Σήφης Πολυμίλης

«Είναι ξεκάθαρο πια ότι άσχετα από τον οριστικό χρόνο των εκλογών, το πολιτικό κλίμα έχει ήδη αρχίσει για τα καλά να γίνεται έντονα προεκλογικό. Το ανέβασμα των τόνων από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ είναι φανερό ότι αποτελεί σταθερή και όχι συγκυριακή επιλογή για τη συσπείρωση των στελεχών του, όπως θέλουν να υποστηρίζουν ορισμένοι. Οσο κι αν αυτή τη στιγμή οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ένα ξεκάθαρο προβάδισμα της Ν.Δ. που της δίνει μια επιφανειακή άνεση, τα ανοικτά κοινωνικά μέτωπα με πρώτο της παιδείας, αλλά και η τακτική της σύγκρουσης από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί παρά να αλλάξουν το σκηνικό.

Το πόσο θα το αλλάξουν είναι βέβαια ένα ερώτημα που εξαρτάται και από το πόσο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να πείσει ότι έχει απαλλαγεί από τις αμαρτίες του παρελθόντος και είναι σε θέση να αποτελέσει μια αξιόπιστη εναλλακτική κυβερνητική λύση. Ανεξάρτητα όμως από την τακτική ή την απήχηση του ΠΑΣΟΚ είναι δεδομένο ότι αποτελεί παρελθόν για τη Ν.Δ. η τακτική του πολύφερνου μεσαίου χώρου που αποτέλεσε τα προηγούμενα χρόνια την αιχμή του δόρατός της. Οι πολιτικές της επιλογές, η επιθετική τακτική του ΠΑΣΟΚ και τα συσσωρευμένα προβλήματα, που μπαίνουν κάτω από το χαλί για μετά τις εκλογές, δεν μπορεί, παρά να οδηγήσουν σε συνθήκες πόλωσης.»
Ελευθεροτυπία

Βούλα Κεχαγιά

«Επεισε ή δεν έπεισε ο Γιώργος Παπανδρέου το ευρύτερο εκλογικό σώμα με την εξαγγελία των μέτρων που περιλαμβάνονται στο κυβερνητικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ; Δύσκολο να απαντήσει κανείς με βεβαιότητα. Οπωσδήποτε ικανοποίησε το κομματικό ακροατήριο και την εκλογική του βάση. Έβαλε έναν πήχυ. Τον οποίο η κυβέρνηση δεν μπορεί να αποφύγει - τουναντίον καλείται να τοποθετηθεί επ' αυτού με σαφήνεια και όχι αμήχανους εξυπνακισμούς του τύπου «πού θα βρείτε τα χρήματα παιδιά;».

Από εκεί και πέρα όμως; Η κοινή γνώμη εμφανίζεται δύσπιστη απέναντι στο ΠΑΣΟΚ και δείχνει ότι αργεί να λησμονήσει τα πεπραγμένα προηγούμενων περιόδων. Προφανώς αυτό υπονοούσε ο Γιώργος Παπανδρέου όταν έλεγε ότι με ευθύνη ανέλαβε το «ιστορικό κόστος» να ηγηθεί ενός κορεσμένου και κουρασμένου ΠΑΣΟΚ, αναγνωρίζοντας ότι «πολλοί είχαν θυμώσει μαζί μας». Το αν θα αναγνωριστεί η «θυσία» του θα το δείξει η ιστορία. Ο ίδιος εμφανίζεται βέβαιος ότι το κόμμα είναι τώρα ενωμένο και έτοιμο για νίκη στις εκλογές. Χμμμ! Εδώ μάλλον υπάρχει θέμα...

Το ΠΑΣΟΚ δεν εξαφάνισε ως διά μαγείας τα εσωκομματικά του προβλήματα ανακοινώνοντας το πρόγραμμά του. Έκανε απλώς ένα βήμα. Η κοινωνία άλλωστε δείχνει μία επίμονη προτίμηση στα πολιτικά κόμματα με μπετοναρισμένη εικόνα και συγχρόνως μία αποστροφή στους εύθραυστους πολιτικούς οργανισμούς που παραδίδονται στη δίνη των αντιπαραθέσεων των στελεχών τους.»
Τα Νέα

Παναγιώτης Δ. Παναγιώτου

«…Mε τούτα πάντως και με κείνα, γίνεται όλο και περισσότερο εμφανές ότι η... θρυλούμενη «υπεροπλία» της NΔ δεν έχει βάθος.

H «ηγεμονία της» βασίζεται περισσότερο στην αδυναμία του αντιπάλου και λιγότερο στη δική της ιδεολογική και πολιτική ρώμη! Eίναι ετεροκαθοριζόμενη... Oποτε το ΠAΣOK δημιουργεί γεγονότα, η NΔ συλλαμβάνεται... γυμνή! Tο είδαμε με την αμηχανία που έδειξε στην πρόταση μομφής και στην αποχώρηση του ΠAΣOK από τις διαδικασίες αναθεώρησης του Συντάγματος, όπου αυτή η κίνηση τίναξε όλη την τακτική της στον αέρα! Tο βλέπουμε και τώρα, με τη νευρικότητα που δείχνει στην αντιμετώπιση του πυρήνα των θετικών προτάσεων του ΠAΣOK, που βάζουν μείζονα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα με καθαρή κοινωνική στόχευση. Tα παρακάμπτει... Πού είναι άραγε ο... διάλογος, ο... πολιτικός πολιτισμός και η... συναίνεση και νηφαλιότητα με τα οποία μας έχουν ζαλίσει τον τελευταίο καιρό; Aν όντως η NΔ έχει πραγματική ηγεμονία, θα μπορούσε λ.χ. να αναδείξει τα σημεία σύγκλισης, δημιουργώντας συνθήκες, εσω, ελάχιστης συναίνεσης. Tο απέφυγε σαν τον... διάβολο και περιορίστηκε σε μια κακή αντανακλαστική δεξιά αντίδραση.»
Εθνος