Τα αντανακλαστικά της κυβέρνησης ήταν σχεδόν αυτόματα και στην εκστρατεία αποδόμησης και της σκέψης ακόμη, επιστρατεύτηκαν όλα τα δυνατά μέσα. Μπορεί κανείς να πει πολλά, εφόσον γίνουν γνωστές και οι λεπτομέρειες, το θέμα είναι πάντως ότι δεν νοείται να απορρίπτεται έτσι πρόχειρα μία τέτοια πρόταση, ειδικά αν είναι γνωστές οι συνθήκες στην αγορά.
Θα όφειλε να είναι γνωστό ότι η εργασία στην Ελλάδα είναι σήμερα μία απαξιωμένη έννοια. Οι αυξήσεις του κατώτατου μισθού ελάχιστους συγκινούν, οι περισσότερες επιχειρήσεις προσφέρουν αμοιβές πείνας και για πολλούς η εργασία είναι έως και ασύμφορη. Δουλειές υπάρχουν, οι εργαζόμενοι δεν τις θέλουν. Την ίδια στιγμή, ένα επιχείρημα που προβάλλεται είναι ότι στην Ελλάδα η παραγωγικότητα της εργασίας είναι χαμηλή και γι’ αυτό δεν μπορεί να μειωθούν και οι ημέρες/ώρες εργασίας. Πλην όμως, η αύξηση της παραγωγικότητας είναι κάτι που θα πρέπει να απασχολεί τους εργοδότες, οι οποίοι θα πρέπει να διασφαλίσουν ένα περιβάλλον και τις συνθήκες που θα την ευνοούν. Δεν έχει να κάνει με το φιλότιμο των εργαζομένων…
