Ο Πάτελ είχε δηλώσει το Σαββατοκύριακο ότι θα κινηθεί νομικά κατά του περιοδικού για το άρθρο που δημοσιεύτηκε την Παρασκευή με τίτλο «Η ασταθής συμπεριφορά του Kash Patel θα μπορούσε να του κοστίσει τη θέση του».

Σύμφωνα με τον υπότιτλο του άρθρου, «ο διευθυντής του FBI έχει ανησυχήσει συναδέλφους με επεισόδια υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ και ανεξήγητες απουσίες».

Η αγωγή 19 σελίδων κατατέθηκε στο Ομοσπονδιακό Περιφερειακό Δικαστήριο της Ουάσινγκτον.

Εκτός από το περιοδικό, η αστική προσφυγή κατονομάζει και τη δημοσιογράφο Sarah Fitzpatrick ως εναγόμενη.

Στην αγωγή, ο Πατέλ αναφέρει ότι επιδιώκει να καταστήσει τους εναγόμενους «υπεύθυνους για ένα εκτεταμένο, κακόβουλο και συκοφαντικό δημοσίευμα».

«Οι εναγόμενοι είναι φυσικά ελεύθεροι να ασκούν κριτική στην ηγεσία του FBI, αλλά ξεπέρασαν τα νομικά όρια δημοσιεύοντας ένα άρθρο γεμάτο ψευδείς και προφανώς κατασκευασμένες κατηγορίες με στόχο να καταστρέψουν τη φήμη του διευθυντή Patel και να τον εξαναγκάσουν σε αποχώρηση από το αξίωμά του», αναφέρεται στην αγωγή.

Η προσφυγή υποστηρίζει ότι το περιοδικό και η Fitzpatrick δημοσίευσαν το άρθρο «με πραγματική κακοβουλία (actual malice), παρά το γεγονός ότι είχαν ρητά ενημερωθεί, λίγες ώρες πριν τη δημοσίευση, ότι οι βασικές κατηγορίες ήταν κατηγορηματικά ψευδείς».

Η αγωγή απαριθμεί 17 συγκεκριμένους ισχυρισμούς του άρθρου που θεωρούνται «πολυάριθμες ψευδείς και δυσφημιστικές δηλώσεις γεγονότων».

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ισχυρισμοί ότι «είναι γνωστό πως πίνει μέχρι εμφανή μέθη, σε πολλές περιπτώσεις στο ιδιωτικό κλαμπ Ned’s στην Ουάσινγκτον, παρουσία στελεχών του Λευκού Οίκου και άλλων κυβερνητικών αξιωματούχων», ότι «καταναλώνει υπερβολικά αλκοόλ στο Poodle Room στο Λας Βέγκας, όπου περνά συχνά μέρος των Σαββατοκύριακών του», καθώς και ότι «σε πολλαπλές περιπτώσεις τον τελευταίο χρόνο, μέλη της ομάδας ασφαλείας του δυσκολεύονταν να τον ξυπνήσουν επειδή φαινόταν να είναι υπό την επήρεια αλκοόλ».

Σύμφωνα επίσης με το άρθρο, είχε γίνει αίτημα για «εξοπλισμό διάρρηξης» —που χρησιμοποιείται συνήθως από ομάδες SWAT και διάσωσης ομήρων για γρήγορη είσοδο σε κτίρια— επειδή ο Πατέλ δεν ανταποκρινόταν ενώ βρισκόταν πίσω από κλειδωμένες πόρτες.

Η αγωγή αναφέρει ότι «ο διευθυντής Πατέλ δεν καταναλώνει υπερβολικά αλκοόλ σε αυτά τα μέρη ή οπουδήποτε αλλού, και αυτό δεν ήταν ποτέ αιτία ανησυχίας εντός της κυβέρνησης».

Σε δήλωση μέσω των δικηγόρων του, ο Πατέλ ανέφερε: «Η ιστορία του The Atlantic είναι ψέμα».

«Τους δόθηκε η αλήθεια πριν από τη δημοσίευση, και επέλεξαν παρ’ όλα αυτά να δημοσιεύσουν ανακρίβειες», δήλωσε. «Ανέλαβα αυτή τη θέση για να προστατεύσω τον αμερικανικό λαό και το FBI έχει επιτύχει τη μεγαλύτερη μείωση εγκληματικότητας στην ιστορία των ΗΠΑ. Τα ψευδή μέσα δεν θα το αναφέρουν, και η τοξικότητά τους δεν θα διαβρώσει ούτε θα σταματήσει την αποστολή μας».

Το The Atlantic δήλωσε στο CNBC: «Στεκόμαστε πίσω από το ρεπορτάζ μας για τον Kash Patel και θα υπερασπιστούμε δυναμικά το περιοδικό και τους δημοσιογράφους μας απέναντι σε αυτή την αβάσιμη αγωγή».

Τα δημόσια πρόσωπα, όπως ο Πατέλ,αντιμετωπίζουν υψηλό νομικό όριο σε υποθέσεις συκοφαντικής δυσφήμισης.

Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, σε μια ιστορική απόφαση του 1964 στην υπόθεση New York Times Co. v. Sullivan, έκρινε ότι ένα δημόσιο πρόσωπο πρέπει να αποδείξει «πραγματική κακόβουλη πρόθεση» για να δικαιωθεί σε αγωγή δυσφήμισης.

Το δικαστήριο όρισε την «πραγματική κακόβουλη πρόθεση» ως τη δημοσίευση μιας δήλωσης «με γνώση ότι είναι ψευδής ή με απερίσκεπτη αδιαφορία ως προς το αν είναι ψευδής ή όχι».