Κάθε γονιός εφήβου το έχει ζήσει: ένα απόγευμα που ξεκινά ήρεμα και καταλήγει σε δάκρυα, πόρτες που κλείνουν με δύναμη και λόγια που πληγώνουν. Η πρώτη σκέψη έρχεται σχεδόν αυτόματα: «Κάτι δεν πάει καλά με το παιδί μου». Κι όμως, στις περισσότερες περιπτώσεις, η συναισθηματική ένταση της εφηβείας δεν δείχνει ευθραυστότητα. Είναι κομμάτι μιας απολύτως φυσιολογικής ανάπτυξης.
Αξίζει να θυμόμαστε ότι οι έφηβοι σπάνια μας δείχνουν ολόκληρη την εικόνα. Στο σχολείο, στην προπόνηση ή ανάμεσα στους φίλους τους, συχνά διαχειρίζονται απογοητεύσεις και προσβολές με εντυπωσιακή ψυχραιμία. Το σπίτι είναι ο χώρος όπου νιώθουν αρκετά ασφαλείς για να χαλαρώσουν. Αν λυγίζουν μπροστά μας, είναι συνήθως επειδή μας εμπιστεύονται.
Διαβάστε περισσότερα στο mamamia.gr.
