…Εκεί που είχαν φθάσει τα πράγματα (με τεράστιες ευθύνες όλων των κυβερνήσεων, από το 1990 μέχρι σήμερα!), υπήρχαν πραγματικά περιθώρια «λύσης» του Γόρδιου Δεσμού της πολύπαθης Ολυμπιακής. Και, αν δούμε σήμερα με ρεαλισμό τις εξελίξεις που έχουν μεσολαβήσει, με αυτές τις κάθε τόσο «παράτες» που επιδιώξαμε, καταφέραμε έστω και μια μηδαμινή βελτίωση της κατάστασης του εθνικού μας αερομεταφορέα ή απλώς με κάθε «λύση» και «εξυγίανση», σε μεσοβραχυπρόθεσμη προοπτική, διογκώναμε το πρόβλημα και φέρναμε όλο και πιο κοντά τη «ριζική λύση»;

Μήπως θα έπρεπε όλες οι κυβερνήσεις –και πάντως η σημερινή, που από την προηγούμενη ήδη θητεία της ομολογούσε πως «έβλεπε» το κλείσιμο της εταιρείας, ως περίπου αναπόφευκτο– σε όλο αυτό το μεγάλο διάστημα που πήγε χαμένο (μαζί με... κάμποσα τρισ. δραχμές!) με τις κατά καιρούς «λύσεις» και «προγράμματα εξυγίανσης», αν μη τι άλλο να προετοιμάζουν και τον τρόπο αντιμετώπισης του «κακού σεναρίου», αυτού ακριβώς που μας «φορέθηκε» τώρα (και από μια άποψη, ίσως να αποτελεί και καλή «δικαιολογία» για την κυβέρνηση...) από τις Βρυξέλλες; Είναι δυνατόν τα 15 τελευταία χρόνια ΟΛΟΙ να αναγνωρίζουν πως η Ο.Α. βουλιάζει ανεπανόρθωτα και να μη σκέφθηκε κανείς, τεχνοκρατικά έστω (ας αφήσουμε κατά μέρος την «πολιτική παράμετρο» της δυσμενούς εξέλιξης...) πώς θα διαχειρισθούν, όποτε ερχόταν, την «επόμενη μέρα»; Τι στην ευχή έκαναν όλοι τούτοι οι «αρμόδιοι», το ’χαν ρίξει στα... ξόρκια και τις ξεματιάστρες;

Για να φθάσουμε σήμερα στο... «πού» ακριβώς; Γιατί, παρ’ ότι βρισκόμαστε ήδη στην «επόμενη μέρα» (άντε να κρατήσει ελάχιστους μήνες ακόμη η Ολυμπιακή...), κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο «διαχείρισης της κρίσης» (και μάλιστα... από πολλού χρόνου προαναγγελθείσης, ούτε καν «ξαφνικής»!), δεν καταλαβαίνουμε να υπάρχει. Κάτι ψελλίζεται από την κυβέρνηση πως «οι εργαζόμενοι δεν θα πρέπει να ανησυχούν, δεν θα βρεθούν στον δρόμο...» (μα, αν όπως λέγεται κάποιο άλλο κατά πολύ μικρότερο και «χαμηλού κόστους» σχήμα διαδεχθεί κάπως την Ο.Α., είναι δυνατόν να απορροφήσει τους... 8.000 απασχολούμενους ήδη στην εταιρεία; Θα το κάνουμε «προβληματικό πριν καλά καλά γεννηθεί!) αλλά ουδείς ξέρει το «πώς» οι εργαζόμενοι και δουλειά θα βρουν και τα εργασιακά τους δικαιώματα που έχουν στοιχειοθετήσει στην Ο.Α. δεν θα πάνε χαμένα. Οπως, επίσης, δεν είναι και πολύ σαφές πως θα υλοποιηθεί η άλλη εγγύηση που διατυπώνεται από πλευράς Δημοσίου ότι δηλαδή «τα νησιά, δεν θα μείνουν χωρίς αεροπλάνα...».

Ουσιαστική και ειλικρινής (με το όποιο «πολιτικό κόστος», που αναμφίβολα θα ήταν πολύ μικρότερο από αυτό που θα κληθεί σήμερα να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση...) προσπάθεια πραγματικής εξυγίανσης της Ολυμπιακής, στα σίγουρα μπορούσε και έπρεπε να έχει γίνει, τότε που ακόμη η εταιρεία είχε την αξία της (πέρα από το τρανταχτό «εμπορικό σήμα» της, τους πασίγνωστους έξι ολυμπιακούς κύκλους στα φτερά...), και επιτέλους χωρίς να απαξιωθεί πλήρως, κάλλιστα μπορούσε να περάσει, υπό όρους και διασφαλίσεις, σε χέρια ιδιωτών. Δεν το τόλμησαν – και ουδείς αμφιβάλλει, πως πίσω από τις όποιες «απόπειρες» για πώληση ή «εξυγίανση» της Ολυμπιακής, κρύβονταν και ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, και ανούσιες και φοβικές «απολυτότητες» από πλευράς συνδικαλισμού των εργαζομένων, και –πάνω απ’ όλα– ο καταστροφικός δισταγμός όσων τα τελευταία 15 χρόνια πέρασαν από την εξουσία. Να μη χάσουν μια... «βολική αποθήκη» για ρουσφετολογικούς διορισμούς και ανάπτυξη διαπλεκομένων συμφερόντων στην εν γένει διαχείριση της Ο.Α., να «παρατείνουν» το πρόβλημα, για να αναλάβει το κόστος της λύσης του ο «επόμενος»...

Τώρα, τι κάνουν; Οι αιτιάσεις της κυβέρνησης («παραλάβαμε το “πρόβλημα”)» – έτσι πάντα γίνεται στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες!) και οι διαμαρτυρίες της αξιωματικής αντιπολίτευσης («η κυβέρνηση οδήγησε την Ολυμπιακή σε πορεία απαξίωσης...» – αιδώς Αργείοι!) πολύ φοβούμεθα πως ακόμη και τώρα που η καυτή πατάτα είναι στα εθνικά μας χέρια, περί πολλά τυρβάζουν! Οι κατά καιρούς «αρμόδιοι» και «υπεύθυνοι»...»

Tου Θανου Oικονομοπουλου

Καθημερινή

«Από ό,τι μας λένε, η Ολυμπιακή κλείνει. Χρονικό προαναγγελθέν