Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και για οποιονδήποτε λόγο, φαίνεται ότι διαμορφώνεται συνθήκη, στην οποία η μεν κυβέρνηση μοιάζει να παρακολουθεί τις όποιες εξελίξεις και όχι να τις διαμορφώνει, ενώ η αντιπολίτευση εξακολουθεί να είναι αδύναμη να αναπτύξει κάποια δυναμική και να εμφανιστεί ως αξιόπιστη εναλλακτική.
Γίνεται υπό αυτήν την έννοια αντιληπτό στο επιτελείο του Μαξίμου ότι απαιτείται μία γενική ανασύνταξη. Αυτό προϋποθέτει μία νέα χάραξη στρατηγικής , μία ιεράρχηση προτεραιοτήτων και, κυρίως, παρεμβάσεων με ορατό και αισθητό αποτέλεσμα.
Παρατηρώντας δε πώς με αφορμή τα Τέμπη, από τη μία στιγμή στην άλλη συγκεντρώνται δεκάδες χιλιάδες κόσμου στις διαδηλώσεις, γίνεται κατανοητή η ανάγκη επαναξιολόγησης της κατάστασης. Φαίνεται ότι δεν είναι απλό, όμως η αίσθηση της αδράνειας είναι πάντοτε πολιτικά επιζήμια...