Αρκετοί εξέφρασαν την άποψη ότι η ευρωζώνη θα διαλυθεί. Μια τέτοια προοπτική, εκτός του ότι είναι ανεπιθύμητη στην Ευρώπη, ανησυχεί και τους επενδυτές του Κόλπου και των αναδυόμενων ασιατικών δυνάμεων. Πολλοί είχαν ελπίσει ότι το ευρώ θα αποτελούσε μια εναλλακτική λύση έναντι του δολαρίου και ένα ασφαλές καταφύγιο για τα χρήματά τους. Τώρα, όμως, η ευρωζώνη μοιάζει σε πολλούς απ’αυτούς με μαύρη τρύπα.

Αν η κρίση του χρέους επεκταθεί στην Πορτογαλία ή την Ισπανία, είναι σαφές ότι οι ευρωπαϊκές αρχές θα αντιδράσουν ξανά οργανώνοντας ένα πακέτο διάσωσης, σε συνεργασία με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Μια συνέπεια όμως αυτών των διαδοχικών πακέτων είναι ότι ασκούν πίεση σε χώρες που μετέχουν στον μηχανισμό, αλλά είναι και οι ίδιες υπερχρεωμένες - όπως είναι η Ιταλία και το Βέλγιο. Είναι λοιπόν πιθανό να αντιμετωπίσουν στο μέλλον πρόβλημα και αυτές οι χώρες. Μόνο που η οικονομική ισχύς και υπομονή της Γερμανίας δεν είναι ανεξάντλητες.

Στη χρηματοπιστωτική κρίση της Ευρώπης έχουν αρχίσει τελευταία να αναμιγνύονται και μη Ευρωπαίοι. Ο πρόεδρος της Κίνας Χου Τζιντάο επισκέφθηκε τον περασμένο μήνα την Πορτογαλία και υποσχέθηκε συγκεκριμένα μέτρα για να τη βοηθήσει να περάσει την κρίση. Οι Κινέζοι έχουν προσφερθεί να αγοράσουν και ελληνικά ομόλογα.

Η ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική κρίση παρουσιάζει κινδύνους για μια κινεζική κυβέρνηση. Ταυτόχρονα όμως είναι και μια ευκαιρία να αποκτήσει φίλους και να επηρεάζει καταστάσεις. Εκτός της Κίνας, μια άλλη προφανής πηγή έτοιμου ρευστού είναι η περιοχή του Κόλπου. Και οι χώρες αυτές αναμένεται προσεχώς να δεχθούν πολλούς ευρωπαίους επισκέπτες.