Τασουλα Καραϊσκακη

«…Χρόνια και χρόνια ζούμε σε καθεστώς λιτότητας, και έχουμε γευτεί καλά τ’ αρνητικά της. Καταρχάς, η λιτότητα φέρνει ανεργία (λόγω της συγκράτησης της ζήτησης). Επειτα, μειώνει τις απαιτήσεις των εργαζομένων, τις υποτάσσει σε μη εκσυγχρονιστικές συμπεριφορές των εργοδοτών, που με τη σειρά τους καθηλώνουν την οικονομία σε χαμηλούς ρυθμούς (παλαιότερη έρευνα του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ - Π. Λινάρδος-Ρυλμόν).

Η λιτότητα μεγεθύνει τις διαφορές των εισοδημάτων και την οικονομική δυσπραγία.

Ενισχύει τις παραβατικές συμπεριφορές. Τη μικρή και μεγάλη διαφθορά. Υποβαθμίζει τη μόρφωση, αφού με την πλήρη εξειδίκευση (στην οποία καταφεύγουν οι οικονομίες σε κρίση) δεν προσφέρονται εκείνες οι γενικές γνώσεις που χρειάζονται οι νέοι σήμερα για να ελιχθούν στην αγορά εργασίας. Συντηρεί την αποδιοργάνωση. Κυρίως στο Δημόσιο, οι περικοπές των περικοπών οδηγούν σε πολλαπλασιασμό των δυσλειτουργιών.

Κυρίως όμως εντείνει την αλαζονεία και τη διαφθορά της εξουσίας. Πίσω από την πολιτική λιτότητας υπάρχει η φιλοσοφία που λέει ότι η αναδιάρθρωση της οικονομίας απαιτεί μεγάλες θυσίες. Πόσο μεγάλες, δεν γνωρίζουμε. Απλώς ξέρουμε ότι οι άνθρωποι πρέπει να φτωχύνουν πολύ για να ξαναπάρει μπροστά η οικονομία (πράγμα το οποίο συχνά δεν συμβαίνει· απλώς οι ισχυροί γίνονται ισχυρότεροι σε βάρος των ασθενών, που γίνονται ακόμη ασθενέστεροι). Αυτή ακριβώς η λογική «των θυσιών του κόσμου» αναπτύσσει πίσω από τη μαθηματική διατύπωση της οικονομικής πολιτικής μια σκληρότητα στην ψυχολογία των ανθρώπων που κυβερνούν. Μέτρα για όσους πιάνει η τσιμπίδα, αδιαφορία, πώρωση. Το πιο παιγμένο «έργο».
Καθημερινή

Γιάννης Παντελάκης

«Από την πρώτη στιγμή που ο γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ έκανε τις προτάσεις για αλλαγή των εργασιακών σχέσεων και του ασφαλιστικού συστήματος, έσπευσαν κυβερνητικοί αξιωματούχοι να διευκρινίσουν πως πρόκειται απλά και μόνο για προτάσεις οι οποίες δεν είναι δεσμευτικές για την κυβέρνηση, η οποία άλλωστε δεν πρόκειται ν' ανοίξει τα θέματα αυτά παρά μετά τις επόμενες εκλογές. Μια θέση την οποία άλλωστε συνηθίζει να επαναλαμβάνει η κυβέρνηση τους τελευταίους μήνες, οι οποίοι διακρίνονται από προεκλογική οσμή. Ισως είναι από τις λίγες φορές που η κυβέρνηση είναι κάτι παραπάνω από ειλικρινής και εννοεί αυτό που λέει. Ασφαλιστικό ζήτημα δεν πρόκειται ν' ανοίξει πριν από την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, για τον πολύ απλό λόγο ότι θέλει ν' αποφύγει να εισπράξει το πολιτικό κόστος μιας τέτοιας απόφασης.

Ωστόσο, οι πολίτες θα οδηγηθούν στις κάλπες -οπότε και αν αυτό γίνει- χωρίς να γνωρίζουν τις πραγματικές κυβερνητικές θέσεις για ένα τόσο κεφαλαιώδες ζήτημα, χωρίς να ξέρουν δηλαδή τι τους επιφυλάσσεται για την επομένη των εκλογών. Ωραία λόγια σαν και αυτά που εκφέρουν οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, ότι δηλαδή «οι όποιες αλλαγές θα έχουν τη συναίνεση της κοινωνίας», δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα και απλώς στοχεύουν στο χάιδεμα των αυτιών των ψηφοφόρων.

Αποτελεί υποχρέωση της κυβερνητικής παράταξης -όπως και της αξιωματικής αντιπολίτευσης άλλωστε- να κάνει από τώρα σαφείς τις θέσεις της για το ασφαλιστικό αλλά και τα εργασιακά ζητήματα τα οποία αναμφισβήτητα αποτελούν κριτήριο θετικής ή αρνητικής ψήφου...»
Ελευθεροτυπία