Σε ένα προνομιακό θέμα και με τους ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ηθικά και πολιτικά υπόλογους για τη συντήρηση του καθεστώτος πειρατείας επί 27 συναπτά έτη, ο υπουργός Επικρατείας κατάφερε να τα μουσκέψει, εισηγούμενος έναν αντισυνταγματικό νόμο, ο οποίος, όπως προέβλεπαν σε ιδιωτικές συνομιλίες πολλά κυβερνητικά και κομματικά στελέχη ήταν επόμενο ότι θα καταρρεύσει.

Στους αντίποδες η ΝΔ, αφού επέτυχε να ξεχαστεί η χρόνια νομοθετική της αβελτηρία και να εμφανιστεί ως δύναμη θεσμικής ευθύνης, κατάφερε χθες στη Βουλή να απομονωθεί πολιτικά, κινούμενη με αμηχανία σε στρατηγικό κενό. Αντί να υπερψηφίσει τη σύνθεση του ΕΣΡ, τήρησε μια επαμφοτερίζουσα στάση που δεν αρμόζει σε κόμμα αξιωματική αντιπολίτευσης.

(Το ΚΚΕ είναι διαφορετική περίπτωση, διότι κατά πάγια σε αυτές τις διαδικασίες, παράδοση ψηφίζει «παρών»).

Τι θα κάνει δηλαδή την Πέμπτη η ΝΔ εκτός από το να δώσει και την δική της συγκατάθεση από την στιγμή που η κυβέρνηση διολισθαίνοντας έστω δια μικρών αρνήσεων στην μεγάλη κατάφαση, έχει αφαιρέσει κάθε αντιπολιτευτικό πρόσχημα;

Είναι ώρα για θεσμικά καπρίτσια, όταν ο τόπος βυθίζεται;

Γ.Χ.