Οι ερευνητές του ινστιτούτου προειδοποιούν ότι οι δασμοί μπορεί να αυξήσουν το κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, πλήττοντας ιδιαίτερα τις εξαγωγικές εταιρείες που χρησιμοποιούν κινεζικές εισροές, ενώ δεν αντιμετωπίζουν τις πιέσεις στις αγορές εκτός ΕΕ. Παράλληλα, υπογραμμίζουν την ανάγκη ενίσχυσης της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας και δημιουργίας επιλεκτικών συμμαχιών με εμπορικούς εταίρους απέναντι στο Πεκίνο.

«Ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται, οι δασμοί συνεπάγονται σημαντικό οικονομικό κόστος και συχνά έχουν επίσης ανεπιθύμητες συνέπειες. Η καταλληλότητά τους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον στόχο που καλούνται να εξυπηρετήσουν», δήλωσε η Λισάντρα Φλαχ, διευθύντρια του Κέντρου Διεθνών Οικονομικών του ifo. «Πάνω απ’ όλα, όμως, δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τα μέτρα για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της καινοτομικής ικανότητας μιας χώρας. Η μείωση των ανταγωνιστικών πιέσεων μπορεί μάλιστα να αποδυναμώσει περαιτέρω τα κίνητρα για καινοτομία στους προστατευόμενους κλάδους».

Το κόστος των αντισταθμιστικών δασμών που επιβάλλονται σε επιδοτούμενες εισαγωγές δεν επιβαρύνει μόνο τα νοικοκυριά, αλλά και τις επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν κινεζικές εισροές στην παραγωγική τους διαδικασία.

«Το υψηλότερο κόστος αποδυναμώνει, ιδίως, την ανταγωνιστική θέση των εξαγωγικών επιχειρήσεων έναντι των ανταγωνιστών τους από άλλες χώρες», σημειώνει ο Αντρέας Μπάουρ, αναπληρωτής διευθυντής του Κέντρου Διεθνών Οικονομικών του ifo.

Επιπλέον, οι συγκεκριμένοι δασμοί δεν εφαρμόζονται στις αγορές εκτός ΕΕ. Πρόκειται για σημαντικό πρόβλημα για την ευρωπαϊκή βιομηχανία, καθώς περίπου το ένα τέταρτο της παραγωγής της κατευθύνεται σε αγορές εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ το ποσοστό αυτό είναι ακόμη υψηλότερο σε ορισμένους κλάδους.

Στοχευμένες συμμαχίες με εταίρους

Σύμφωνα με το άρθρο, η ΕΕ δεν θα πρέπει επομένως να διαχειρίζεται μόνη της τις σχέσεις της με την Κίνα, αλλά να επιδιώξει επιλεκτικά τη δημιουργία συμμαχιών με άλλους εταίρους. Η διαπραγματευτική ισχύς απέναντι στο Πεκίνο θα ήταν σημαντικά μεγαλύτερη μέσα από μια συντονισμένη προσέγγιση.

Παράλληλα, είναι σημαντικό τα ίδια τα μέτρα της ΕΕ να μην καταλήξουν να πλήττουν εκείνους ακριβώς τους εταίρους που είναι απαραίτητοι για μια κοινή αντιμετώπιση. Στα παραδείγματα περιλαμβάνονται οι απαιτήσεις «Buy European», οι οποίες αποκλείουν εταίρους με εμπορικές συμφωνίες με την ΕΕ, καθώς και οι οριζόντιοι προστατευτικοί δασμοί που δεν κάνουν διάκριση ανάλογα με τη χώρα προέλευσης.

Εάν τέτοιου είδους μέτρα δημιουργούσαν διεθνές προηγούμενο και υιοθετούνταν ευρύτερα, η ευρωπαϊκή εξαγωγική βιομηχανία θα ήταν τελικά αυτή που θα ζημιωνόταν.