Σύμφωνα με τον Νομπελίστα οικονομολόγο Paul Krugman, η Ισλανδία ορθοπόδησε πιο γρήγορα γιατί δεν έχει υιοθετήσει το ευρώ. «Υποτίμησε το νόμισμά της και επέβαλε έλεγχο των κεφαλαίων», έγραψε ο Krugman. «Συνέβη τότε κάτι περίεργο: παρόλο που είχε βυθιστεί στη χειρότερη οικονομική κρίση της ιστορίας της, δεν τιμωρήθηκε τόσο αυστηρά όσο άλλες χώρες». Δύο χρόνια αργότερα, η ισλανδική κορώνα έχει χάσει το 30% της αξίας της, αλλά τα εργοστάσια αλουμινίου λειτουργούν στο 100% για να ικανοποιήσουν την εξωτερική ζήτηση και τα τοπικά προϊόντα έχουν αντικατασταθεί με άλλες παραγωγές.
Οι οικονομικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η επιστροφή της Ισλανδίας στην ανάπτυξη θα θεωρηθεί από τον πληθυσμό δικαίωση για τη σκληρή στάση που τήρησε η χώρα απέναντι στις ξένες κυβερνήσεις και την επενδυτική κοινότητα. Αξίζει μάλιστα εδώ να σημειωθεί ότι στην Ισλανδία η κυβέρνηση άφησε τις τράπεζες να καταρρεύσουν. Αντιμετωπίστηκαν ως ιδιωτικές επιχειρήσεις χωρίς να αποτελούν ευθύνη του Κράτους.
Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι στην Ισλανδία, στα τέλη Νοεμβρίου συνέβη κάτι πρωτόγνωρο. Η αποφασιστικότητα για την πάταξη της αδιαφάνειας οδήγησε τους Ισλανδούς στις κάλπες για να εκλέξουν αυτούς που θα ξαναγράψουν το Σύνταγμα της χώρας, ενώ μεταξύ των υποψηφίων δε συγκαταλέγονται οι βουλευτές, ο προέδρος και τα μέλη της επιτροπής που διοργανώνει τη διαδικασία. Οι υποψήφιοι ήταν 523 «ανώνυμοι» Ισλανδοί που επελέγησαν από τους περίπου 1.000, ηλικίας από 18 έως 89 ετών, οι οποίοι κατέθεσαν αρχικά τις απόψεις τους για το νέο Σύνταγμα της Ισλανδίας. Επρόκειτο για φοιτητές, καθηγητές, φορτηγατζήδες, δημοσιογράφους, δικηγόρους, ειδικούς στην πληροφορική και γενικά άτομα από σχεδόν όλο το φάσμα της κοινωνίας, οι οποίοι θα ξεκινήσουν μία διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει ακόμη και ένα έτος.
Στο μεταξύ, μόλις μέσα σε ένα χρόνο, από την αρχή του έτους, η Κεντρική τράπεζα της χώρας πραγματοποίησε οκτώ φορές μείωση του επιτοκίου δανεισμού, σε μία προσπάθεια να ενισχύσει την επενδυτική δραστηριότητα της χώρας. Θυμίζουμε πως στα κορυφαία τους επίπεδα γύρω στα τέλη 2008 τα επιτόκια είχαν φθάσει στο 18%.
Ο Mats Olausson, επικεφαλής στρατηγικός αναλυτής για αναδυόμενες οικονομίες στον τραπεζικό όμιλο SEB, δήλωσε πως η κεντρική τράπεζα της χώρας είχε να επιχειρήσει ένα δύσκολο καθήκον εξισορρόπησης. «Μεγάλα μέρη της εγχώριας οικονομίας θα συνεχίσουν να έχουν ανάγκη πολύ χαμηλότερα επιτόκια, την ίδια ώρα που ενώ η διαδικασία απορρύθμισης προχωρά είναι σημαντικό για την Ισλανδία να έχει ένα ελκυστικό επιτόκιο ώστε να προσελκύει εγχώριους και ξένους επενδυτές».
Την ίδια ώρα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εκτιμά ότι οι Ισλανδοί ξεπέρασαν τα δύσκολα, εκφράζοντας την ικανοποίησή του για την ικανότητα της κυβέρνησης να προστατεύσει το «πολύτιμο βόρειο μοντέλο κοινωνικής προστασίας». Η ύφεση αποδείχθηκε λιγότερο βαθειά απ’ ό,τι αναμενόταν, τόνισε ο Μαρκ Φλάνιγκαν, επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ. Το χρέος θα φτάσει το 115% του ΑΕΠ, προτού μειωθεί στο 80% το 2015.
Αξίζει τέλος εδώ να σημειωθεί ότι μετά από δημοψήφισμα, οι Ισλανδοί αρνήθηκαν να τηρήσουν τη συμφωνία για την αποπληρωμή ως το 2024 από το Ρέικιαβικ των 3,8 δισ. ευρώ που χορηγήθηκαν από τη Βρετανία και την Ολλανδία ως αποζημίωση των πολιτών τους που είχαν καταθέσεις στην ισλανδική τράπεζα Icesave, η οποία χρεοκόπησε τον Οκτώβριο του 2008 μαζί με τον τραπεζικό τομέα της χώρας. Έτσι δόθηκε χρόνος στην κυβέρνηση της χώρας να δρομολογήσει την τόνωση της οικονομίας. Ωστόσο, πριν από δέκα ημέρες περίπου η κυβέρνηση της Τζοάνα Σιγκουρνταρντοτίρ κατέληξε σε συμφωνία με τις κυβερνήσεις της Βρετανίας και της Ολλανδίας να ξεκινήσει την αποπληρωμή των χρεών προς αυτές το 2016 και να ολοκληρωθεί το 2046. Η Βρετανία καλωσόρισε τη συμφωνία, η οποία βεβαίως πρέπει να εγκριθεί από το Κοινοβούλιο και τον πρόεδρο της Ισλανδίας. Βάσει της συμφωνίας, η Ισλανδία θα καταβάλει επιτόκιο 3% στα οφειλόμενα χρέη προς την ολλανδική κυβέρνηση (είναι 1,3 δισ. ευρώ) και 3,3% προς τα χρέη της στη βρετανική (2 δισ. στερλίνες, δηλαδή περί τα 2,7 δισ. ευρώ).
Το επιτόκιο θυμίζει κάτι από ... Γερμανία ... για μία χώρα προσφάτως χρεοκοπημένη ...