Σήμερα, σε μια περίοδο όπου η επιτάχυνση της ανάπτυξης αποτελεί ζήτημα επιβίωσης για την ελληνική οικονομία, είναι πιο επιβεβλημένη από ποτέ η αποτελεσματική αξιοποίηση του εργαλείου των αποκρατικοποιήσεων, ιδιαίτερα με τη μορφή των στρατηγικών συμπράξεων κράτους και ιδιωτών, για την πραγματοποίηση μεγάλων επενδύσεων.

Η μεγαλύτερη οικονομική κρίση που γνώρισε η χώρα μετά τον β΄παγκόσμιο Πόλεμο ήταν αναμενόμενο ν αλλάξει και την εικόνα συμπεριφοράς των νοικοκυριών απέναντι στο λιανικό εμπόριο(σούπερ μάρκετ).

Εδώ και μια δεκαετία, από την έναρξη της παγκόσμιας οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης, η Ευρωπαϊκή Ένωση παρουσιάζει χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, υψηλά ποσοστά ανεργίας και χαμηλά επίπεδα επενδύσεων.

Η ορολογία που επιβάλλεται να είναι «πολιτικώς ορθή» επιτρέπει να καλύπτουμε την ελληνική πραγματικότητα. Λ.χ. μιλάμε για τον κίνδυνο πιστωτικού γεγονότος, όταν στην ουσία αυτό σημαίνει χρεοκοπία. Ούτως ή άλλως, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και χωρίς την επίκληση και χρήση του πλούτου της ελληνικής γλώσσας, μιλάμε για «βιώσιμο» (Θεός φυλάξοι αν επιβίωνε, δηλαδή διατηρείτο) χρέος και ύφεση στην οικονομία, όταν ουσιαστικώς είμαστε μία απολύτως χρεοκοπημένη χώρα, χωρίς να το ομολογούμε και διατηρούμαστε με τον «αναπνευστικό σωλήνα» των ξένων δανείων.

Κύριε Πρωθυπουργέ, είμαι από τους πολλούς, θερμούς υποστηρικτές σας. Θαύμασα πώς “απελευθερώσατε” την Ελλάδα από τα μνημόνια. Απελελευθερώσατε την κοινωνική θέση των ομοφυλοφιλικών (όπως εγώ) και διεμφυλικών ατόμων στην χώρα. Απελευθερώσατε την Ελλάδα και την Βόρειο Μακεδονία από τον γεωπολιτικό κάλο που είχανε κολλήσει εδώ και δεκαετίες λόγω των στρουθοκαμηλικών προκατόχων σας. Είσαστε ο εκλεκτός, και από τον Πάπα, να πάρετε και Νόμπελ τον προσεχή Οκτώβριο, μια εβδομάδα πριν τις επόμενες βουλευτικές εκλογές όπου επιθυμείτε να θριαμβεύσετε, και έχετε βοηθήσει σημαντικά τα πιο αδύναμα οικονομικά στρώματα της κοινωνίας, φέρνοντας την οικονομία σε αναπτυξιακή τροχιά διπλάσια της Ευρωζώνης. Και σας έχει μείνει πια, ένα σοβαρό, ένα ιερό, εθνικό καθήκον. Οφείλετε πάραυτα να ελευθερώσετε τα Εξάρχεια, την ανώτατη εκπαίδευση, και την Ελλάδα, από αυτές τις διαφορές εγκληματικές οργανώσεις που λιμαίνονται τον δημόσιο χώρο, και τους πολίτες, και οι οποίες έχουν αποκτήσει εδώ και δεκαετίες ένα άβατο αστικό χώρο λεγόμενο Εξαρχιστάν, στο κέντρο της πρωτεύουσας, και από εκεί ορμώμενοι σκορπάνε την ανομία, τον τρόμο και την καταστροφή όπου και εναντίον όποιου επιλέγουν. Εγκληματικές οργανώσεις που ώς και ολόκληρα τρόλλεϋ έχουν κάψει μέσα στο κέντρο της πόλης, μέρα μεσημέρι.

Σε χαμηλό 14 ετών, εκεί που ήταν πρίν την ελληνική κρίση αλλά και τη κρίση χρέους της Ευρωζώνης έχουν επιστρέψει οι αποδόσεις των ελληνικών κρατικών ομολόγων. Αναλυτές βλέπουν πιθανό τον στόχο του 3% όσον αφορά την απόδοση του 10ετούς ελληνικού ομολόγου και τις 300 μονάδες βάσης όσον αφορά το spread με το αντίστοιχο γερμανικό δεκαετές.

Τα τελευταία τρία χρόνια η κυβέρνηση επιτυγχάνει απόλυτα τους δημοσιονομικούς στόχους, σημειώνοντας μάλιστα σημαντικές υπερεπιδόσεις ως προς τα πρωτογενή πλεονάσματα. Ωστόσο τίμημα για τη μεσαία τάξη και για την επιχειρηματικότητα ήταν και παραμένει υψηλό, με άμεσο αρνητικό αντίκτυπο στην αναπτυξιακή προσπάθεια της χώρας. Η υπερσυγκράτηση των δημοσίων επενδυτικών δαπανών, με τη συνεχή μείωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων έναντι του αρχικού στόχου, έχει στερήσει πολύτιμους πόρους από την πραγματική οικονομία, επιτείνοντας το πρόβλημα της ανεπαρκούς χρηματοδότησης της ανάπτυξης. Επιπλέον, η διατήρηση υψηλής φορολογίας, παρά τις επιμέρους μικρές ελαφρύνσεις στον προϋπολογισμό του 2019, εξακολουθεί να αποθαρρύνει την επενδυτική δραστηριότητα και να επιδρά αρνητικά στην ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων.

Να μην χαθεί το μέτρο και ο σεβασμός

Η κυβέρνηση είτε για λόγους σκοπιμότητος, είτε από ιδεοληψίες είτε από ανικανότητα –αυτό ισχύει στις περισσότερες των προϋποθέσεων- εξακολουθεί να υπολείπεται στην διεκπεραίωση σειράς μεταρρυθμίσεων, για τις οποίες έχει αναλάβει υποχρέωση έναντι των Θεσμών. Δηλαδλή έναντι αυτών που μας δανείζουν.

Τα σημάδια κόπωσης για τους συνεπείς δανειολήπτες είναι εμφανή με το ξεκίνημα του 2019. Αρκετοί επιθυμούν να ενταχθούν στο νομοσχέδιο που επιθυμεί να φέρει η κυβέρνηση με τη ρύθμιση των 120 δόσεων. Δεν θέλουν ξανά εν όψει του καλοκαιριού να έχουν το δίλημμα αν πληρώσεις τις υποχρεώσεις σου (ΕΝΦΙΑ,ΕΦΚΑ, φόρος 2018) δεν θα πας διακοπές, διαφορετικά δεν πληρώνεις τίποτα μπαίνεις σε ρύθμιση και απολαμβάνεις τις διακοπές σου. Αυτό το μαρτύριο της τελευταίας δεκαετίας το ζούνε οι συνεπείς φορολογούμενοι οι οποίοι κάθε χρόνο όλο και μειώνονται. Κουράστηκαν οι συνεπείς και τι κατάλαβαν τελικά όλα αυτά τα χρόνια; Απλώς κοιμούνται ήσυχοι το βράδυ αλλά δεν έχουν αποταμιεύσεις. Ταυτόχρονα μία κοινωνία να τους κοιτά με μισό μάτι γιατί είναι συνεπείς και όχι μόνο στα χρόνια του μνημονίου αλλά και παλαιότερα.

Ενας μύθος που υπάρχει στην Ελλάδα -από τους πολλούς που κυκλοφορούν ανά την επικράτεια- είναι ότι παράγουμε τα καλύτερα αγροτικά προϊόντα και ότι η βιοποικιλότητα στη χώρα μας είναι πολύ μεγάλης αξίας. Η παραπάνω πρόταση δεν είναι απολύτως ακριβής (αν όχι εντελώς λανθασμένη). Και τούτο διότι, στις μέρες μας, σε όλες τις χώρες του κόσμου παράγονται προϊόντα από τους σπόρους και τα υβρίδια των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών. Επίσης, ας μη λησμονούμε ότι στην εποχή της παγκοσμιοποίησης πρωταρχικό ρόλο παίζει η τιμή του προϊόντος και όσον αφορά αυτόν τον παράγοντα η Ελλάδα υστερεί κατά πολύ.

Πέραν από την πιστοποιημένη διαφοροποίηση του ανθρώπινου εγκεφάλου, σε αριστερό και δεξί ημισφαίριο, με ξέχωρες όσο και συμπληρωματικές λειτουργίες, υπάρχει και μια άλλη διαφοροποίηση της διανόησης του εγκεφάλου μας από άτομο σε άτομο, με εξαιρετικά διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους σκεπτόμαστε και επικοινωνούμε. Η διαφορά αυτή, από άνθρωπο σε άνθρωπο, είναι παρόμοια με την διαφορά ανάμεσα στα αναλογικά ραδιόφωνα της παλαιάς εποχής, και στα ψηφιακά ραδιόφωνα που έχουν επικρατήσει την σήμερον ημέρα. Αυτή η διαφορά είναι αναμεσα στην λειτουργική ασάφεια με την οποία δουλεύει το αναλογικό ραδιόφωνο, ή οποιαδήποτε άλλη αναλογική συσκευή, και στην λειτουργική επακρίβεια με την οποία λειτουργεί το ψηφιακό ραδιόφωνο, και άλλες ψηφιακές μηχανές, όπως, π.χ. οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Η επικοινωνία ανάμεσα σε άτομα που σκέπτονται πολύ αναλογικά, με περισσή ασάφεια στις λεπτομέρειες δηλαδή, και σε άτομα που σκέπτονται πολύ ψηφιακά, δηλαδή με περισσή προσοχή στην λεπτομερή απεικόνιση της πραγματικότητας, είναι πολύ συχνά πολύ προβληματική, διότι το ασαφώς (αναλογικά) σκεπτόμενο άτομο δεν μπορεί να επικοινωνήσει αποτελεσματικά με το επακριβώς (ψηφιακά) σκεπτόμενο άτομο, και τανάπαλιν φυσικά. Πάνω στην πράξη της επικοινωνίας, το αναλογικό μυαλό χρησιμοποιεί ασαφείς όρους και ασαφείς ιδέες ενώ το ψηφιακό μυαλό αρνείται να αντιληφθεί και να αποδεχτεί αυτήν την ασαφή επικοινωνία, με αποτέλεσμα να επικρατεί διαφωνία και ασυνεννοησία.

Σε μια από τις αναρίθμητες όσο και μάταιες στιγμιαίες πολιτικές συζητήσεις με κολλητούς μου, κάποιος αναφέρθηκε, χωρίς κανένα θεμιτό λόγο, στον “Μπαρούφα”, εννοώντας φυσικά τον πρώην υπουργό της κυβέρνησης που έχει καταντήσει ο Μουτζούρης της ελληνικής κρίσης. Αυτό το επίθετο με πρόσβαλε γιατί πιστεύω ότι ο Γιάνης Βαρουφάκης προσέφερε το πιο εντυπωσιακό μυαλό της Ελλάδας, στην προσπάθεια αντιμετώπισης της ελληνοευρωπαϊκής κρίσης. Και από αυτό το προσωπικό αίσθημα προσβολής, βγήκε το παρόν άρθρο:

Μου κάνει εντύπωση που κανείς δεν ρωτάει για τα μετοχοδάνεια της Τράπεζας Αττικής.

Βρισκόμαστε ενώπιον της εξής πραγματικότητας που δεν μπορεί να παρακαμφθεί. Οι επιβαρύνσεις είναι συνεχώς βαρύτερες, είτε πρόκειται για φόρους είτε για ασφαλιστικές εισφορές. Ενώ και οι προοπτικές που έχει διαμορφώσει το αριστερό Μνημόνιο με αναμενόμενη ακόμη μεγαλύτερη μείωση του αφορολόγητου και διατηρηση υψηλών πλεονασμάτων, συνιστούν ένα ζοφερό μέλλον για την ελληνική κοινωνία. Ειδικώς, όσοι αποφάσισαν ανοήτως να μετέλθουν ελεύθερο επάγγελμα, πλήττονται εξοντωτικά. Ας ασκούσαν τουλάχιστον ...ελευθέριο για να μη πληρώνουν τίποτε!

Η δεκαετής κρίση γκρέμισε την αίσθηση ασφάλειας για το μέλλον όπως νομίζαμε ότι θα είναι στα χρόνια της ευμάρειας και της επίπλαστης ευτυχίας των δανεικών και της φιγούρας. Δεν χάθηκαν μόνο οι εργασίες σταθερής απασχόλησης, δεν αυξήθηκε μόνο η κατάθλιψη σε μεγάλο αριθμό συμπολιτών μας που έχει αναδειχθεί σε νόσος της εποχής. Δεν κατέρρευσε μόνο το ασφαλιστικό και υγειονομικό σύστημα της χώρας, δεν αυξήθηκε μόνο η παραβατικότητα, δεν εγκατέλειψαν μόνο τη χώρα σχεδόν μισό εκατομμύρια άνθρωποι στις πιο παραγωγικές ηλικίες των 18-40 ετών.