ΠΟΛΥ σοβαρότερες και ενδεχομένως πολύ ευρύτερες διαστάσεις από ό,τι αρχικά φάνηκε μοιάζει να έχει τελικώς η πρωτοφανής υπόθεση πλαστογραφίας βαθμών στις πανελλαδικές εξετάσεις.
ΚΑΙ βέβαια η σπουδή του υπουργείου να την κλείσει άρον άρον μάλλον δείχνει ενοχή και πάντως όχι μόνο δεν απαντά, αντιθέτως προκαλεί περισσότερα ερωτηματικά.
ΚΑΤ΄ ΑΡΧΗΝ για το ποιος πράγματι έδωσε τις οδηγίες. Στην απολογία της η διευθύντρια του εξεταστικού κέντρου κατονομάζει συγκεκριμένο στέλεχος του υπουργείου, το οποίο μάλιστα σε δηλώσεις του στα «ΝΕΑ» δεν τη διαψεύδει.
ΠΑΡΑΔΟΞΩΣ την ύπαρξη οδηγιών προκειμένου να μην παρατηρούνται «αποκλίσεις» μεταξύ των βαθμολογητών την επιβεβαιώνει- με αντιφάσεις και υπεκφυγές- και ο γραμματέας του υπουργείου.
ΟΔΗΓΙΕΣ που αν πράγματι δόθηκαν είναι έξω από κάθε διαδικασία και προκάλεσαν και τις πλαστογραφίες. Γιατί βέβαια οι βαθμολογητές δεν γνωρίζουν τους βαθμούς ο ένας του άλλου - κατά συνέπεια μόνον εκ των υστέρων και με παρέμβαση μπορεί να μειωθούν οι αποκλίσεις!
ΠΕΡΑ από τις βαρύτατες ευθύνες του υπουργείου όμως, προκύπτει και δεύτερο σοβαρότατο θέμα: είναι εξαιρετικά πιθανό να υπάρχουν και άλλα γραπτά με αλλοιωμένες βαθμολογίες. ΚΑΤ΄ ΑΡΧΗΝ στη Θεσσαλονίκη όπου ξαναβαθμολογούνται ορισμένα μόνον από τα «ύποπτα» γραπτά. Αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα μια και φαίνεται πως δόθηκαν ίδιες οδηγίες «προσέγγισης» των βαθμών και σε άλλα βαθμολογικά κέντρα- κάποια και στην Αθήνα. Επείγει να αποκαλυφθεί με ποιανού πρωτοβουλία δόθηκαν.
Και βέβαια να ερευνηθεί αν και αλλού υπήρξαν κρούσματα νοθείας.
ΣΕ αντίθετη περίπτωση θα υπάρχει πάντοτε η υποψία ότι κάποιοι, ηθελημένα ή αθέλητα, ευνοήθηκαν εις βάρος κάποιων άλλων. Και θα έχει πληγεί καίρια η αξιοπιστία μιας διαδικασίας από την οποία εξαρτάται το μέλλον νέων παιδιών!
Τα Νέα
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΕΙΝΑΙ γενικά αναγνωρισμένο ότι ο πανικός είναι κακός σύμβουλος. Και η κυβέρνηση θα έπρεπε να το γνωρίζει, αφού επανειλημμένα μέχρι τώρα έχει ενεργήσει σε κατάσταση πανικού και τα αποτελέσματα μόνο θετικά δεν υπήρξαν. Οπως δεν ήταν, άλλωστε, δυνατό να υπάρξουν και στην υπόθεση των αναβαθμολογήσεων, που συγκλονίζουν τις τελευταίες μέρες την ελληνική κοινωνία.
ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ τρόπος χειρισμού της συγκεκριμένης υπόθεσης δεν θα μπορούσε να είχε επιλεγεί από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας. Πρώτο και βασικότερο λάθος η εξαφάνιση της λαλίστατης σε άλλες περιπτώσεις υπουργού, η οποία, αν και αντιλαμβανόταν ασφαλώς τη σοβαρότητα του θέματος, απέφυγε ν αναλάβει προσωπικά τον χειρισμό του, επιδιώκοντας προφανώς να το υποβαθμίσει. Φυσικά, το αντίθετο ακριβώς πέτυχε.
ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΝ οι πράξεις και οι δηλώσεις που συνόδευσαν την υπόθεση και οι οποίες όχι μόνο δεν διέλυσαν τις υποψίες και τους φόβους που εύλογα δημιουργήθηκαν, αλλά αντίθετα τους ενίσχυσαν. Ηταν φυσικό, άλλωστε, από τη στιγμή που ούτε η χρονική διάρκεια ούτε οι υπεύθυνοι διενέργειας της ΕΔΕ αποτελούσαν εγγύηση αμεροληψίας και εγκυρότητας, αλλά ούτε και η σπουδή με την οποία φροντίζει ο γενικός γραμματέας ν απορρίπτει τις αιτιάσεις και τις επιφυλάξεις που διατυπώνονται, πείθει ότι κύριο μέλημά του είναι η ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος.
ΤΟ ΜΟΝΟ που ενδιαφέρει την κυβέρνηση, όπως σ' όλες τις κρίσεις που κλήθηκε ν αντιμετωπίσει στα τριάμισι χρόνια της μέχρι τώρα θητείας της, είναι ν αποποιηθεί τις ευθύνες που αδιαμφισβήτητα της ανήκουν, και τίποτα άλλο. Και το ίδιο ακριβώς έκανε και τώρα. Μόνο που, αντί να πείσει, ενίσχυσε τις υποψίες που υπήρχαν και «κατάφερε» να κάνει ακόμη ισχυρότερο το πλήγμα σε βάρος της αξιοπιστίας του θεσμού των πανελλαδικών εξετάσεων.
ΚΑΙ ΔΕΝ θα μπορούσε, άλλωστε, να πείσει εύκολα, γιατί η πρακτική της όλα αυτά τα χρόνια είναι τέτοια ώστε να έχει καταστεί αναξιόπιστη.
Εθνος