Στον πυρήνα όλων αυτών βρίσκονται τα δύο πολεμικά μέτωπα, αφενός στην Ουκρανία και αφετέρου στη Μέση Ανατολή και την αραβοϊσραηλινή σύγκρουση διαρκείας.

Με την Αμερική σε ρόλο προβοκάτορα-παρατηρητή, η Ευρώπη αναζητεί πυξίδα και στην αναζήτηση αυτή αναδεικνύεται ο ρόλος της Γερμανίας.

Εκεί όμως μπορεί να βρίσκονται οι σπόροι των πιθανών μελλοντικών ζητημάτων.

Η Γερμανία ετοιμάζεται να επανεξοπλιστεί και δια του νέου καγκελαρίου της Φρίντριχ Μερτς, δηλώνει πρόθυμη να προσφέρει όπλα μεγάλου βεληνεκούς στην Ουκρανία και να διακόψει τη στήριξη στο Ισραήλ.

Πόσο βέβαιοι μπορεί να είναι οι Ευρωπαίοι για το νέο ρόλο της Γερμανίας και ειδικότερα για το ενδεχόμενο να γίνει στρατιωτική υπερδύναμη;

Εχουν αναλογιστεί ότι σε πολύ λίγο είναι πιθανό τον έλεγχο αυτής της ισχύος να την έχει η νεοναζιστική AfD;

Ή μήπως θα αρκεστούν στο να παραπονιούνται για μία «κακή εξέλιξη» αν κάτι τέτοιο επαληθευτεί;