Ο Γιάννης Μπουτέας γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1941 και φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (ΑΣΚΤ) από το 1959 έως το 1964, έχοντας δάσκαλο τον Κώστα Γραμματόπουλο στη Χαρακτική. Με υποτροφία του ΙΚΥ συνέχισε τις σπουδές του στην École des Beaux-Arts του Παρισιού από το 1966 έως το 1970, όπου έζησε και εργάστηκε για περίπου μια δεκαετία, από το 1972 έως το 1982.
Ήταν μέλος της ομάδας «Διαδικασίες-Συστήματα» και παρουσίασε το έργο του σε περισσότερες από δέκα ατομικές εκθέσεις, ενώ συμμετείχε σε πλήθος ομαδικών και διεθνών διοργανώσεων τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, όπως στη Διεθνή Έκθεση Χαρακτικής της Λουμπλιάνα (1963), στη Μπιενάλε Νέων στο Παρίσι (1966 και 1967) και σε διάφορα Παρισινά Salons.
Επιπλέον, εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Μπιενάλε του Σάο Πάολο το 1981 και στη Μπιενάλε της Βενετίας το 1990. Το 2004 παρουσιάστηκε αναδρομική του έκθεση με τίτλο «Ρέουσες Καταστάσεις 1970–2004» στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη.
Το 2007 ολοκλήρωσε τη δημιουργία του έργου «Διαστρωματώσεις Ενεργειακές Εικόνες XVI» ειδικά για τον σταθμό Κεραμεικός του Αθηναϊκού Μετρό, ένα έργο που παραμένει σημείο αναφοράς στη δημόσια τέχνη της πόλης.
Δήλωση της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη
Πληροφορούμενη την απώλεια του Γιάννη Μπουτέα, η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση:
Με μεγάλη θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Γιάννη Μπουτέα, ενός από τους σημαντικότερους σύγχρονους εικαστικούς μας. Ο Γιάννης Μπουτέας με στέρεες σπουδές στις Σχολές Καλών Τεχνών της Αθήνας και του Παρισιού, διέγραψε μία, απόλυτα, διακριτή πορεία στην Τέχνη, με πολλές εκθέσεις στα επιφανέστερα ιδρύματα τέχνης στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Ξεχωριστή στιγμή, αναμφίβολα, στην δημιουργική πορεία του ήταν η εκπροσώπηση της Ελλάδας, τη δεκαετία του 1980, στην Μπιενάλε της Βενετίας, αλλά και στην Μπιενάλε του Σάο Πάολο.
Ο Γιάννης Μπουτέας πειραματίστηκε με επιτυχία στη χρήση νέων υλικών στα έργα και τις εγκαταστάσεις του, ιδιαίτερα με φαινομενικά ευτελή υλικά, με τα οποία διαμόρφωσε την απόλυτα ευκρινή, προσωπική καλλιτεχνική του έκφραση. Άνοιξε, όμως, νέους δρόμους και στη χρήση του φωτός ως συστατικού στοιχείου της Τέχνης, τόσο του φυσικού όσο και του τεχνητού, ιδιαίτερα με τη χρησιμοποίηση σωληνωτών λαμπτήρων νέον, ενός μέσου που εμφανίζεται ακόμη και από τις απαρχές της πορείας του. Ολοκληρωμένος και αφοσιωμένος καλλιτέχνης, δεν περιόρισε την τέχνη του σε στεγανά, όπως πειστικά αποδεικνύει το έργο του «Διαστρωματώσεις Ενεργειακές Εικόνες XVI», που κοσμεί τον σταθμό του Μετρό στον Κεραμεικό. Το στίγμα του στην εικαστική μας σκηνή είναι και θα παραμείνει ανεξίτηλο και ενεργό.
Στους οικείους του, τους ομοτέχνους του και τους φίλους του απευθύνω ειλικρινή συλλυπητήρια.
