Τα τελευταία 24ωρα, ο Θ. Πάγκαλος έχει πάλι κατορθώσει να φέρει σε δύσκολη θέση τον αρχηγό του και πρωθυπουργό της χώρας. Σε συνέντευξή του στο «ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» φρόντισε να επισημάνει ότι κατά τη γνώμη του δεν πρόκειται να γίνουν βουλευτικές εκλογές μετά τις αυτοδιοικητικές την ίδια ώρα που ο Γ. Παπανδρέου προσπαθεί να πείσει (είτε πραγματικά, είτε επειδή μπλοφάρει) ότι αν ηττηθούν πανηγυρικά οι υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ την προσεχή Κυριακή, στη βάση αντιμνημονιακής ψήφου, δεν αποκλείεται να πάει σε βουλευτικές εκλογές. Υπογράμμισε μάλιστα ότι δεν αρκεί να το επιθυμεί ο πρωθυπουργός, αλλά θα πρέπει να πεισθεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ότι υπάρχει σοβαρός λόγος να γίνουν εκλογές. Πρόσθεσε πάντως (ο Θ. Πάγκαλος) ότι δεν είναι και απόλυτα βέβαιος ότι δεν πρόκειται να γίνουν βουλευτικές εκλογές.
Εκείνη όμως που προκάλεσε σάλο ήταν η απάντηση στο ερώτημα, «μήπως βρισκόμαστε κοντά στο σημείο αναδιάρθρωσης του χρέους». Απάντησε ότι «προτού φτάσουμε στην αναδιάρθρωση του χρέους πρέπει να τελειώσουμε με το έλλειμμα. Αλλά η δαιμονοποίηση της αναδιάρθρωσης που βλέπω σε ορισμένα γραπτά και σε λόγος πολιτικών είναι παράταιρη. Τα χρέη υπάρχουν για να αναδιαρθρώνονται. Μπορεί να το επιδιώξουμε ή να μας προταθεί και να μη μας συμφέρει να το αποτρέψουμε».Πρώτα-πρώτα, εκείνη που έχει δαιμονοποιήσει την αναδιάρθρωση είναι η ίδια η κυβέρνηση, της οποίας ο Θ. Πάγκαλος τυγχάνει αντιπρόεδρος, δηλαδή δεύτερος τη τάξει, ή «υπαρχηγός», αν θέλετε. Που σημαίνει ότι είτε ο Θ. Πάγκαλος δεν συμφωνεί με τον εξορκισμό κάθε ιδέας αναδιάρθρωσης του χρέους, είτε είναι της άποψης ότι πρέπει οπωσδήποτε να αναδιαρθρωθεί το χρέος, είτε λειτουργεί σαν «λαγός» γνωρίζοντας ότι κάποια στιγμή θα φτάσουμε αναγκαστικά στην αναδιάρθρωση, είτε θέλησε να γνωστοποιήσει την άποψή του, αδιαφορώντας αν κάνει ζημιά στην κυβέρνηση.
Ο ευφυέστατος Θ. Πάγκαλος κατάφερε για άλλη μία φορά να χύσει την καρδάρα με το γάλα. Θα μπορούσε να κλείσει το στόμα του, αλλά αυτό δεν είναι στις συνήθειές του. Άλλωστε έχει μάθει να τον τρέμουν όποτε το ανοίγει…, έστω και αν δείχνει καθαρά ότι δεν γνωρίζει ακριβώς τις μύχιες σκέψεις του πρωθυπουργού και άρα δεν βρίσκεται στον στενό κύκλο του.