Πρόκειται για μια πρόταση που έχει παρουσιαστεί σε στρατηγικές και ακαδημαϊκές συζητήσεις ως ένας νέος θαλάσσιος διάδρομος σύνδεσης της Μεσογείου με την Ερυθρά Θάλασσα, παράλληλα με τον Σουέζ, με στόχο να δημιουργηθεί ένα πρόσθετο κανάλι διεθνούς ναυσιπλοΐας που θα λειτουργεί ως εφεδρική λύση σε περιόδους κρίσης ή συμφόρησης.

Το σενάριο περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός καναλιού sea-level που θα διέσχιζε τη νότια ισραηλινή επικράτεια και την περιοχή του Negev, με ενδεικτικό μήκος περίπου 280–300 χιλιομέτρων, βάθος 20–25 μέτρων και πλάτος περίπου 200 μέτρων, μεγέθη που αντιστοιχούν σε έργο βαριάς ναυσιπλοΐας και δυνατότητα διέλευσης μεγάλων εμπορικών πλοίων.

Στον βασικό σχεδιασμό του concept προβλέπεται όχι μόνο η κατασκευή του ίδιου του διαύλου, αλλά και ένα σύνολο συνοδευτικών υποδομών που θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν λιμάνια στις δύο εισόδους, τερματικούς σταθμούς, ζώνες logistics και βιομηχανικές εγκαταστάσεις, καθώς και αναβαθμίσεις σε οδικά και σιδηροδρομικά δίκτυα, ενεργειακές υποδομές και δίκτυα κοινής ωφέλειας.

Η επιχειρησιακή σκοπιμότητα του έργου, όπως παρουσιάζεται στις σχετικές περιγραφές, συνδέεται με την παροχή εναλλακτικής διαδρομής απέναντι στο Σουέζ, την αύξηση της ασφάλειας και της συνέχειας των θαλάσσιων μεταφορών σε περιόδους κρίσεων, και τη δημιουργία νέου κόμβου μεταφορών στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Η εκτιμώμενη δαπάνη τοποθετείται σε επίπεδα της τάξης των 50–60+ δισ. δολαρίων, με ενδεικτικό χρονικό ορίζοντα υλοποίησης περίπου 15 ετών, παράμετροι που προϋποθέτουν μακροχρόνιο σχεδιασμό και σύνθετη χρηματοδοτική διάρθρωση. Η κάλυψη ενός τέτοιου κόστους θα απαιτούσε συνδυασμό κρατικών κεφαλαίων, διεθνών συνεργασιών ή ειδικών σχημάτων στρατηγικής χρηματοδότησης υποδομών, δεδομένου ότι το έργο θα περιλάμβανε πέρα από το κανάλι και ολοκληρωμένες λιμενικές και βιομηχανικές υποδομές.

Στις αναμενόμενες αποδόσεις που αναφέρονται σε σχετικές αναλύσεις περιλαμβάνεται η δυνατότητα δημιουργίας πρόσθετου διαδρόμου παγκόσμιας ναυτιλίας, η ενίσχυση της οικονομικής δραστηριότητας στη νότια περιοχή του Ισραήλ και η προοπτική ετήσιων εσόδων της τάξης των 5–6 δισ. δολαρίων, μέσω τελών διέλευσης και συναφών υπηρεσιών.

Παράλληλα, το project συνοδεύεται από υψηλές περιβαλλοντικές και τεχνικές απαιτήσεις, καθώς μια τέτοια χάραξη σε ερημικές περιοχές συνεπάγεται σοβαρές επιπτώσεις σε οικοσυστήματα, ζητήματα διαχείρισης υδάτων και αυξημένες ενεργειακές ανάγκες για τη λειτουργία και τη θωράκιση των υποδομών, με αναγκαστική πρόβλεψη εκτεταμένων μέτρων προστασίας και περιβαλλοντικών δικλίδων.