Δημοσθένης Δέπος
13/06/2019 - 08:15
ΠΑΤΡΙΣ, ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Όποιος αυτοπροσδιορίζεται ως δεξιός έχει αφετηρία σκέψης το τρίπτυχο ιδεολόγημα "Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια".
06/05/2019 - 12:40
Ανθ΄ ημών Γουλιμής!
Είναι κοινό τοις πάσι, ότι το κοινοβούλιο δεν είναι στα καλύτερά του. Η γενικότερη απαιδευσιά, η έλλειψη καλλιέργειας, η εξειδίκευση που καταλαμβάνει το χώρο της μόρφωσης, η απάθεια των πλειόνων να δώσουν απαντήσεις στα μυστήρια της ζωής καθρεφτίζονται και στους αιρετούς της λαϊκής βούλησης. Ηθικά αναστήματα, τήρηση αρχών, συνέπεια ιδεωδών και ιδεών καλύτερα να μη τα θίξουμε. Έχει πλέον κατρακυλήσει η βουλευτική έδρα από θέση περηφάνειας σε βιοποριστικό μέσο.
16/03/2019 - 22:28
Επέκεινα του επέκεινα
Πολλοί με ρωτούν : "τι είσαι; δεξιός ή αριστερός;". Από τη φάτσα, με κόβουν για καπετάνιο του ΕΛΑΣ. Όταν ανοίξω το στόμα, τους χαλάω την ψευδαίσθηση. Για να τους αποσύρω το δίλλημα, απαντώ: "κείμαι επέκεινα δεξιάς κι αριστεράς". Κι ο καπιταλισμός είναι ωραίο σύστημα με τα καταναλωτικά του αγαθά κι ο σοσιαλισμός με το οκτάωρο της εργασίας του. Διαλέχτε και πάρτε...
12/02/2019 - 10:04
Ο Θερσίτης
Στην Ιλιάδα υπάρχει ένας παρακατιανός και χρωματισμένος αρνητικά από τον Όμηρο ήρωας. Δύσμορφος, αλλοίθωρος, κυρτός, φαλακρός και ραιβόπους. Δηλητηριώδης, αμετροεπής και θρασύς. Ήταν ο μόνος που τόλμησε να κοιτάξει στα μάτια τους ήρωες βασιλείς του Τρωικού πολέμου και από ημίθεους να τους εξισώσει με κοινούς θνητούς. Αναρχικό στοιχείο, τόλμησε να αμφισβητήσει την καθεστηκυία τάξη των ευγενών και ισχυρών του τότε κόσμου. Γνήσιος πρόδρομος του Σπάρτακου, του Πουγκάτσεφ, του Ντουρούτι.
15/11/2018 - 23:58
Το αλφαβητάρι της διάψευσης
Όταν ξεκίνησα το Δημοτικό γνωρίστηκα με το Μίμη, την Άννα, την Έλλη και τη Λόλα. Το Μίμη που έχτισε ένα σπιτάκι με πέτρες και λάσπη και πήρε άριστα "10" στο ενδεικτικό του. Σίγουρα θα έβγαλε το Μετσόβειο, όταν μεγάλωσε. Την οικογένεια του με τη γιαγιά στο κυριακάτικο τραπέζι. Το τζάκι, την εκκλησιά, την ελληνική σημαία που κυμάτιζε αγέρωχη. Το Σωτήρη που πούλαγε σύκα, την εκδρομή στη θάλασσα, το κτήμα του θείου.
16/10/2018 - 10:17
Ο ΜΙΚΗΣ, Ο ΤΕΛΛΟΣ ΚΙ Ο ΤΩΝΗΣ*
Ο Μακεδονικός αγών (1904-1908) είναι ο πιο ρομαντικός της εθνεγερσίας. Θα είχε ξεχαστεί, διότι επιχειρισιακά έσβησε μετά από τέσσερα χρόνια κι επισκιάστηκε από τον επελθόντα θρίαμβο των Βαλκανικών πολέμων (1912-1913). Έμεινε ζωντανός στη μνήμη των επερχόμενων γενεών χάρις στο μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα.
24/09/2018 - 09:58
Ο ΚΥΡ ΠΑΝΤΕΛΗΣ
Είναι γνωστό σ' αυτούς που με ξέρουν, ότι δεν έχω σε μεγάλη εκτίμηση την ανθρώπινη φύση.
04/08/2018 - 16:06
Κουφοντίνας-Ζαχαριάδης: Βίοι παράλληλοι
Ο Νίκος Ζαχαριάδης (Γενικός Γραμματέας του Κ.Κ.Ε από το 1934 μέχρι το 1956 - οπότε καθαιρέθηκε) ήταν ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα ιστορικά πρόσωπα. Το 1962, όντας σε δυσμένεια (ως κούτβης σταλινικός) αδρανής πολιτικά και εκτοπισμένος στο Μποροβίτσι της Ρωσίας στο εκεί Δασαρχείο, το 'σκασε και πήγε κρυφά στην ελληνική πρεσβεία στη Μόσχα. Εκεί αιτήθηκε τη μεταφορά του στη πατρίδα με σκοπό να αναλάβει προσωπικά όλη την πολιτική και ποινική ευθύνη του εμφυλίου πολέμου και να δικαστεί. Η ετυμηγορία ήταν προβλέψιμη και σίγουρη . Καταδίκη και θάνατος.
09/07/2018 - 10:06
Οι τρεις ιδέες
Η ευλογημένη από τους αρχαίους θεούς χώρα μας ευτύχησε το 1831 να σταθεί μετά από αιώνες υποδούλωσης στα πόδια της. Και τους αιώνες αυτούς τους μετρώ από το 146 π.Χ όταν ο Ύπατος Λεύκιος Μόμμιος, μετά την μάχη της Λευκόπετρας, έθεσε υπό έλεγχο των Ρωμαίων όλη την Ελλάδα.
09/05/2018 - 10:57
Μπάτε σκύλοι!
Η Entela Fureraj ( Ελένη Φουρέιρα ) με αρωγό της το ΡΙΚ, σχημάτισε παρέα με τον Αλβανό συνάδελφό της το σχήμα του αλβανικού αετού με ότι αυτό συμβολίζει.
16/04/2018 - 10:11
Η χώρα της υπερβολής και της απονιάς
Έφυγε ένα παλληκάρι 34 ετών, που – όπως λέγεται – επιχείρησε προσγείωση με το αεροσκάφος του μετά τη λήξη επιχείρησης αναχαίτισης. Μετά δηλαδή από μια ενέργεια καθημερινής βάσεως, την οποία ο ίδιος επέλεξε από 18 ετών, την σπούδασε με ζήλο, έδωσε όρκο και την έκανε μέρος της ζωής του και επάγγελμα. Η θλίψη για το χαμό του είναι ασήκωτη, όπως για κάθε νέο υγιή άνθρωπο, που αφήνει πίσω μη πεπραγμένα και οικογένεια
06/02/2018 - 20:19
Το συλλαλητήριο της αποσυμπίεσης
Κάτι μπισκότα, όσο γλυκά είναι όταν τα τρως τόσο πικρό γίνεται το στόμα μετά από λίγη ώρα. Ετσι και με το συλλαλητήριο της 4ης Φεβρουαρίου για την Μακεδονία. Ενώ ξεκίνησε με μια ζεστή προσμονή στη ψυχή των παρευρεθέντων, στη λήξη του ο κόσμος έφευγε ημιτελής και συναισθηματικώς ταλαντευόμενος. Χαρούμενος από τη μιά γιατί έδωσε το παρών σε μιά γιορτή του Ελληνισμού,που ήταν εξάρτημα ενός μεγάλου συνόλου,επισφράγισε την ιστορική αλήθεια και δεν τον καπέλωσε η ορατή πολιτική εξουσία. Λυπημένος από την άλλη γιατί ο παλμός με την ώρα έφθινε, δεν άκουσε αυτά που προσδοκούσε, διεσθάνθηκε ότι τίποτε δεν κατάφερε και έφευγε να κάνει Ανάσταση με σβησμένη λαμπάδα.
18/12/2017 - 10:05
PAVLOV'S DOG
O Ιβάν Πέτροβιτς Παβλόφ (1849-1936) Pώσος φυσιοδίφης, έγινε παγκοσμίως γνωστός για τη θεωρία του περί εξαρτημένων (επίκτητων) ανακλαστικών, που την απέδειξε μέσω ενός περιωνύμου πειράματος του. Το πείραμα αυτό του Παβλόφ προϋπόθεσε τρία στοιχεία: Ένα σκύλο, ένα κουδούνι και ένα κομμάτι κρέας. Πριν ο Παβλόφ δώσει στο σκυλί το κρέας χτύπαγε το κουδούνι. Έτσι μετά από συχνές επαναλήψεις, ο σκύλος αντιδρούσε μόνο με το άκουσμα του κουδουνιού, χωρίς να εμφανιστεί το κρέας. Για τον σκύλο το κρέας είχε ταυτοποιηθεί με το κουδούνισμα. Το κουδούνισμα λοιπόν, είχε γίνει το σήμα που συμβόλιζε το κρέας και στο άκουσμα του ο σκύλος αντιδρούσε και ερεθιζόταν όπως ακριβώς να το είχε ήδη μπροστά του. Αποκτούσε δηλαδή ο σκύλος εξαρτημένα ανακλαστικά (στο κουδούνισμα) πέρα από τα έμφυτα (στη θέα του κρέατος).
19/07/2017 - 09:54
Δικαιοσύνη a` la carte
Ένας φίλος συνομήλικος, Πολιτικός μηχανικός (ο ένας από τους δυό μηχανικούς που ξέρω και ομιλούν άρτια ελληνικά) με έψεξε χθές, επί τω λόγω ότι δεν αναρτώ στο facebook περί δικαιοσύνης- μιας και είμαι του χώρου και τηρώ αιδήμονα (sic) σιωπή. Για να γλυτώσω πρόσκαιρα, του απάντησα να μην μου βάζει ιδέες. Είχε όμως απόλυτο δίκιο. Δεν την έπιανα την δικαιοσύνη στο στόμα μου (ως ποιώ σκωπτικώς με άλλα επίκαιρα) και απέφευγα, διότι βαθειά μέσα μου την θεωρώ ένα πολύ σοβαρό θέμα. Εγώ. Για τους υπόλοιπους συλλειτουργούς δεν είμαι εισέτι πεπεισμένος…
25/05/2017 - 10:51
Ο ΨΗΦΟΦΟΡΟΣ
Το τι σκουριασμένα δρεπανόσφυρα, σιδερογροθιές, χαρίζω χρέη-οικόπεδα, πειρατικά είχε ψηφίσει στη ζωή του, δεν περιγράφεται. Πιστεύω ότι ήταν από τους ελάχιστους Έλληνες της ηλικίας του, που δεν είχε ψηφίσει έστω μία φορά ΠΑ.ΣΟ.Κ και Ν.Δ. Το 1993 αποφάσισε να ωριμάσει πολιτικά και ψήφισε Συνασπισμό. Το αποτέλεσμα ήταν να μην μπεί τότε στη Βουλή… Μετά πήρε Μερσεντές, ένοιωσε αμήχανα και αποστασιοποιήθηκε. Τα τελευταία χρόνια λυτρώθηκε. Ψηφίζει, όταν δεν πάει για μπάνιο…
20/03/2017 - 09:49
Το μπόλιασμα του Αντρέα
Η οικονομική ανυπαρξία μας πρωτίστως ως έθνους και κατόπιν εντός της Ε.Ε (που μόλις το 1,2% συνεισφέρουμε παραγωγικώς στην οικονομία της) έχει την ρίζα της στην μετεμφυλιακή ιστορία μας. Ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας ήτο ενεργώς εκδηλωμένο ή κεκαλυμμένως συμπαθόν το εγχείρημα της αριστεράς στην χώρα (1944-1949) . Αυτό το τμήμα ζούσε παραλλήλως με τον «υγιή» εθνικόφρονα πληθυσμό των νικητών, αποκομμένο όμως από τα προνόμια και τις ευκολίες που απελάμβαναν οι πρώην αντίπαλοι. Όποιος λοιπόν είχε παππού ή πατέρα που είχε ανέβει στο βουνό, ήταν «στην απέξω» και κοιτούσε την ζωή μέσα από θολό τζάμι.
06/02/2017 - 09:53
Το Εθνικό μέτωπο
Η εξαφάνιση της εργατικής τάξης, η πτωχοποίηση της άλλοτε κραταιάς μεσοαστικής τάξης, η πλημμυρίδα των αλλοφύλων και αλλοθρήσκων και η διάψευση της ελπίδας που έρχεται από αριστερά έχουν σήμερα σαν αποτέλεσμα την στροφή του κόσμου στην άκρα δεξιά.
19/09/2016 - 09:54
ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ «ΟΧΙ»
Έχουν γραφεί πολλά για το μεγαλειώδες «όχι» του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου του 2015. Κυρίως από την στενή ντόπια σκοπιά και όχι υπό το πρίσμα των εταίρων-δανειστών. Λες και το αποτέλεσμα του είχε να κάνει μόνο μ’ εμάς.
24/05/2016 - 10:08
Το παράλληλο κράτος
Μια αποκλειστική πατέντα της διαρθρωσείσης στην μεταπολίτευση πολιτείας μας είναι η δημιουργία μιας αχρείαστης στρατιάς αμειβόμενων από το δημόσιο ταμείο με κύριο γνώμονα την κομματική τους προσήλωση και ενέργοποιηση.
10/02/2016 - 08:23
Η τελική λύση
Βλέπω πολλούς να επιχαίρουν που η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μετά από ένα χρόνο αρνείται να βρει βηματισμό, που η χώρα πορεύεται με την όποια φιλοτιμία των πολιτών της και που η μιζέρια και η μαυρίλα κυκλοφορούν ελεύθερα σε κάθε εκδήλωση του βίου.
27/01/2016 - 11:00
Δος ημίν σήμερον
Το 2007 σε ταξίδι στη Νορβηγία δεν μπορούσα να πιστέψω στ' αυτιά μου όταν η Ξεναγός μας δήλωνε ότι από τα υπερμεγέθη έσοδα των πετρελαίων της βόρειας θάλασσας μόλις το 2% κατ' έτος αναλίσκεται από το κράτος χάριν των πολιτών, το δε υπόλοιπο 98% φυλάσσεται στη Τράπεζα χάριν των επερχόμενων γενεών.
04/01/2016 - 02:38
Ο Αη Βασίλης
Τον αγαπούσαμε τον Άη Βασίλη μικροί. Μας έφερνε δώρα άπιαστα στον νου και μας ζέσταινε με την προσμονή της ετήσιας επανεμφάνισης του.. Και όταν μεγαλώσαμε συνεχίζαμε να αγαπάμε ένα Άη Βασίλη. Διαφορετικό κάθε φορά. Έχουμε και τώρα ως ενήλικες ανάγκη απο δώρα. Όχι πλέον για τέρψη και ψυχαγωγία, αλλά ισα ισα «για να την βγάλουμε»...
26/10/2015 - 10:17
Η οικονομία της επιβίωσης
Οι διηνεκείς κυβερνητικοί προσανατολισμοί της βαριάς φορολόγησης και όχι της μείωσης της κρατικής σπατάλης οδηγούν τους συναλλασσόμενους πολίτες σε ένα νέο «εξεγερτικό» είδος εμπορικής πράξεως. Αγοράζω, πληρώνω και αφήνω απ’ έξω το κράτος, που μου στοιχίζει 23% παραπάνω. Προκειμένου δηλαδή οι πολίτες να επιβιώσουν και να αγοράσουν πιο φθηνά (αφού δεν βγαίνουν) θα αποκτήσουν την μόνιμη επωδό «Χωρίς απόδειξη πόσο;».Και οι διστακτικοί μέχρις σήμερον έμποροι αναπόφευκτα-μέσα στην απόγνωση τους- θα γνέφουν καταφατικά, αψηφώντας κάθε φόβο για τις συνέπειες της παράβασης τους.
08/10/2015 - 16:28
Οι δυο βαριές σιδερένιες μπάλες
Τι συμβαίνει και η πατρίδα μας δεν μπορεί να ακολουθήσει τον δρόμο των ανεπτυγμένων ομολόγων κρατών της Δύσεως; Ποια είναι αυτά που την κρατούν ασθμαίνουσα, περιθωριακή, μαραμένη και ρακένδυτη; Ασφαλώς είναι δεκάδες οι ιδιαιτερότητες, οι δυσλειτουργίες και οι δυσανεξίες της ελληνικής πολιτείας και των πολιτών της.
23/09/2015 - 17:58
Οι πέντε νταβατζήδες της χώρας
Πρώην Πρωθυπουργός μας , στη διάρκεια δείπνου στον Μπαϊρακτάρη απεφάνθη εις επήκοον ότι «πέντε νταβατζήδες κάνουν κουμάντο στη χώρα» υπονοώντας προφανώς τους πέντε ολιγάρχες με τις οικογένειες και τους ομίλους τους. Και ο λαός τότε θαμπώθηκε από το απόσταγμα της σοφίας του Πρωθυπουργού και ικανοποιήθηκε από το πόσο συνειδητοποιημένος και μέσα στα πράγματα ήταν.