Ορισμένοι ίσως αναφέρουν ότι το θέμα αυτό είναι τεχνικό τουναντίον είναι απολύτως πρακτικό.

Το ελληνικό δημόσιο σχεδιάζει να δανεισθεί για το 2009 περί τα 40 δις ευρώ.

Με βάση τα υφιστάμενα spreads το ελληνικό δημόσιο θα κληθεί να πληρώσει επιπλέον 400 εκατ ευρώ σε τοκοχρεολύσια δηλαδή σε τόκους για τα ομόλογα που θα εκδώσει.

Αν π.χ. σχεδίαζε να πληρώσει 1 δις ευρώ σε τόκους θα πληρώσει με βάση τα υφιστάμενα στοιχεία 1,4 δις ευρώ.

Μια επίσης παράμετρος που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι ότι η διαφορά απόδοσης μεταξύ των ελληνικών και γερμανικών ομολόγων αποτελεί ένα από τα πολλά κριτήρια σταθερότητας.

Το spreads δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 200 μονάδες βάσης.

Κάποια στιγμή είχε φθάσει τις 175 μονάδες βάσης και υπήρξε παρέμβαση από την ΤτΕ η οποία ουσιαστικά πάγωσε τις τιμές.

Το επιπλέον κόστος για το δημόσιο είναι γεγονός αν όμως διατηρηθούν υψηλά τα spreads.

Μεγάλη θα είναι η επιβάρυνση για τις τράπεζες ή όσες κάνουν χρήση του πακέτου μέτρων της κυβέρνησης για την στήριξη των τραπεζών.

Η ρευστότητα που θα αντλήσουν θα είναι με βάση έκδοση ομολογιών.
όταν λοιπόν το euribor θα διαμορφωθεί στα επίπεδα του 3,8% μεσοπρόθεσμα και τα spreads στα ομόλογα δεν μεταβληθούν αυτό θα σημαίνει ότι πάνω στο 3,8% θα πρέπει να προστεθεί το 1,4% των ομολόγων συν το όποιο περιθώριο κέρδους για την τράπεζα.

Δηλαδή συνολικάθα προσφέρουν επιτόκια στους καταναλωτές στην καλύτερη περίπτωση 5,8% με 6%.

Για να μειωθούν τα επιτόκια θα πρέπει να αποκατασταθούν όλες οι στρεβλώσεις στην διατραπεζική , στα ομόλογα ώστε οι τράπεζες σταδιακά να μειώνουν τα επιτόκια για πρακτικούς λόγους και όχι μετά από πιέσεις.

Με την αύξηση των spreads συν τοις άλλοις οι τράπεζες που κατέχουν ομόλογα του ελληνικού δημοσίου εμφανίζουν μεγάλες υποαξίες.

Π Λεωτσάκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.