Ένα αρχείο από μελάνι και χαρτί. Ή, μάλλον, πολλά αρχεία, γιατί κάθε έργο του Γιώργου Ξένου στην έκθεση «Τόποι περισυλλογής» μπορεί να ιδωθεί και να διαβαστεί σαν ένα κλειστό/ανοιχτό αρχείο. Από τα κλειστά και «φυλακισμένα» πίσω από πλεξιγκλάς σημειωματάριά του της εποχής του Βερολίνου, στη μεταλλική συρταριέρα που φιλοξενεί τη σειρά των «Σκεπτομένων», την οποία ο θεατής μπορεί να ανοίξει ή να κλείσει κατά βούληση, μέχρι την «ζωγραφική εγκατάσταση», ένα αρχείο ονείρων που καλεί τον θεατή να εισχωρήσει μέσα του…
Περισσότερα στο monopoli.gr