Από θέσεως...
27/09/2011 - 01:33
Το ισοζύγιο ηθικών πληρωμών
Η επικείμενη απόφαση της Γερμανίας να επιβάλλει ένα σοβα ρό κούρεμα του ύψους έως και 50% στο ελληνικό δημόσιο χρέος, οριζοντίως σε όλους τους ιδιώτες πιστωτές, αποδεικνύει ότι η γερμανική ηγεσία, Μέρκελ και Σοίμπλε, ανάμεσα σε μερικά ελαττώματα που έχουν επιδείξει την τελευταία χρονιά, έχουν και ένα προτέρημα μεγίστης σημασίας, και για την Ελλάδα, αλλά και για τον παγκόσμιο καπιταλισμό. Αυτό το προτέρημα είναι ότι νοιάζονται πραγματικά για τους ευρωπαίους ψηφοφόρους, πρωτίστως φυσικά για τους Γερμανούς, αλλά και για όλους τους άλλους, συμπεριλαμβανομένων και των ελλήνων. Και το δίδυμο της γερμανικής ηγεσίας φαίνεται διατεθειμένο να υπερασπιστεί αυτά τα λαϊκά συμφέροντα εναντίον του παγκοσμιοποιημένου χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.
27/09/2011 - 01:24
Εστω ότι κυβερνούσε σήμερα μία ικανή κυβέρνηση…
Κρίσιμη η σημερινή μέρα. Στη Βουλή θα γίνει η ψηφοφορία για τον έκτακτο ή μόνιμο φόρο επί των ακινήτων και ο Παπανδρέου συναντιέται με τη Μέρκελ. Οποιαδήποτε πρόβλεψη μπορεί να διαψευσθεί, αν και ως χθες το βράδυ τα προγνωστικά έλεγαν ότι ο νόμος θα περάσει έστω και με γκρίνιες, αλλά ότι ο πρωθυπουργός δεν θα αποσπάσει κάποια θετική δέσμευση από την Φράου, όταν δεν υπάρχει κοινή διαμορφωμένη γνώμη ούτε στην Ευρώπη, ούτε στο ΔΝΤ, ούτε ακόμη και στις ΗΠΑ, για την αντιμετώπιση της Ελλάδας και της κρίσης στην Ευρωζώνη και τις τράπεζες.
26/09/2011 - 09:15
Weltpolitik: Οι μύχιες σκέψεις της κας Μέρκελ
Η κυρίαρχη ερώτηση που κυκλοφορεί στο μυαλό όλων μας εδώ και καιρό είναι μια: Αν και αναγνωρίζεται πια ανοικτά η νευραλγική θέση που παίζει μια προς κατάρρευση μικρή οικονομία –όπως η ελληνική– στο πλαίσιο του ευρώ, γιατί παρατηρούνται τόσες καθυστερήσεις ως προς τη λήψη μέτρων ικανών να περιορίσουν τις επιπτώσεις της κρίσης στην ευρωζώνη; Γιατί δεν κάνουν οι ηγέτες της Ένωσης τα αυτονόητα, τρενάροντας έτσι καταστάσεις που οδηγούν σε κατάρρευση εθνικές οικονομίες;
26/09/2011 - 02:25
Τρία μεγάλα ερωτηματικά
Ανεξάρτητα από το τι θα αποφασιστεί σε Ευρωπαϊκό επίπεδο για τη διαχείριση του ελληνικού χρέους, η χώρα μας είναι υποχρεωμένη μέσα στους επόμενους μήνες να μηδενίσει το πρωτογενές της έλλειμμα. Είτε με νέο μνημόνιο, είτε χωρίς, είτε με κούρεμα, είτε όχι, έσοδα και δαπάνες (εξαιρουμένων των τοκοχρεολυσίων) θα πρέπει να ισοσκελιστούν.
26/09/2011 - 02:20
Ελπίδα μας, μία διεθνής οικονομική κρίση
Τα έχουμε πει και τα έχουμε γράψει όλα. Σενάρια, επιθυμίες, πιθανότητες, ευκαιρίες, ενδεχόμενα, τα πάντα, αλλά στην πραγματικότητα κανείς δεν γνωρίζει τι πρόκειται να μας συμβεί αφού στο εσωτερικό επικρατεί αλαλούμ και στο εξωτερικό ρευστότητα, ενώ το φάσμα μιας νέας ύφεσης στο «προηγμένο» βόρειο ημισφαίριο είναι ορατό. Αρμενίζουμε λοιπόν στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα, που όμως και αυτή λιγοστεύει με αυξανόμενους ρυθμούς. Και πριν τα ρίξουμε στους ξένους, όπως παραδοσιακά συνηθίζουμε, να επισημάνουμε ότι εδώ έχουμε μία κυβέρνηση που δεν ξέρει τι της γίνεται, μία αξιωματική αντιπολίτευση που τάζει λαγούς με πετραχήλια εμφανιζόμενη ως ΠΑΣΟΚ του 1980 (ως και το σύνθημα «η Ελλάδα ανήκει στους έλληνες» έχει προβάλει), ένα ΚΚΕ που θέλει να κάνει τη ζωή κόλαση, ένα ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ που λέει και κάνει ό,τι του κατέβει προκειμένου να επικρατήσει το χάος, μία κοινή γνώμη που νομίζει ότι θα βρει καταφύγιο στην πλήρη άρνηση και ένα κρατικό μόρφωμα που κανονικά χρειάζεται γκρέμισμα και ξαναφτιάξιμο από την αρχή.
24/09/2011 - 09:58
Η επόμενη μέρα
Όλοι αναρωτιούνται πώς θα είναι η επόμενη μέρα, τι θα συμβεί στις δουλειές μας, στην τσέπη μας, στο μέλλον μας, τι πρέπει να κάνουμε εμείς ώς πολίτες για να σωθούμε. Η απάντηση είναι προφανής: Η επόμενη μέρα θα είναι δύσκολη και εμείς πρέπει να κάνουμε τα αυτονόητα.
23/09/2011 - 01:15
Το timing στο κανόνι
Όσοι, πριν από το Μάιο του 2010, υποστήριζαν ότι δεν πρέπει να υπογράψουμε το Μνημόνιο και να κηρύξουμε στάση πληρωμών, έλεγαν βλακείες. Γιατί; Διότι, πέρα από τις χιλιοειπωμένες πολιτικές, οικονομικές και διπλωματικές επιπτώσεις, το δημόσιο ταμείο, χωρίς να συνυπολογίζονται τα τοκοχρεολύσια, έμπαινε μέσα 24 δισεκατομμύρια ευρώ (36 με τους τόκους).
23/09/2011 - 01:13
Διάχυτη ρευστότητα μέσα στο σκοτάδι
Γιατί είναι πάλι διάχυτη η αίσθηση μίας ρευστότητας που δεν ξέρουμε ούτε πότε θα σταματ’ησει, ούτε και που θα μας βγάλει; Η πιο απλή και αφοπλιστική απάντηση είναι γιατί όντως υπάρχει ρευστότητα. Δεν ξέρουμε τι θέλει να κάνει η Ευρώπη με την Ελλάδα και που θα μας οδηγήσει, δεν ξέρουμε αν τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια θα δεχθούν τη νέα στήριξη της Ελλάδας, δεν ξέρουμε που πάει η ίδια η Ευρώπη, δεν ξέρουμε αν και πότε θα περάσει η κρίση στην οικονομία διεθνώς, δεν ξέρουμε αν τα νέα σκληρά μέτρα που γίνονται γνωστά είναι τα οριστικά σε αυτή τη φάση, αφού ακόμη εκκρεμεί το “οκέϊ” της Τρόϊκας, δεν ξέρουμε αν θα είναι αρκετά και αποτελεσματικά ή θα ακολουθήσουν και άλλα, τώρα ή στο άμεσο μέλλον, δεν ξερουμε αν η κυβέρνηση μπορεί να τα περάσει από τη Βουλή ή αν θα πέσει από τους δικούς της, δεν ξέρουμε αν μπορεί να τα εφαρμόσει, δεν ξέρουμε αν οι εκλογές είναι προ των πυλών και τι θα προκύψει, ή ακόμη και αν προκύψει κάτι άλλο πριν από εκλογές και φυσικά δεν ξέρουμε που θα το πάει ο Σαμαράς, αν κερδίσει τις εκλογές με αυτοδυναμία.
22/09/2011 - 14:18
Επαίσχυντη υποκρισία
Οι δημόσιοι υπάλληλοι στα υπουργεία πλεονάζουν κατά τα λεγόμενα της τρόικας και πολλών μελών του Κοινοβουλίου. Και πράγματι έτσι είναι, πλην φυσικά αρκετών εξαιρέσεων! Παρόμοιες απόψεις περί πλεονάζοντος προσωπικού υπάρχουν επίσης για την τοπική αυτοδιοίκηση, τα ΝΠΔΔ όπως και τις ΔΕΚΟ.
22/09/2011 - 07:47
Πάμε στον ...κουρέα
Μετά τις τελευταίες ανακοινώσεις για περικοπές των συντάξεων, ενιαίο μισθολόγιο, εφεδρεία 30.000 υπαλλήλων κλπ. μπορούμε πλέον να είμαστε βέβαιοι οτι θα γίνει «κούρεμα» του ελληνικού χρεους και μάλιστα γενναίο. Και αυτό διότι τα μέτρα αυτά δεν φθάνουν για να καλύψουν το δημοσιονομικό κενό, ούτε το φετεινό των 4,5 δις ευρώ, ούτε αυτό που θα έχουμε του χρόνου αν δεν πάρουμε επιπλέον μέτρα.
22/09/2011 - 01:09
Το πρόβλημα της ηθικολογίας
Το μεγαλύτερο έλλειμμα του ανεπτυγμένου κόσμου αυτή τη στιγμή δεν είναι δημοσιονομικό. Είναι πολιτικό. Είναι το έλλειμμα ηγεσίας και η συνακόλουθη αμφισβήτηση από τους πολίτες, του αξιώματος ότι οι ηγέτες τους είναι σε θέση να διαχειριστούν και να λύσουν τα προβλήματά τους. Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι, νομίζω, οι τύποις τουλάχιστον ισχυροί της Δύσης ενδιαφέρονται περισσότερο να ηθικολογήσουν, παρά να κυβερνήσουν.
22/09/2011 - 01:07
Τα αναλαμβάνει όλα ο Ράϊχενμπαχ
Είτε το παραδεχόμαστε, είτε όχι, στην Ελλάδα λανσάρεται σήμερα πάλι το του μοντέλο δημοκρατικού πολιτεύματος, κατά το οποίο η εκτελεστική εξουσία έχει εκχωρηθεί αναγκαστικά σε τρίτους και μένουν σε λειτουργία οι άλλες δύο, η νομοθετική και η δικαστική, εκ των οποίων η πρώτη λειτουργεί κατά τον παραδοσιακό τρόπο και η δεύτερη έχει αποκτήσει δύναμη, οικονομικά προνόμια και αλαζονεία, σε βαθμό όμως που έχει χάσει σε μεγάλο βαθμό την ψυχή της.
21/09/2011 - 00:56
«Α... και στην Αμερική, Ελλάδα σαν αγριόχορτο φύτρωσες και ‘κει»
«Να φύγετε από αυτή τη χώρα, να σωθείτε» πρότεινε από τη στήλη του ο Γρηγόρης Νικολόπουλος και, όπως φάνηκε από τα σχόλια των αναγνωστών, πολλοί είναι εκείνοι που συμμερίζονται την άποψή του. Κι εγώ συμφωνώ και επαυξάνω. Όμως, πριν ετοιμάσουμε τις βαλίτσες μας, θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι ο «Παράδεισος στη Δύση» δεν υπάρχει και ότι η νέα ζωή θα είναι πολύ-πολύ δύσκολη. Για να μη βρεθούμε στη δυσάρεστη θέση να ψάχνουμε δίσκους του Καζαντζίδη και να μη βρίσκουμε.
20/09/2011 - 15:38
Στα όρια της αδυναμίας
Το ζήσαμε με τα διόδια και με τα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών, τώρα το βλέπουμε να επανέρχεται – το «δεν πληρώνω», εννοώ- σε σχέση με την έκτακτη εισφορά επί εισοδημάτων και ακινήτων. Σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά κυρίως τώρα το «δεν πληρώνω» συσκοτίζει κάποια από τα ουσιώδη ζητήματα που συνδέονται με την εν εξελίξει φοροκαταιγίδα στην Ελλάδα.
20/09/2011 - 08:35
Φύγετε να γλυτώσετε
Το είπε ο Παπανδρέου στη Θεσσαλονίκη, το επανέλαβε στην ομιλία του ο Σαμαράς: Ζητούν απο τους νέους να μη φύγουν απο τη χώρα, να μείνουν και να παλέψουν γιατί η χώρα τους χρειάζεται.
20/09/2011 - 02:46
Υπάρχει άραγε χρόνος;
Η κατάσταση είναι αφόρητη. Γιατί να το κρύψουμε άλλωστε; Η πίεση που ασκείται στην κυβέρνηση από τους τροϊκανούς, δηλαδή από τους εταίρους και το ΔΝΤ, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για ελιγμούς και υπεκφυγές. Η Αθήνα καλείται τώρα να πάρει μέτρα, που σχεδόν όλα περιλαμβάνονται στο Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, μόνο που αυτή τη φορά είναι υποχρεωμένη να τα φέρει πιο μπροστά για να καταφέρει να πιάσει τους στόχους του 2011 και να καταρτίσει τον προϋπολογισμό του 2012, ο οποίος ουσιαστικά πρέπει να εγκριθεί από την Τρόϊκα και τις Βρυξέλλες.