- Προσαρμογή επί το αυστηρότερο των κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας.

-Μέτρα για τη γεφύρωση του χάσματος της ανταγωνιστικότητας μεταξύ των χωρών-μελών της ευρωζώνης.

-Σύσταση αποτελεσματικού μηχανισμού διαχείρισης κρίσεων.

-Διεύρυνση και εμβάθυνση της κοινής οικονομικής διακυβέρνησης.

Περισσότερες λεπτομέρειες επί του περιεχομένου των τεσσάρων αυτών αρχών θα κατατεθούν στην Ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου, ενώ η “Ομάδα Δράσης” θα έχει ολοκληρώσει τις προτάσεις της πριν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του προσεχούς Οκτωβρίου.

Η “Ελεγχόμενη Χρεοκοπία”

Ωστόσο, είναι ήδη σαφές από τα τέσσερα σημεία που ανακοινώθηκαν ότι οι αλλαγές που προωθούνται κινούνται στη βάση των Γερμανικών θέσεων. Ειδικότερα, οι “ποινές” που θα προβλέπει το νέο αναθεωρημένο Σύμφωνο Σταθερότητας, πιθανότατα θα ξεκινούν από εκεί που σταματάει το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο (πρόστιμα και παρακράτηση κοινοτικών κονδυλίων) και θα φτάνουν μέχρι την αφαίρεση του δικαιώματος ψήφου στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τα δημοσιονομικά “απείθαρχα” κράτη, αλλά και την ένταξή τους σε προσχεδιασμένο μηχανισμό “ελεγχόμενης χρεοκοπίας”. Ο κ. Ρομπέι παραδέχθηκε εξάλλου ότι το τελευταίο μέτρο συζητείται από τους Ευρωπαίους εταίρους (όπως είχε ζητήσει το Βερολίνο), αν και ξεκαθάρισε ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση δεν αφορά στην περίπτωση της Ελλάδας, ή τις χώρες που ενδεχομένως προσφύγουν στο μηχανισμό στήριξης των 750 δισ. Ευρώ, αλλά “μελλοντικές περιπτώσεις” κρίσεων. Εξάλλου για την αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας, αλλά και για τα πολλά από τα παραπάνω μέτρα, θα απαιτηθεί ενδεχομένως αναθεώρηση των Συνθηκών, διαδικασία που έχει αποδειχθεί χρονοβόρα στην Ε.Ε.

Ο μηχανισμός πτώχευσης που προτείνεται να συσταθεί στο μέλλον θα έχει ως στόχο να περιορίζει τις συνέπειες από μία ενδεχόμενη στάση πληρωμών κράτους-μέλους της ευρωζώνης, αφοί οι αγορές θα γνωρίζουν από πριν ότι εφόσον συμβεί κάτι τέτοιο, θα υπάρχει ήδη έτοιμη φόρμουλα, με συγκεκριμένες διαδικασίες. Άγνωστο παραμένει αν η “ελεγχόμενη χρεοκοπία” θα σημαίνει και έξοδο από την ευρωζώνη (σήμερα δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο από την Ευρωπαϊκή Συνθήκη, ακόμη και για χώρες που κηρύττουν στάση πληρωμών). Εντούτοις, το πιθανότερο σενάριο είναι ότι η ένταξη στο μηχανισμό θα εξωθεί το κράτος-μέλος που τον χρησιμοποιεί σε εγκατάλειψη του ευρώ, ακόμη και αν κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται ρητά.

Τα Άλλα Μέτρα

Εις ό,τι αφορά τα υπόλοιπα σημεία του πλαισίου, η λεγόμενη ενίσχυση της οικονομικής διακυβέρνησης εκτιμάται ότι θα συμπεριλαμβάνει κάποιας μορφής παρεμβατικές αρμοδιότητες των οργάνων της Κοινότητας στη σύνταξη των εθνικών προϋπολογισμών. Η δε γεφύρωση του χάσματος ανταγωνιστικότητας δεν έχει αποσαφηνιστεί πως θα επιτευχθεί, αν δηλαδή θα συνεχιστεί η επιβολή αποπληθωριστικών μέτρων στα μη ανταγωνιστικά κράτη του Νότου, ή αν θα γίνουν προσπάθειες για να ενισχυθεί η εσωτερική κατανάλωση στα “κράτη-εργοστάσια” της Ευρώπης, όπως είναι η Γερμανία και η Ολλανδία. Βέβαιη, τέλος, θεωρείται η σύσταση μόνιμου μηχανισμού αντιμετώπισης κρίσεων, αφού άπαντες σχεδόν παραδέχονται ότι η αντίδραση της Ε.Ε στην κρίση που διερχόμαστε σήμερα υπήρξε αλλοπρόσαλλη και χαρακτηρίστηκε από παλινωδίες.