Είναι καταπληκτικό λοιπόν να μιλάμε για αναγκαιότητα διαρθρωτικών αλλαγών στην οικονομία της χώρας, δηλαδή για φυγή προς τα εμπρός, και την ίδια στιγμή να υπάρχει προβληματισμός για το αν πρέπει να υπάρχει ή όχι η βάση του 10 για την εισαγωγή στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ. Αυτή, λέει, είναι μία ακόμη αιτία της διαμάχης των Διαμαντοπούλου και Πανάρετου και πραγματικά είναι παντελώς αδιάφορο ποιος από τους δύο έχει τη μία θέση και ποιος την άλλη. Είναι απλά ντροπή που τίθεται θέμα εισαγωγής στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ παιδιών που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στοιχειωδώς στις απαιτήσεις. Γιατί αυτό σημαίνει ότι κάποιος πήρε «κάτω από τη βάση». Κάτι τέτοιο συνέβαινε παλιότερα στις σχολές ξένων γλωσσών ( γερμανικής φιλολογίας κλπ.) για τις οποίες δεν υπήρχε ζήτηση οπότε οι θέσεις των εισαγομένων συμπληρώνονταν με τενεκέδες του μέσου όρου 4, του 5, ή του 6. Αρκετοί από αυτούς διδάσκουν σήμερα ξένη γλώσσα στα σχολεία και βέβαια εξηγείται ότι τα παιδιά δεν μαθαίνουν τίποτα. Γιατί πως είναι δυνατόν να μάθεις αγγλικά από κάποιον που τα μιλάει ως …ινδιάνος Απάτσι (τα περίφημα Αγγλικά-Απάτσι)!

Θα ρωτήσει κάποιος και τι σχέση αυτό με την οικονομία. Μα έχει και μάλιστα μεγάλη. Γιατί αν στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ μπαίνουν και βγαίνουν ξύλα απελέκητα και μάλιστα με πανελλήνιες εξετάσεις, μετά διορίζονται στο δημόσιο με μηδενικές ικανότητες παραγωγής και παραγωγικότητας ή βρίσκουν δουλειά σε τουριστικές επιχειρήσεις χωρίς να μπορούν να συνεννοηθούν, ή τέλος πάντων αδυνατούν να βρουν πόσο κάνει ένα και ένα, είναι σαφές ότι ενώ δεν μπορούν να σκεφθούν με μία στοιχειώδη λογική, έχουν υπέρμετρες απαιτήσεις και μπορεί και να πληρώνονται σύμφωνα με αυτές. Αν πάλι το κράτος θέλει να τους «βολέψει» όλους αυτούς ας πάει όλες τις σχολές που είναι στα αζήτητα σε ένα πανεπιστήμιο, στο Πάντειο ας πούμε, και ας τους αποθηκεύσει εκεί. Με την προϋπόθεση ότι όσοι εισάγονται με μέσο όρο κάτω από τη βάση θα πληρώνουν δίδακτρα, αφού σώνει και καλά θέλουν χαρτί πανεπιστημίου. Η μπορεί και να υποβαθμίσει σε ΤΕΕ τα αντίστοιχα ΤΕΙ, ώστε να μη μπαίνουν με πανελλήνιες εξετάσεις. Ακόμη και να καταργήσει τα άχρηστα, όπου κανείς δεν πάει να φοιτήσει, αλλά είναι διορισμένοι αρκετοί.

Η συνεχής ισοπέδωση προς τα κάτω είναι μία θλιβερή πραγματικότητα τα τελευταία 35 χρόνια. Ας βάλουμε επί τέλους ένα φραγμό αρχίζοντας από την Παιδεία.