Το ασπρόμαυρο δεν εντυπωσιάζει με την πληθωρικότητα και τον κορεσμό του, το μάτι. Η φόρμα καλείται να καλύψει την απουσία του, να πάρει τη θέση του και να γίνει το κύριο και το στατικό σημείο της εικόνας. Οι τόνοι του γκρίζου, η τονικότητα, το άσπρο και το μαύρο, λειτουργούν σαν το σχέδιο στη ζωγραφική. Όσο πιο γερό, σωστό και δεμένο τόσο πιο εύκολα θα σταθεί το χρώμα πάνω του.
Για πολλούς καλλιτέχνες οι κλασικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες παρουσιάζουν τον πλούτο του παρελθόντος με ένα τρόπο πολύ πιο άρτιο από αυτόν των έγχρωμων.