Η ψηφοφορία κρίθηκε οριακά, καθώς 286 βουλευτές τάχθηκαν κατά του νομοσχεδίου, ενώ 270 το υπερψήφισαν.

Η προτεινόμενη νομοθεσία θα έδινε τη δυνατότητα υποβοηθούμενης αυτοκτονίας σε συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενών, οι οποίοι θα είχαν προσδόκιμο ζωής μικρότερο των έξι μηνών. Για να γίνει δεκτό το αίτημα ενός ασθενούς, θα απαιτούνταν η έγκριση δύο γιατρών και ενός σώματος ειδικών εμπειρογνωμόνων, ενώ απαραίτητη προϋπόθεση θα ήταν ο ίδιος ο ασθενής να μπορεί να χορηγήσει στον εαυτό του τη θανατηφόρα ουσία.

Η απόρριψη του νομοσχεδίου διατηρεί το Ηνωμένο Βασίλειο εκτός της ομάδας χωρών που έχουν θεσπίσει διαφορετικές μορφές υποβοηθούμενου θανάτου, μεταξύ των οποίων το Βέλγιο, ο Καναδάς, η Ελβετία και η Ουρουγουάη. Τον Ιούλιο, έπειτα από χρόνια δημόσιας συζήτησης, η γαλλική Εθνοσυνέλευση είχε επίσης εγκρίνει σχετική μεταρρύθμιση, η οποία αποτελεί μία από τις σημαντικές κοινωνικές πρωτοβουλίες της προεδρίας του Εμανουέλ Μακρόν.

Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, Άντι Μπέρναμ, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του τον Ιούλιο, είχε ανακοινώσει ότι δεν θα συμμετείχε στην ψηφοφορία, προκειμένου, όπως είχε δηλώσει, να μην «επηρεάσει τη συζήτηση».

Η κυβέρνηση των Εργατικών είχε υιοθετήσει ουδέτερη θέση απέναντι στο νομοσχέδιο, αφήνοντας τους βουλευτές να αποφασίσουν κατά συνείδηση.

Η πρόταση είχε ήδη προκαλέσει έντονες αντιπαραθέσεις τόσο στη βρετανική κοινωνία όσο και στο Κοινοβούλιο. Τον Ιούνιο του 2025 είχε εγκριθεί από τη Βουλή των Κοινοτήτων σε οριακή ψηφοφορία. Ωστόσο, τον Απρίλιο είχε προηγουμένως εγκαταλειφθεί, μετά το παρατεταμένο αδιέξοδο που είχε δημιουργηθεί στη Βουλή των Λόρδων, την μη εκλεγμένη άνω βουλή του βρετανικού Κοινοβουλίου.

Το νομοσχέδιο κατατέθηκε εκ νέου στα μέσα Ιουνίου από βουλευτή του Εργατικού Κόμματος.

«Αξιοπρέπεια»

Οι υποστηρικτές της νομοθετικής αλλαγής υποστηρίζουν ότι θα έδινε σε ενήλικες που βρίσκονται στο τελικό στάδιο μιας ανίατης ασθένειας τη δυνατότητα να επιλέξουν να τερματίσουν τη ζωή τους με αξιοπρέπεια. Οι πολέμιοι του νομοσχεδίου, από την άλλη πλευρά, προειδοποιούν ότι μια τέτοια αλλαγή θα μπορούσε να ασκήσει πίεση σε ανθρώπους με αναπηρία και σε ηλικιωμένους.

Κατά τη σημερινή συζήτηση, η βουλεύτρια των Εργατικών Τζάνετ Ντέιμπι δήλωσε ότι άλλαξε στάση σε σχέση με τις προηγούμενες ψηφοφορίες. Όπως εξήγησε, μετά την υπερψήφιση του νομοσχεδίου είχε «εφιάλτες για τον θάνατο».

«Χρειάστηκε να δώσω μάχη εναντίον του ίδιου μου του εαυτού, γνωρίζοντας πως δεν ένιωθα άνετα με την απόφαση που είχα λάβει, πως η συνείδησή μου δεν ήταν ήρεμη», τόνισε.

Η Λορίν Έντουαρντς, βουλεύτρια των Εργατικών και εισηγήτρια του νομοσχεδίου, κατηγόρησε το Κοινοβούλιο ότι «άφησε την ευκαιρία να χαθεί». Παράλληλα, υποστήριξε ότι η ισχύουσα νομοθεσία είναι «απλώς υπερβολικά σκληρή και υπερβολικά άδικη για να παραμείνει ως έχει».

Η οργάνωση Dignity in Dying, η οποία τάσσεται υπέρ της θέσπισης νομοθεσίας για την υποβοηθούμενη αυτοκτονία, χαρακτήρισε την απόρριψη του νομοσχεδίου «καταστροφικό πλήγμα για τους ανθρώπους που βρίσκονται στο τέλος της ζωής τους».

«Ωστόσο, το ζήτημα αυτό δεν πρόκειται να εξαφανιστεί. Η αλλαγή της νομοθεσίας για την ευθανασία παραμένει ζήτημα του “πότε” και όχι του “αν”», ανέφερε η οργάνωση.

Στον αντίποδα, η συλλογικότητα Assist Us To Live, που αποτελείται από άτομα με αναπηρία τα οποία πάσχουν από ασθένειες σε τελικό στάδιο, χαρακτήρισε το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας «νίκη» για «όλους εκείνους που αυτό το νομοσχέδιο