Ο Γκιουλέρ υποστήριξε ότι τα συστήματα S-400 αποκτήθηκαν σε μια περίοδο κατά την οποία η Τουρκία έπρεπε να καλύψει άμεσα τις ανάγκες της στην αντιαεροπορική άμυνα. Όπως εξήγησε, η Άγκυρα είχε ενημερώσει εξαρχής τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι σκοπεύει να χρησιμοποιήσει τα συστήματα με αυτόνομο τρόπο, χωρίς να τα ενσωματώσει στις υποδομές του ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η προσέγγιση παραμένει η πιο ρεαλιστική λύση για να αντιμετωπιστεί η ένταση που έχει προκύψει με τη Δύση.

Παράλληλα, ο Τούρκος υπουργός τόνισε ότι η χώρα συνεχίζει τις συνομιλίες με τις αμερικανικές αρχές για το ζήτημα των F-35. Η Τουρκία είχε αποκλειστεί από το πρόγραμμα το 2019 λόγω της αγοράς των ρωσικών S-400, όμως η Άγκυρα επιμένει ότι η παρουσία των μαχητικών πέμπτης γενιάς στον στόλο των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων θα ενίσχυε όχι μόνο τη δική της ασφάλεια, αλλά και τη συνολική αμυντική ικανότητα του ΝΑΤΟ.

Στη συνέντευξή του ο Γκιουλέρ αναφέρθηκε επίσης στις ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις, ιδίως στην αυξανόμενη ένταση μεταξύ United States, Israel και Iran στη Μέση Ανατολή. Όπως σημείωσε, η Τουρκία παρακολουθεί στενά την κατάσταση και λαμβάνει μέτρα για την προστασία της εθνικής της ασφάλειας, καθώς οι εξελίξεις αυτές επηρεάζουν την περιφερειακή ισορροπία από τη Μέση Ανατολή έως την ανατολική Μεσόγειο.

Ο Τούρκος υπουργός προειδοποίησε ότι η αστάθεια μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των παράτυπων μεταναστευτικών ροών, αλλά και σε ενίσχυση παράνομων δραστηριοτήτων, όπως το λαθρεμπόριο και η δράση τρομοκρατικών οργανώσεων που εκμεταλλεύονται κενά εξουσίας σε περιοχές κρίσης.

Αναφερόμενος στις σχέσεις με το Ισραήλ, υποστήριξε ότι αν και υπάρχει θεωρητικά ο κίνδυνος στρατιωτικής αντιπαράθεσης, η πιθανότητα άμεσης σύγκρουσης παραμένει χαμηλή. Σύμφωνα με τον ίδιο, λειτουργούν μηχανισμοί επικοινωνίας μεταξύ των αρμόδιων θεσμών ώστε να αποφεύγονται παρεξηγήσεις ή τυχαία επεισόδια.

Τέλος, ο Γκιουλέρ παρουσίασε το σχέδιο ανάπτυξης του νέου εγχώριου συστήματος αεράμυνας «Steel Dome», το οποίο φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως ολοκληρωμένη «ομπρέλα» προστασίας του τουρκικού εναέριου χώρου. Το πρόγραμμα αναμένεται να ολοκληρωθεί σταδιακά την περίοδο 2026-2029, αποτελώντας βασικό στοιχείο της στρατηγικής αποτροπής της Τουρκίας.