Σε αυτή την κρίσιμη φάση, οι Έλληνες διαχειριστές δεν εξαφανίστηκαν από την εικόνα. Αντίθετα, πλοία ελληνικής διαχείρισης συγκαταλέγονται στα λίγα που καταγράφηκαν να περνούν το στενό, είτε για να φορτώσουν είτε για να εξέλθουν από τον Κόλπο.
Η πιο καθαρή εικόνα προέρχεται από τη Dynacom Tankers Management.
Ανοικτές πηγές καταγράφουν ονομαστικά το Smyrni, το οποίο πέρασε την 1η Μαρτίου και φόρτωσε στη συνέχεια στη Ras Tanura, το Pola, που εμφανίστηκε ανοιχτά του Abu Dhabi στις 3 Μαρτίου μετά τη διέλευση, και το Shenlong, που καταγράφηκε στο στενό γύρω στις 8 Μαρτίου με σαουδαραβικό αργό και προορισμό την Ινδία.
Στην ίδια αλυσίδα κινήσεων εντάσσεται και το Marathi, το οποίο είχε περάσει το στενό ήδη από τις 28 Φεβρουαρίου και αργότερα εντοπίστηκε να κατευθύνεται προς τη Σίκα της Ινδίας.
Το Kavomaleas, επίσης πλοίο του στόλου της Dynacom, εμφανίζεται να είχε περάσει τα Στενά μετά την έναρξη του πολέμου και να βρίσκεται στον Κόλπο στις αρχές Μαρτίου. Με απλά λόγια, η Dynacom δεν είχε μία μεμονωμένη διέλευση, αλλά επαναλαμβανόμενη παρουσία.
Η εικόνα, όμως, δεν περιορίζεται σε έναν όμιλο. Η Lloyds List είχε καταγράψει από τις πρώτες ημέρες της κρίσης ότι, στη ζώνη δυτικά του Ορμούζ, Έλληνες διαχειριστές είχαν ισχυρή παρουσία, με τη Polembros Shipping να διαθέτει επίσης τρία suezmax tankers τοποθετημένα στην περιοχή, δίπλα στη Dynacom.
Αυτό δεν σημαίνει ότι έχουμε ονομαστικά επιβεβαιωμένες διελεύσεις για όλα αυτά τα πλοία. Σημαίνει όμως ότι οι Έλληνες δεν ήταν περιφερειακοί παρατηρητές, αλλά ενεργοί παίκτες σε ένα από τα πιο επικίνδυνα σημεία της αγοράς πετρελαίου.
Στην τελική φάση της περιόδου που εξετάζουμε, δηλαδή αμέσως μετά την εκεχειρία, εμφανίζεται και άλλος ελληνικός διαχειριστής.
Το Agios Fanourios I, που διαχειρίζεται η Eastern Mediterranean Maritime στην Ελλάδα, καταγράφηκε να κινείται στο στενό για να εισέλθει στον Κόλπο και να φορτώσει νέο cargo.
Την ίδια στιγμή, στο dry bulk, το Iolcos Destiny της Iolcos Hellenic Maritime Enterprises ήταν ένα από τα ελάχιστα ευρωπαϊκά πλοία που βγήκαν από το Ορμούζ μετά την παύση των εχθροπραξιών.
Η ελληνική παρουσία δεν ήταν μονοσήμαντη, ούτε περιορίστηκε αποκλειστικά στα crude tankers.
Αυτές οι διελεύσεις δεν ήταν πράξεις ρομαντικού ηρωισμού, αλλά αποφάσεις επιχειρηματικού ρίσκου σε μια στρεβλή αγορά, όπου το σπάνιο tonnage, ο υψηλός ναύλος και η ανάγκη μεταφοράς φορτίων έσπρωχναν ορισμένους διαχειριστές να κινηθούν εκεί όπου οι περισσότεροι περίμεναν.
Αυτό που μένει τελικά είναι πως μέσα σε έξι εβδομάδες κρίσης, όταν η διεθνής ναυτιλία έκανε πίσω, Έλληνες διαχειριστές ήταν από τους λίγους που συνέχισαν να δοκιμάζουν το πέρασμα.
*Σ.σ.: Τις διελεύσεις αυτές δεν τις έκαναν οι εταιρίες, αλλά οι ναυτικοί που βρίσκονται πάνω στο πλοίο και σηκώνουν το πραγματικό βάρος της απόφασης και του κινδύνου. Σε αυτούς αναφέρεται και ο τίτλος...
