Στον Λόφο του Φιλοπάππου, πολύτιμο χώρο πρασίνου σε ένα από τα πιο κεντρικά σημεία της πόλης, λειτουργούσαν, μέχρι τη δεκαετία του 1960, δύο λατομεία, τα ίχνη των οποίων είναι ακόμη ορατά στον περιπατητή, καθώς ένα βιομηχανικό τοπίο αναδύεται ξαφνικά μπροστά στα μάτια του, ένας ολόγυμνος βράχος που ξεχύνεται ορμητικά προς τον ουρανό.

Σχέδια για υπαίθριες εκθέσεις γλυπτικής

Στα πόδια αυτού του κάθετου βράχου και στο πλάτωμα που δημιούργησαν με τα χρόνια οι εργασίες εξόρυξης, λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες και στο πλαίσιο της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων δημιουργήθηκε, από τους αρχιτέκτονες Μπούκη Μπαμπάλου-Νουκάκη και Αντώνη Νουκάκη, μια ανοιχτή οριζόντια κατασκευή, που σχεδιαζόταν να λειτουργήσει ως υποδομή για υπαίθριες εκθέσεις γλυπτικής, κάτι που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Η οριζόντια αυτή πλατφόρμα όμως παρέμεινε στη θέση της, προσφέροντας στέγη σε διάφορες άτυπες χρήσεις της, από ρέιβ πάρτυ μέχρι ρέμβη υπό το σεληνόφως – ίχνη από τις οποίες διακρίνονται ακόμη, όπως τα καμένα ξύλινα στοιχεία της κατασκευής στο σημείο όπου κάποιοι θέλησαν να ρεμβάσουν συνοδεία φωτιάς.

Διαβάστε περισσότερα στο monopoli.gr