«Στο σημερινό γεωπολιτικό τοπίο δεν έχουμε την πολυτέλεια να είμαστε 27. Πρέπει να είμαστε μία», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η Ευρώπη καλείται να αντιμετωπίσει τις νέες γεωπολιτικές, τεχνολογικές και οικονομικές προκλήσεις με μεγαλύτερη ενότητα και αποτελεσματικότητα.
Σε συζήτηση με τον καθηγητή Παγκόσμιας Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, Peter Frankopan, με θέμα «Europe's imperative vision for a new growth leap», ο κ. Πιερρακάκης σημείωσε ότι η Ευρώπη διαθέτει σημαντικές δυνατότητες ανάπτυξης, αλλά εξακολουθεί να έχει ανοιχτά κρίσιμα μέτωπα.
Μεταξύ των προτεραιοτήτων που έθεσε περιλαμβάνονται η περαιτέρω ενοποίηση των κεφαλαιαγορών, η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, η διαμόρφωση κοινής ενεργειακής πολιτικής, ο ψηφιακός μετασχηματισμός του ευρώ και η χάραξη μιας συνεκτικής ευρωπαϊκής στρατηγικής στον τομέα της τεχνολογίας.
Όπως ανέφερε, η ολοκλήρωση εκκρεμοτήτων που συνδέονται με την ενιαία αγορά και τους ευρωπαϊκούς χρηματοπιστωτικούς θεσμούς μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για την ανάπτυξη.
«Είναι το μέρισμα των προφανών πραγμάτων που μπορούμε να υλοποιήσουμε γρήγορα και τα οποία μπορούν να δώσουν σημαντική αναπτυξιακή ώθηση στην ήπειρο», σημείωσε.
«Το μέλλον επιταχύνεται»
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο πρόεδρος του Eurogroup στην ανάγκη η πολιτική ηγεσία να συνδυάζει τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό με την ικανότητα άμεσης αντίδρασης στις εξελίξεις.
«Το μέλλον επιταχύνεται και έρχεται με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα από ό,τι στο παρελθόν», τόνισε, επισημαίνοντας ότι οι κυβερνήσεις καλούνται ταυτόχρονα να αντιμετωπίσουν προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί εδώ και χρόνια, αλλά και να προετοιμάζονται για εξελίξεις που δεν μπορούν να προβλεφθούν.
Στο επίκεντρο της τοποθέτησής του βρέθηκαν η τεχνολογία και η τεχνητή νοημοσύνη, τις οποίες χαρακτήρισε ως καθοριστικές για τον ανταγωνισμό του 21ου αιώνα.
Ο κ. Πιερρακάκης υποστήριξε ότι η Ευρώπη πρέπει να καθορίσει με μεγαλύτερη σαφήνεια σε ποιους τομείς επιδιώκει να πρωταγωνιστήσει, πού χρειάζεται να καλύψει την απόσταση από άλλες μεγάλες οικονομίες και πού θα επιλέξει να συνεργαστεί με άλλες δυνάμεις και να συμβάλει στη διαμόρφωση των κανόνων.
«Πρώτα πρέπει να ορίσεις ποιος είσαι και τι φιλοδοξείς να γίνεις», ανέφερε.
Αναφερόμενος ειδικότερα στην τεχνητή νοημοσύνη, σημείωσε ότι ο ρυθμός των τεχνολογικών εξελίξεων είναι πλέον ταχύτερος από εκείνον με τον οποίο μπορούν να ανταποκριθούν τα παραδοσιακά πολιτικά και διοικητικά συστήματα.
«Ο ανθρώπινος νους σκέφτεται γραμμικά, ενώ οι αλλαγές συμβαίνουν εκθετικά. Τα πολιτικά συστήματα συνήθως αντιδρούν υπογραμμικά», ανέφερε χαρακτηριστικά.
«Η πολιτική πρέπει να αποδεικνύεται στην πράξη»
Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών στάθηκε επίσης στην ανάγκη οι μεταρρυθμίσεις να οδηγούν σε συγκεκριμένα και μετρήσιμα αποτελέσματα για τους πολίτες.
«Οι πολίτες δεν χρειάζονται μεγάλες διακηρύξεις. Χρειάζονται πολύ πρακτικές εφαρμογές», τόνισε, χρησιμοποιώντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα το gov.gr.
Όπως εξήγησε, μια πολιτική γίνεται περισσότερο αντιληπτή από τους πολίτες όταν τα αποτελέσματά της είναι ορατά στην καθημερινότητα και δεν χρειάζεται να στηρίζεται σε επικοινωνιακή προβολή.
Στο ίδιο πλαίσιο, υπογράμμισε ότι οι ευρωπαϊκές μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να αξιολογούνται με βάση τον αντίκτυπό τους στην πραγματική οικονομία και την κοινωνία: περισσότερες και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας, υψηλότερη ανάπτυξη και ενίσχυση της οικονομικής ισχύος της Ευρώπης.
Η Κίνα και η ευρωπαϊκή στρατηγική
Σε ό,τι αφορά την Κίνα, ο κ. Πιερρακάκης σημείωσε ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να διαμορφώνει τη στρατηγική της αποκλειστικά ως αντίδραση στις κινήσεις άλλων μεγάλων δυνάμεων.
Κατά την τοποθέτησή του, η ευρωπαϊκή απάντηση θα πρέπει να ξεκινά από τον ίδιο τον προσδιορισμό της ευρωπαϊκής ταυτότητας, των φιλοδοξιών της Ένωσης και των τομέων στους οποίους επιδιώκει να κινηθεί με μεγαλύτερη ταχύτητα και αποφασιστικότητα.
Από την πλευρά του, ο Peter Frankopan υποστήριξε ότι η Ευρώπη χρειάζεται να επανεξετάσει τα γεωπολιτικά της όρια και τη σχέση της με τις γειτονικές περιοχές, ενώ τάχθηκε υπέρ μιας Ευρώπης που θα είναι περισσότερο διατεθειμένη να αναλαμβάνει ρίσκα και να σχεδιάζει σε μεγαλύτερη κλίμακα.
Ο καθηγητής της Οξφόρδης έθεσε παράλληλα ζήτημα επανεξέτασης της ευρωπαϊκής πολιτικής ανταγωνισμού και του πλαισίου για τις συγχωνεύσεις, ώστε οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αποκτήσουν μεγαλύτερη δυνατότητα ανταγωνισμού σε παγκόσμιο επίπεδο απέναντι σε εταιρείες από τις ΗΠΑ και την Κίνα.
Τέλος, αναφερόμενος στην κλιματική αλλαγή, υπογράμμισε την ανάγκη έγκαιρης προετοιμασίας της Ευρώπης για προκλήσεις που αφορούν το νερό, την επισιτιστική ασφάλεια, την ενέργεια, τη μετανάστευση και το κόστος ζωής.
