Aντωνης Kαρκαγιαννης
«Με τον βομβαρδισμό της Κάνα το Ισραήλ έκανε το μοιραίο λάθος; Μοιραίο από δύο πλευρές: πρώτο για τη μοίρα των αμάχων του Λιβάνου και, δεύτερο, για την έκβαση αυτού του πολέμου, στον οποίο από την έναρξή του το Ισραήλ δεν έθεσε πολιτικούς στόχους, έθεσε μόνο ανθρώπινους στόχους, λογάριασε την ισχύ των όπλων χωρίς να λογαριάσει την αξία της ανθρώπινης ζωής. Ισως αυτό να είναι το αποτέλεσμα των αλλοιώσεων που ως κράτος υπέστη από τη συνεχή και μακροχρόνια παρουσία στη ζωή του, μιας ισχυρής και αλαζονικής στρατιωτικής οργάνωσης. Είναι αυτό που έλεγε ο Θουκυδίδης ότι συμπεριφέρεται με τη λογική της ισχύος του.
Θα το δείξουν οι επόμενες μέρες. Από τώρα όμως είναι βέβαιο ότι το Ισραήλ έχασε τη μάχη, την κρίσιμη μάχη, της εικόνας και των εντυπώσεων. Μπροστά στα άψυχα και κομματιασμένα σώματα των παιδιών και των αμάχων της Κάνα, εικόνα που η τηλεόραση τη μεταφέρει από σπίτι σε σπίτι και από συνείδηση σε συνείδηση σε ολόκληρο τον πλανήτη, το οποιοδήποτε δίκαιο χάνεται και τα επιχειρήματα καταρρέουν. Ακόμη και το δικαίωμα της επιβίωσης, αναφαίρετο και σεβαστό σε κάθε λαό, που στηρίζει ηθικά την αυτοάμυνα, ακόμη και αυτό υποχωρεί, όταν προκλητικά αδιαφορεί για την επιβίωση των άλλων. Ο καθένας σκέφτεται: αν πρόκειται για έναν αδίστακτο φονιά, γιατί να επιβιώσει!..»
Καθημερινή
Από το πρώτο θέμα
Συγκλονίστηκε η παγκόσμια κοινή γνώμη από την εκατόμβη των αθώων θυμάτων των ισραηλινών βομβαρδισμών και, φυσικά, από το γεγονός ότι η συντριπτική πλειονότητά τους ήταν παιδιά. Δεν νομίζουμε, όμως, ότι ήταν πολλοί εκείνοι που ξαφνιάστηκαν. Mαθηματικά βέβαιο ήταν ότι, αργά ή γρήγορα, θα συνέβαινε. Oπως, επίσης, τίποτα δεν αποκλείει ότι δεν θα ξανασυμβεί αν η ισραηλινή πολεμική μηχανή αφεθεί να συνεχίσει ανενόχλητη τις εγκληματικές επιθέσεις της εναντίον κατοικημένων περιοχών και ανυπεράσπιστων προσφύγων.
Και θα συνεχίσει αν της το επιτρέψουν. Aυτήν τη διάθεση, άλλωστε, εκφράζει και την επιθυμία να συνεχίσει τις επιθέσεις της διατυπώνει κάθε τόσο, υπό την ανοχή και την κάλυψη πάντα της υπερατλαντικής προστάτιδάς της. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ακόμη και χθες κι ενώ με φρίκη αποδοκίμαζαν οι πάντες το έγκλημα της Kανά, οι Aμερικανοί το μόνο που βρήκαν να κάνουν ήταν να εκφράσουν τη λύπη τους και να ψελλίσουν κάποιες συστάσεις περί «αυτοσυγκράτησης», τις οποίες είναι βέβαιο ότι οι Iσραηλινοί θα... εκτιμήσουν κατάλληλα, όπως και όλες τις προηγούμενες, ως τώρα, φορές έχουν κάνει. ..»
Εθνος
Σωτήρης Χατζηγάκης
«Ο νέος πόλεμος που μαίνεται τις τελευταίες μέρες μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ του Λιβάνου έχει συγκλονίσει ολόκληρο τον κόσμο. Το επεισόδιο αυτό ανασύρει για άλλη μία φορά ένα ζήτημα υψίστη σημασίας που απασχολεί τη διεθνή κοινότητα τα τελευταία 10 τουλάχιστον χρόνια: πρόκειται για την ανάγκη αλλαγής του ρόλου του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών ώστε να πάψει να διαδραματίζει έναν καθαρά διακοσμητικό ρόλο. ..
Ο παγκόσμιος, λοιπόν, αυτός Οργανισμός έχει σήμερα υποκατασταθεί από την παντοδυναμία των ΗΠΑ, των οποίων ο νέος ρόλος και η εξουσιαστική τους δύναμη έχουν ήδη γίνει αποδεκτά σχεδόν από όλα τα κράτη, και έτσι έχουν ενδυθεί τον μανδύα τού «θεσμού». Βρισκόμαστε συνεπώς μπροστά σε ένα καινούργιο παγκόσμιο σύστημα, το οποίο νομιμοποιεί όλες τις παγκόσμιες παρεμβάσεις των ΗΠΑ.
. ..
Ετσι, λοιπόν, ο διαμορφωτής του παγκόσμιου δικαίου καθίσταται «εγγυητής» της δικαιοσύνης των λαών, τους επιβάλλει όποιες «αλήθειες» είναι «ηθικές», εγκαθιδρύει θεσμούς, καθορίζει τι είναι νόμιμο και δίκαιο ή πότε πρέπει να γίνει πόλεμος ή ειρήνη και τελικά επιβάλλει στους λαούς ακόμα και τα πολιτισμικά δεδομένα, τα οποία θα πρέπει αυτοί να ακολουθήσουν. ..»
Ελευθεροτυπία