H σταθερότητα την οποία προτάσσει ο πρωθυπουργός για να δελεάσει τους ψηφοφόρους είναι στην πραγματικότητα στασιμότητα και εφόσον κερδίσει και τρίτη συνεχόμενη θητεία, θα ζήσουμε τα ίδια και χειρότερα.

Ο πρωθυπουργός ήταν αρκετά ειλικρινής από το βήμα της ΔΕΘ. Δεν παρουσίασε τίποτα το διαφορετικό. Υποσχέθηκε «μία από τα ίδια» στους Έλληνες πολίτες και είναι φυσικά στο χέρι των ψηφοφόρων αν θα βολευτούν με αυτά τα ολίγα ή αν θα διεκδικήσουν για τους εαυτούς τους κάτι καλύτερο.

Ο πρωθυπουργός θεωρεί ότι «πάμε καλά» κι ας έχει η ακρίβεια τσακίσει τα ελληνικά νοικοκυριά. Όσο για τα σκάνδαλα, είναι όλα παθογένειες και θα συγκρουστεί μαζί τους ως συνήθως... Όσο για τις υποκλοπές, no comment.

Ούτε λόγος δεν έγινε επίσης στην ομιλία του για το ιδιωτικό χρέος, ενώ επιδερμικές ήταν και οι αναφορές για τη στεγαστική κρίση, αναμασώντας το πρόγραμμα Σπίτι μου. Είναι προφανές ότι ο πρωθυπουργός δεν βλέπει (ή κάνει ότι δεν βλέπει) μεγάλα προβλήματα και αυτό είναι το δικό του μεγάλο πρόβλημα. Ποντάρει στο ότι οι πολίτες έχουν συνηθίσει πλέον να ζουν «μαζεμένα» και δεν θα ρισκάρουν να χάσουν κι αυτά τα λίγα που έχουν, επειδή δεν εμπιστεύονται την αντιπολίτευση.

Όμως, αυτό που προτείνει η κυβέρνηση είναι στασιμότητα και όχι σταθερότητα. Υπάρχει ουσιώδης διαφορά, καθώς η χώρα είναι βαλτωμένη στις ορέξεις των καρτέλ και σε μία κυβέρνηση που δεν έχει καμία διάθεση να αλλάξει το παραγωγικό μοντέλο. Διαχειρίστηκε μάλιστα το Ταμείο Ανάκαμψης με τέτοιο τρόπο που θέριεψε το υπάρχον μοντέλο ανάπτυξης που δεν αφορά τους πολλούς και που στην τελική δεν έφερε εντυπωσιακά αποτελέσματα. Κινούμαστε πέριξ του 2% και όλες οι προβλέψεις για τα επόμενα χρόνια κάνουν λόγο για ακόμα χαμηλότερες πτήσεις.

Την ίδια ώρα οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν έχουν πια τίποτα καλύτερο να περιμένουν. Το είπε ακόμα και ο Γιάννης Μπρατάκος (πρόεδρος του ΕΒΕΑ) που έχει διατελέσει υφυπουργός στο πρωθυπουργικό γραφείο, πως οι εξαγγελίες της ΔΕΘ είναι «Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι» για τις επιχειρήσεις.

Καλές λοιπόν οι παροχές και τα επιδόματα, αλλά το πραγματικό δίλημμα των επόμενων εκλογών είναι «στασιμότητα ή αλλαγή μοντέλου».

Και μπορεί η κυβέρνηση να καλεί τον λαό να μη ρισκάρει την πολιτική αλλαγή, αλλά γιατί άραγε να δειλιάσει ο Έλληνας ψηφοφόρος; Για να μη χάσει την τελευταία θέση στην αγοραστική δύναμη της ΕΕ;

Όσο κι αν το Μέγαρο Μαξίμου επενδύει στον μπαμπούλα του Αλέξη Τσίπρα, η αλήθεια είναι πως υπάρχει εναλλακτική πρόταση και εκφράζεται κυρίως από το ΠΑΣΟΚ με ένα ολοκληρωμένο κυβερνητικό πρόγραμμα και στελέχη που γνωρίζουν οι πολίτες.

Ο Μητσοτάκης σε μία ενδεχόμενη τρίτη θητεία θα έχει ακρίβεια, κέρδη για τους μεγάλους, ακόμα μεγαλύτερη αλαζονεία και όταν αποκαλύπτονται σκάνδαλα θα φταίνε πάντα οι παθογένειες κι όχι ο ίδιος. Όσο για το παραγωγικό μοντέλο θα μείνει ίδιο και απαράλλακτο. Τουρισμός, real estate και Άγιος ο Θεός... Αν με αυτό είμαστε ΟΚ, έχει καλώς.

Μάλλον όμως στο Μαξίμου υποτιμούν και τους πολιτικούς τους αντιπάλους και τον ελληνικό λαό.