Προφανώς, η συγκυρία επιταχύνει τις αποφάσεις για μια ορθολογικοποίηση της αγοράς, δηλαδή, μείωση της χρήσης των πράσινων τιμολογίων, όπου το επιχειρηματικό ρίσκο μεταφέρεται στον τελικό πελάτη. Έτσι, με τη νέα τιμή, η ΔΕΗ τοποθετεί ένα από τα βασικά σταθερά προϊόντα της αισθητά χαμηλότερα από τις περισσότερες χρεώσεις της αγοράς και ταυτόχρονα ανοίγει ένα νέο μέτωπο ανταγωνισμού μεταξύ των παρόχων.

Το ζητούμενο πλέον δεν είναι μόνο ποιος θα προσφέρει τη χαμηλότερη τιμή στο πράσινο τιμολόγιο κάθε μήνα, αλλά και ποιος θα καταφέρει να κερδίσει τον καταναλωτή που προτιμά να «κλειδώσει» το κόστος του, αποφεύγοντας την έκθεση στις διακυμάνσεις της χονδρεμπορικής αγοράς.

Η αγορά αλλάζει «χρώμα»

Η στροφή προς τα σταθερά τιμολόγια δεν είναι καινούργια, αποκτά όμως πλέον διαφορετική δυναμική. Με βάση τα στοιχεία της ΡΑΑΕΥ για τον Ιούνιο, τα μπλε τιμολόγια αντιστοιχούν ήδη στο 31,62% της αγοράς. Τα πράσινα εξακολουθούν να έχουν την πρωτοκαθεδρία στα οικιακά τιμολόγια, με μερίδιο 53,17%, αλλά έχουν υποχωρήσει από τα επίπεδα που είχαν καταγράψει όταν ξεκίνησε η εφαρμογή των «χρωματιστών» τιμολογίων. Την ίδια ώρα, τα κίτρινα έχουν φτάσει στο 15,21%, ενισχύοντας σταδιακά τη θέση τους.

Η μετατόπιση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για τη στρατηγική των προμηθευτών. Τα μπλε προϊόντα προσφέρουν μεγαλύτερη προβλεψιμότητα στον καταναλωτή, αλλά παράλληλα επιτρέπουν στις εταιρείες να ανταγωνιστούν όχι μόνο στην τιμή, αλλά και στη διάρκεια, στους όρους και στα πρόσθετα οφέλη των συμβολαίων.

Η χονδρεμπορική δοκιμάζει τα περιθώρια των παρόχων

Όπως προαναφέρθηκε, πάντως, η συγκυρία στην αγορά δεν είναι τυχαία. Η άνοδος της χονδρεμπορικής τιμής ηλεκτρικής ενέργειας τον Αύγουστο άσκησε πιέσεις στα περιθώρια των προμηθευτών και οδήγησε σε διαφορετικές επιλογές ως προς το ποιο μέρος του κόστους θα απορροφηθεί και ποιο θα μετακυλιστεί στους καταναλωτές.

Στα πράσινα τιμολόγια του Σεπτεμβρίου οι αποκλίσεις είναι πλέον σημαντικές. Ορισμένοι πάροχοι περιόρισαν τις αυξήσεις, ενώ άλλοι προχώρησαν σε μεγαλύτερες αναπροσαρμογές.

Σε αυτό το περιβάλλον, η επιλογή της ΔΕΗ να μειώσει την τιμή ενός σταθερού προϊόντος αποκτά μεγαλύτερο εμπορικό ενδιαφέρον. Η εταιρεία δεν περιορίζεται δηλαδή στο να διαχειριστεί την άνοδο των χονδρεμπορικών τιμών στο κυμαινόμενο τιμολόγιό της, αλλά επιχειρεί να αξιοποιήσει τη ζήτηση για σταθερότητα.

Στα 11,5 λεπτά η νέα τιμή

Το ΔΕΗ myHome Online προσφέρεται πλέον με σταθερή χρέωση, πάγια εντολή πληρωμής στα 0,115 ευρώ/kWh και πάγιο 3,5 ευρώ τον μήνα, για διάρκεια 12 μηνών.

Η τιμή είναι χαμηλότερη από τις χρεώσεις όλων των πράσινων τιμολογίων που διαμορφώνονται τον Σεπτέμβριο και βρίσκεται επίσης κάτω από αρκετές από τις σημερινές τιμές της αγοράς στα μπλε προϊόντα.

Η σύγκριση έχει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον εάν ληφθεί υπόψη η πορεία των σταθερών τιμολογίων. Στην αρχική φάση των «χρωματιστών» τιμολογίων είχαν εμφανιστεί προσφορές κοντά στα 9-10 λεπτά ανά κιλοβατώρα. Στη συνέχεια, καθώς άλλαξαν οι συνθήκες στην αγορά, οι τιμές των σταθερών προϊόντων κινήθηκαν σε υψηλότερα επίπεδα, κυρίως στην περιοχή των 14-15 λεπτών.

Η επιστροφή σε επίπεδα της τάξης των 11,5 λεπτών από έναν πάροχο με το μέγεθος της ΔΕΗ δημιουργεί επομένως νέα βάση σύγκρισης για την αγορά.

Πράσινα τιμολόγια

Στα πράσινα τιμολόγια, ο ΗΡΩΝ ανακοίνωσε για τον Σεπτέμβριο τη χαμηλότερη ενιαία χρέωση, στα 14,76 λεπτά ανά κιλοβατώρα, διατηρώντας την τιμή αμετάβλητη σε σχέση με τον Αύγουστο.

Η ΔΕΗ βρίσκεται πολύ κοντά, με το πράσινο κυμαινόμενο Γ1/Γ1Ν στα 14,913 λεπτά ανά κιλοβατώρα για τις πρώτες 200 kWh, από 13,84 λεπτά τον Αύγουστο. Για κατανάλωση άνω των 200 kWh, η χρέωση αυξάνεται σημαντικά στα 18,544 λεπτά, από 15,3 λεπτά, κάτι που για κατανάλωση ενός μέσου σπιτιού έχει σημασία.

Η Protergia, ο έτερος μεγάλος καθετοποιημένος, κράτησε την τιμή στα 16,9 λεπτά, ενώ η Enerwave διατηρεί χρέωση 15,9 λεπτά για τις πρώτες 100 kWh, με την τιμή να αυξάνεται στα 29,4 λεπτά από την 101η κιλοβατώρα.

Παράλληλα, οι χρεώσεις της NRG κινούνται στα 22,9 λεπτά, της Φυσικό Αέριο Ελληνική Εταιρεία Ενέργειας στα 21,8 λεπτά και της Volton στα 21,957 λεπτά ανά κιλοβατώρα.

Στη ZeniΘ, η τιμή φτάνει τα 29,7 λεπτά για την κατανάλωση από την 101η κιλοβατώρα και πάνω, ενώ η Elin διαμορφώνει τη χρέωσή της στα 22,536 λεπτά.

Ωστόσο, η ονομαστική τιμή της κιλοβατώρας δεν αποτελεί από μόνη της ασφαλή οδηγό για την επιλογή τιμολογίου.

Η «σούμα» για τον καταναλωτή

Για να αποτυπωθεί το πραγματικό κόστος, ο καταναλωτής θα πρέπει να συνυπολογίσει το πάγιο, τον ΦΠΑ, τις ρυθμιζόμενες χρεώσεις και τις χρεώσεις δικτύου, αλλά και το προφίλ της κατανάλωσής του.

Η διαφορά στην τιμή της κιλοβατώρας αποκτά μεγαλύτερη οικονομική σημασία όσο αυξάνεται η κατανάλωση. Για παράδειγμα, μια διαφορά 4 λεπτών ανά κιλοβατώρα αντιστοιχεί σε 16 ευρώ για κατανάλωση 400 kWh, πριν από την επίδραση των υπόλοιπων χρεώσεων.

Για ένα νοικοκυριό με έναν μετρητή το ποσό αυτό μπορεί να μην είναι καθοριστικό σε κάθε περίπτωση. Για καταναλωτές, όμως, που έχουν περισσότερες κατοικίες ή περισσότερους μετρητές —όπως εξοχικό ή φοιτητική κατοικία— η διαφορά μπορεί να αποκτήσει σαφώς μεγαλύτερο βάρος στον ετήσιο προϋπολογισμό.

Η «απάντηση» της αγοράς στη ΔΕΗ

Το επόμενο ενδιαφέρον επεισόδιο αναμένεται πλέον στο μέτωπο των σταθερών τιμολογίων.

Η κίνηση της ΔΕΗ στα 11,5 λεπτά δημιουργεί μια νέα τιμολογιακή αναφορά στην αγορά και αφήνει ανοιχτό το ερώτημα εάν οι υπόλοιποι μεγάλοι προμηθευτές θα επιλέξουν να απαντήσουν με δικές τους προσφορές ή αναπροσαρμογές στα μπλε προϊόντα.

Ο ανταγωνισμός μπορεί, παράλληλα, να ενταθεί και στα κίτρινα τιμολόγια, τα οποία κερδίζουν σταδιακά έδαφος. Η δυναμική τους, ωστόσο, παραμένει μικρότερη σε σχέση με τα μπλε και τα πράσινα.

Σε κάθε περίπτωση, η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας εισέρχεται σε μια νέα φάση όπου το «χρώμα» του τιμολογίου συνδέεται όλο και περισσότερο με τη στρατηγική που επιλέγει ο καταναλωτής απέναντι στο ενεργειακό ρίσκο: κυμαινόμενη τιμή και έκθεση στις εξελίξεις της αγοράς ή σταθερή χρέωση και μεγαλύτερη προβλεψιμότητα.