά Ολάντ το 2014. Η άνοδος φαίνεται να συνδέεται τόσο με τις παγκόσμιες γεωπολιτικές αναταράξεις όσο και με την αντιπαράθεση Μακρόν–Τραμπ, η οποία ενισχύει την εικόνα του στα μάτια ενός τμήματος της γαλλικής κοινής γνώμης.

Στον αντίποδα, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί χάνει δύο μονάδες τον Ιανουάριο, με τη δημοτικότητά του να υποχωρεί στο 33%. Ωστόσο, πρόκειται για τη μοναδική περίπτωση από την εποχή του Μισέλ Ροκάρ στα τέλη της δεκαετίας του 1980, όπου ο πρωθυπουργός δεν καταρρέει μετά τη χρήση του άρθρου 49.3 του Συντάγματος για την ψήφιση νομοθετικών πράξεων χωρίς έγκριση της Εθνοσυνέλευσης. Ο Λεκορνί έκανε πρόσφατα χρήση του άρθρου για να περάσει τον κρατικό προϋπολογισμό του 2026, χωρίς να υποστεί σοβαρές απώλειες στην υποστήριξή του.

Η τάση δείχνει ότι, αν και η εσωτερική δημοφιλία του Μακρόν παραμένει σε χαμηλά επίπεδα, η διεθνής σκηνή και οι δημόσιες αντιπαραθέσεις με ισχυρούς ηγέτες μπορούν να προσφέρουν βραχυπρόθεσμη ενίσχυση της εικόνας του, δημιουργώντας ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για την κυβέρνηση.