Παράλληλα, δήλωσε ότι το Βελιγράδι εξακολουθεί να αναμένει ενημέρωση για το εάν η σορός του θα επιστραφεί στη χώρα.
Ο Μλάντιτς, ο οποίος εξέτιε ποινή ισόβιας κάθειρξης μετά την καταδίκη του για γενοκτονία, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν κατά τον πόλεμο της Βοσνίας την περίοδο 1992-1995, πέθανε την Πέμπτη σε εγκατάσταση κράτησης του ΟΗΕ στη Χάγη, σε ηλικία 83 ετών.
«Δεν έχουμε λάβει τίποτα από τη Χάγη», δήλωσε ο Βούτσιτς σε δημοσιογράφους, προσθέτοντας ότι οι σερβικές αρχές θα συνδράμουν στην οργάνωση μιας αξιοπρεπούς ταφής του Μλάντιτς στη Σερβία, εφόσον αυτό ζητηθεί από την οικογένειά του.
{https://exchange.glomex.com/video/v-dl0j11zv43o9?integrationId=eexbs1jkg0kofln}
Η απόφαση για τη μεταφορά του στη Σερβία
Τον περασμένο μήνα, το δικαστήριο είχε απορρίψει το αίτημα του Μλάντιτς να επιστρέψει στη Σερβία προκειμένου να περάσει εκεί τις τελευταίες ημέρες της ζωής του.
Σύμφωνα με την απόφαση, η κατάσταση της υγείας του ήταν κρίσιμη, αλλά σταθερή και υπό έλεγχο στο κέντρο κράτησης.
«Βλέπουμε τώρα ότι η Χάγη ήθελε ο Μλάντιτς να πεθάνει πίσω από τα κάγκελα», υποστήριξε ο Βούτσιτς. «Δεν επέτρεψαν στον στρατηγό να πεθάνει στη Σερβία, όπου ήθελε να πεθάνει. Πρόκειται για απολίτιστη συμπεριφορά, χωρίς προηγούμενο και χωρίς δικαιολογία».
Ο οργανισμός του ΟΗΕ που είναι αρμόδιος για την εποπτεία των υποθέσεων που εξακολουθούν να εκκρεμούν από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία δεν απάντησε στα ερωτήματα του Reuters σχετικά με το ενδεχόμενο μεταφοράς της σορού του Μλάντιτς στη Σερβία.
Σερβικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ότι ο Μλάντιτς είχε εκφράσει την επιθυμία να ταφεί σε νεκροταφείο του Βελιγραδίου, δίπλα στην κόρη του Άνα, η οποία πέθανε το 1994.
Έρευνα για τις συνθήκες του θανάτου
Το δικαστήριο έχει ήδη ξεκινήσει έρευνα για τις συνθήκες θανάτου του Μλάντιτς. Δικαστής που ορίστηκε να επιβλέψει την έρευνα παρέμεινε περίπου τρεις ώρες στις εγκαταστάσεις κράτησης την Παρασκευή, χωρίς να κάνει δηλώσεις στους δημοσιογράφους.
Ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς, ο οποίος στο παρελθόν είχε συνδεθεί με τον σερβικό εθνικιστικό χώρο και είχε διατελέσει υπουργός επί της διακυβέρνησης του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς τη δεκαετία του 1990, έχει τα τελευταία χρόνια υιοθετήσει πιο φιλοευρωπαϊκό προφίλ, διατηρώντας παράλληλα στενές σχέσεις με τη Ρωσία και την Κίνα.
Η καταδίκη για τη Σρεμπρένιτσα και το Σεράγεβο
Ο Ράτκο Μλάντιτς καταδικάστηκε για γενοκτονία για τον ρόλο του στη σφαγή της Σρεμπρένιτσα το 1995, όταν περίπου 8.000 μουσουλμάνοι Βόσνιοι άνδρες και αγόρια σκοτώθηκαν μετά την κατάληψη του θύλακα, ο οποίος βρισκόταν υπό την προστασία του ΟΗΕ, από τις σερβοβοσνιακές δυνάμεις.
Καταδικάστηκε επίσης για τον ρόλο του στην πολιορκία του Σεράγεβο, η οποία διήρκεσε 43 μήνες και είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο περίπου 10.000 ανθρώπων.
Παρά τις καταδίκες του, ο Μλάντιτς παρέμενε πρόσωπο που έχαιρε εκτίμησης από σημαντική μερίδα Σέρβων στη Σερβία, αλλά και στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας.
Αντίθετη ήταν η στάση των επιζώντων της σφαγής της Σρεμπρένιτσα. Η Μεϊρά Τζογκάζ, η οποία έχασε στον πόλεμο τον σύζυγό της, τρεις γιους και έναν εγγονό και επέστρεψε στη Σρεμπρένιτσα μετά το τέλος της σύγκρουσης, δήλωσε: «Δεν έπρεπε ποτέ να βγει από τη φυλακή».
«Μακάρι να είχε ζήσει ακόμη περισσότερο, ώστε να υποφέρει περισσότερο στη φυλακή», πρόσθεσε.
