Ειδικότερα, το δικαστήριο έκρινε τα εξής: · «Ολως καταχρηστικά ο ΟΤΕ προέβη στην πρόσληψη μέσω παρενθέτων προσώπων… προκειμένου να μην εμφανίζεται ως εργοδότης τους, να επωφελείται από την παροχή της εργασίας τους, αφού αυτοί ήταν απαραίτητοι για την κάλυψη των πάγιων και διαρκών αναγκών της συγκεκριμένης υπηρεσίας, χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες τους, φερόμενός ότι δανείζεται αυτές από την εικονική εργοδότριά τους (θυγατρική του)…. Ο τρόπος αυτός πρόσληψης των εναγόντων ήταν προς το συμφέρον της εναγομένης, αφού απασχολούσε προσωπικό για την κάλυψη των πάγιων και διαρκών αναγκών της με χαμηλότερες από τις καταβαλλόμενες στους μόνιμους μισθωτούς της αποδοχές…» Με το σκεπτικό αυτό, ο ΟΤΕ και οι θυγατρικές του θεωρούνται ως όμιλος επιχειρήσεων και ενιαίος (ίδιος) εργοδότης ως προς τα εργασιακά δικαιώματα των συμβασιούχων. Έτσι, καταρρίπτεται το «τέχνασμα» του ΟΤΕ, της διάσπασης δηλαδή του προσώπου του εργοδότη για την αποφυγή των συνεπειών του π.δ. 180/2004 (αορίστου χρόνου με την συμπλήρωση 24μηνου), αφού η απόφαση περαιτέρω έκρινε ότι «…οι ενάγοντες εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 8Α του π.δ. 81/2003…». Σημειώνεται ότι στη μεταβατική διάταξη του Διατάγματος Παναγιωτόπουλου, (για τους παλιούς συμβασιούχους) η έννοια του ομίλου ως ενιαίου εργοδότη, παρέμενε ασαφής. Με την ίδια απόφαση, κρίθηκε ότι οι ενάγοντες - συμβασιούχοι συνδέονταν από την αρχή της πρόσληψής τους με ενιαία σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου με τον ΟΤΕ και αναγνωρίστηκε ότι οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου που συνήψαν με τις θυγατρικές του ήταν εικονικές, υποκρύπτουσες έγκυρες συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου με τον ίδιο τον ΟΤΕ. Σημειώνεται ότι η απόφαση αυτή εκδόθηκε πριν από την απόλυση των συμβασιούχων από την θυγατρική TEMAGON. Έτσι, ο ΟΤΕ μετά τη λήξη των ψευδεπίγραφων συμβάσεων ορισμένου χρόνου με τις θυγατρικές του είναι υποχρεωμένος να συνεχίσει να τους απασχολεί ο ίδιος ως εργοδότης, σύμφωνα με το διατακτικό της απόφασης. Επίσης, με την ίδια απόφαση επιβεβαιώνεται η κρατούσα άποψη ότι«... ο ΟΤΕ καταχρηστικά κατέφυγε στην εφαρμογή του αρ. 2 παρ. 2 του Κανονισμού του ΟΤΕ για τη σύναψη συμβάσεων ορισμένου χρόνου με τους εναγόντες, αφού δεν υπήρχαν έκτακτες και πρόσκαιρες ανάγκες που έπρεπε να καλυφθούν, καταχρηστικά δε στη συνέχεια κατέφυγε στην ανανέωση τους, παραβιάζοντας τόσο την προαναφερόμενη διάταξη του Κανονισμού της, η οποία απαγορεύει την ανανέωση και παράταση των συμβάσεων αυτών, όσο και τη διάταξη αναγκαστικού δικαίου του αρ. 8 παρ. 3 του ν. 2112/20 και το προστατευτικό πλαίσιο των ρητρών της Κοινοτικής Οδηγίας...» Θεωρείται βέβαιο, μετά τη σημερινή απόφαση, ότι ανοίγει ο δρόμος για την δικαίωση περίπου 500 συμβασιούχων του ΟΤΕ, που «ταλαιπωρούνται» μεταξύ ΟΤΕ, θυγατρικών του και εργολάβων που χρησιμοποιεί ο ΟΤΕ.