Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς, επισκέφθηκε το 28ο Γυμνάσιο Παγκρατίου και αμέσως μετά τον αγιασμό, έκανε την ακόλουθη δήλωση: Μετά το χαμηλόμισθο και το χαμηλοσυνταξιούχο, η Παιδεία και η Υγεία είναι, δυστυχώς, τα μεγάλα θύματα της κυβέρνησης του Μνημονίου. Εμείς είμαστε εδώ, κοντά στα παιδιά, αφουγκραζόμαστε τον κόσμο, είμαστε δίπλα στα προβλήματά του και αγωνιζόμαστε για να μπορέσουν αυτά τα παιδιά να είναι η ελπίδα του Τόπου μας στο αύριο. Για τη συνέντευξη του πρωθυπουργού, θα πω μόνο το εξής: Ο Πρωθυπουργός έχει το ρόλο να αποφασίζει και να συντονίζει. Δεν έχει το ρόλο του σχολιαστή και του αναλυτή. Δεν είναι κοντά στον κόσμο. Δεν παρακολουθεί τα προβλήματα του κόσμου. Και λυπάμαι, αλλά καμία ουσιαστική λύση δεν έδωσε.
Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας παρέστη στον αγιασμό, στο Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Θεσσαλονίκης. Αμέσως μετά έκανε τις παρακάτω δηλώσεις: “Φέτος δυστυχώς το σχολικό κουδούνι θα χτυπήσει σε λιγότερα σχολειά, σε λιγότερα τμήματα και για λιγότερους εκπαιδευτικούς. Με πρόσχημα τη σωτηρία της χώρας από τη χρεοκοπία, οδηγείται το εκπαιδευτικό μας σύστημα σε χρεοκοπία. Αλλά μία κοινωνία με χρεοκοπημένο εκπαιδευτικό σύστημα είναι καταδικασμένη να βουλιάξει. Η κυβέρνηση, ενώ έταζε άλλα πέρυσι τέτοιον καιρό, ως αντιπολίτευση, έχει υιοθετήσει πλήρως τις συνταγές του ΔΝΤ στην εκπαίδευση. Και δυστυχώς τα σχολειά μας οδηγούνται στη δεκαετία του ΄60, με 30 μαθητές ανά τάξη. Και βεβαίως όλα αυτά λόγω των κενών που αφήνουν πίσω τους οι χιλιάδες συνταξιοδοτήσεις των εκπαιδευτικών, χωρίς την παραμικρή πρόθεση αναπλήρωσής τους. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι η παιδεία είναι το άλφα και το ωμέγα μιας κοινωνίας. Κι αν δεν επενδύσουμε στη γνώση, αλλά επενδύουμε μονάχα σε κόστη και ζημιές, σε αριθμούς, τότε δεν πρόσκειται ποτέ αυτή η χώρα να βγει από την κρίση”.
Ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ., Γ. Καρατζαφέρης επισκέφθηκε το 1ο Γυμνάσιο Παλαιού Φαλήρου και μετά τον αγιασμό, απευθυνόμενος στις μαθήτριες και τους μαθητές του Γυμνασίου, δήλωσε: “Νομίζω ότι πρέπει να σας προσφωνήσω ως “συμμαθητές και συμμαθήτριες”. Πέρασα από το κατώφλι αυτού του σχολείου πριν πενήντα χρόνια με την ίδια αγωνία που ερχόσαστε και εσείς σήμερα. Λένε ότι έχω καταφέρει κάποια πράγματα. Ό,τι κατάφερα το χρωστώ σε αυτό το σχολείο το οποίο κρατώ πάντα μέσα στη καρδιά μου. Σπουδαίοι δάσκαλοι, με μεράκι και κέφι, ανάλογο μεράκι και κέφι που έχουν και οι δικοί σας δάσκαλοι. Εάν αγαπάτε το σχολείο σας, σέβεστε τους καθηγητές σας, λατρεύετε τους γονείς σας, πιστεύετε στην πατρίδα, τότε να είστε σίγουροι και σίγουρες ότι θα πετύχετε. Να είστε καλά και καλή προκοπή”.