• Γ.Δ.ΓΕΝ. ΔΕΙΚΤΗΣ0,000%
  • S&P 5000,000%
  • Nasdaq0,000%
  • FTSE 1000,000%
  • Nikkei 2250,000%
  • DAX0,000%
  • CAC 400,000%
  • €/$
  • €/£
  • BTC
09:15 - 15 Απρ 2008

Οι ιταλοί ψήφισαν πάλι Μπερλουσκόνι και η επιστήμη πλέον σηκώνει τα χέρια...

H ιταλική έκδοση Ψωμιάδη είναι ο κ. Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Περί αυτού δεν υπάρχει αμφιβολία και η συγκεκριμένη άποψη δεν έχει να κάνει τίποτα με το γεγονός ότι πρόκειται για έναν πολιτικό που κινείται στα όρια της δεξιάς και της ακροδεξιάς. Αλλωστε, ανάλογη είναι και η γνώμη που έχουν εκφράσει κατά καιρούς κάστρα της διεθνούς συντηρητικής παράταξης, όπως ο «Εκόνομιστ» και η «Γουόλ Στρητ Τζόρναλ». Αρα η αμφισβήτηση περί του προσώπου του δεν αφορά την ιδεολογία που υποτίθεται ότι πρεσβεύει, αλλά το ήθος του, τη συμπεριφορά του και γενικά τη διαγωγή του στην πολιτική του διαδρομή.

Ο «Καβαλιέρε» είχε ως τώρα δύο πρωθυπουργικές θητείες στις οποίες διακρίθηκε κυρίως ως «διασκεδαστής» που προήγαγε τον λεγόμενο «μπερλουσκονισμό». Πρόκειται για ένα κράμα τσαρλατανισμού, λαϊκισμού, φανφαρονισμού, αρσενικού σωβινισμού, άκρατου νεοφιλελευθερισμού, κυριαρχίας στα μήντια, διαφθοράς και κυνικής αδιαφορίας για τους νόμους και τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού. Όλα αυτά σε ισχυρές δόσεις και πασπαλισμένα με μεγάλη ποσότητα γελοιότητας. Ατό που έβγαινε προς τα έξω ήταν συνήθως ένα πρόσωπο από τις καταπληκτικές κωμωδίες του ιταλικού σινεμά του ΄50 και του ΄60, κάποιες φορές από τον κινηματογράφου του ιταλικού νεορεαλισμού, ενώ άλλοτε θύμιζε ήρωα κωμωδίας του Μολιέρου.

Παρ΄ όλα αυτά, ο κ. Σίλβιο Μπερλουσκόνι κατόρθωσε χθες να επανέλθει στο επίκεντρο της ιταλικής πολιτικής σκηνής κερδίζοντας άνετη πλειοψηφία στις εκλογές, που μεταφράζεται και σε άνετη πλειοψηφία τόσο στην Βουλή όσο και στη Γερουσία. Και το ερώτημα είναι βέβαια πως και γιατί; Ερώτημα που δεν μπορεί να απαντηθεί μόνο με πολιτικούς όρους, αλλά σίγουρα έχει να κάνει με την ψυχοσύνθεση του ιταλικού λαού. Εκτός και αν αποδεχθούμε πλήρως την άποψη ότι ο λαός (ο κάθε λαός) έχει πάντα δίκιο και δεν κάνει ποτέ λάθη… Η αν δεχθούμε ότι οι λαοί το ρίχνουν στην πλάκα καμιά φορά.

Κανονικά, μπροστά σε μία τέτοια περίπτωση, όπως του κ. Μπερλουσκόνι, η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ανήμπορη. Δεν αρκεί η εξήγηση ότι υπάρχει ρεύμα προς τα δεξιά στην Ιταλία. Ούτε το γεγονός ότι για άλλη μία φορά η Αριστερά στις διάφορες εκφράσεις της παρουσιάστηκε πιο διασπασμένη από τηςΔεξιά. Να δεχθούμε ακόμη ότι συνέβαλε και η άνοδος του ποσοστού της αποχής που προερχόταν κυρίως από τους κεντροαριστερούς και πέρα. Αλλά αρκούν όλα αυτά και μερικά ακόμηγια να δικαιολογηθεί η ψήφος στον απίθανο «Καβαλιέρε»; Που δεν διακρίθηκε δα και για τις επιδόσεις του στην οικονομία, ενώ από την άλλη πλευρά έκανε όργια προκειμένου να τη βγάλει καθαρή από τις κατηγορίες που τον βάρυναν.

Αλλά είπαμε, ο κ. Μπερλουσκόνι είναι μέγας και τρανός διασκεδαστής. Μήπως και εδώ το μέλλον ανήκει στον κ. Π. Ψωμιάδη;

Αγγελος Στάγκος

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.