Η οικονομική της ισχύς, μαζί με τη σχετική πολιτική σταθερότητα της κυβέρνησης Μελόνι, προσδίδουν στην Ιταλία τα αναγκαία εφόδια για ηγετικό ρόλο στην Ευρώπη των 27. Στην αντίπερα όχθη, ο Μακρόν αντιμετωπίζει προβλήματα και στο εσωτερικό, με περιορισμένη ικανότητα έγκρισης προϋπολογισμού.

Η πρόσφατη συνάντηση στη Ρώμη μεταξύ Μερτς και Μελόνι – το λεγόμενο «Μερτσόνι» από ορισμένους αναλυτές – ανέδειξε ένα κοινό όραμα για οικονομικές και εμπορικές πολιτικές που διαφοροποιούνται από τη γαλλική γραμμή, όπως η τροποποίηση ευρωπαϊκών νόμων προς όφελος επιχειρήσεων και η επικύρωση της εμπορικής συμφωνίας Mercosur. Παράλληλα, η διαφωνία Γαλλίας-Γερμανίας για το ευρω-ομόλογο παραμένει, αλλά η ιδέα κερδίζει υποστηρικτές εντός της ΕΕ.

Ο Μακρόν δεν έχει τελειώσει ακόμη το παιχνίδι: αναμένεται η συνάντησή του με τη Μελόνι, με στόχο την προώθηση κοινών ευρωπαϊκών προτάσεων. Το ευρω-ομόλογο αποκτά συνεχώς νέους υποστηρικτές, όπως η Ύπατη Εκπρόσωπος Κάγια Κάλλας και ο επικεφαλής της Bundesbank Γιόαχιμ Νάγκελ, ενώ η Ιταλία φαίνεται έτοιμη να στηρίξει τη νέα αυτή τάση.

Με απλά λόγια, ένα νέο ηγετικό δίδυμο μπορεί να αναδύεται στην Ευρώπη, με τη Ρώμη και το Βερολίνο να επιδιώκουν μεγαλύτερο βάρος στη χάραξη πολιτικών, τη στιγμή που το Παρίσι προσπαθεί να διατηρήσει την επιρροή του.