Από θέσεως...
18/05/2011 - 11:02
Under new management
Είναι οριστικό: η Ελλάδα λειτουργεί πλέον υπό νέα διεύθυνση. Η ωμή παρέμβαση του Όλι Ρεν και του Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ στην εσωτερική πολιτική της χώρας διαλύει πλέον και τις τελευταίες αμφιβολίες. Και όσοι εξ ημών τάσσονταν υπέρ της πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης, πήραμε μία γεύση του τι ακριβώς σημαίνει αυτό στην πράξη: Ένας Φιλανδός Επίτροπος και ένας Λουξεμβούργιος πολιτικός έβαλαν τον πιστόλι στον κρόταφο της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, θέτοντάς την ουσιαστικά προ ενός πολύ συγκεκριμένου διλήμματος – “ή συναινείτε, ή χρεοκοπείτε”.
18/05/2011 - 01:40
Ορμόνην φυγείν αδύνατον
Δεν θυμάμαι τη χρονολογία, πρέπει όμως να ήταν αρχές της δεκαετίας του ΄90, όταν Αυστραλός δικαστής είχε αθωώσει έναν τύπο για σεξουαλική παρενόχληση. Τον είχε καταμηνύσει η γυναίκα του (!) γιατί της ζήταγε φορτικά κοκό και επέμενε ακόμη και όταν εκείνη του έλεγε ότι είχε πονοκέφαλο (άγνωστο αν ήταν όντως «πολύ κουρασμένη» ή έβγαζε τα μάτιά της αλλού σαν τη Μάρμω Πανθέου). Στα πλαίσια ενός γάμου, είχε πει ο δικαστής, καθένας από τους συζύγους δικαιούται να ζητάει «φίκι-φίκι» πιεστικότερα απ' όσο οι αστεφάνωτοι εραστές, αρκεί να μη μετέρχεται βία. Χαμός από φεμινιστικές αντιδράσεις. Είχε χρειαστεί ο τότε διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας όπου εργαζόμουν για να μας συνεφέρει: «Αντί να δώσουν του ανθρώπου μετάλλιο που μετά από 30 χρόνια γάμου θέλει ακόμη τη γυναίκα του, γίνεται και δίκη! Όλο στραβά τα διαβάζουμε τα πράγματα.
18/05/2011 - 01:37
Σφίγγουμε τα δόντια και κάνουμε ό,τι ζητούν, πάμε σε εκλογές, η καταρρέουμε;
Η κατάσταση είναι δραματική. Οι πολιτικές που έπρεπε να εφαρμοστούν δεν εφαρμόζονται, τα νούμερα δεν βγαίνουν, οι ευρωπαίοι πιέζουν αφόρητα, η κυβέρνηση παρακολουθεί ανήμπορη και αμήχανη και η Νέα Δημοκρατία αντιλαμβάνεται τώρα ότι η εποχή όπου το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης μπορούσε να λέει ό,τι ήθελε πέρασε και δεν ξανάρχεται. Τώρα βρισκόμαστε στο σημείο που είτε κάνουμε αυτά που μας ορίζουν, είτε το μαγαζί κλείνει και δεν ξέρουμε πότε θα ξανανοίξει, σε ποια γειτονιά και με ποια διεύθυνση.
17/05/2011 - 12:44
Ενα χάπι που δεν καταπίνεται
Η πρόταση για την εξαγορά του συνολικού χρέους των υπερχρεωμένων ευρωπαικών χωρών απο το EFSF είναι αναμφίβολα η πιο λογική και η πιο αποτελεσματική απο όσες έχουν ποτέ συζητηθεί σχετικά με την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.
17/05/2011 - 08:16
Χωρίς μόνιμη αστυνόμευση δεν καθαρίζει το κέντρο
Γιατί τάχα έπρεπε να φτάσει η κατάσταση στο κέντρο στο απροχώρητο, μέσα από μία περίοδο πέντε ετών, να φτάσει η εγκληματικότητα στο ζενίθ στην περιοχή και να καταστεί ουσιαστικά αβίωτη, να δολοφονηθεί ένας άνθρωπος για μία βιντεοκάμερα, να ανακατευθούν ακροδεξιοί που κυνηγούν τους μετανάστες και αναρχικοί που τους υπερασπίζονται, να βγει εκτός ελέγχου η κατάσταση και να αρχίσουν να φωνάζουν οι πάντες, για να ξυπνήσει η κυβέρνηση και να αποφασίσει μέτρα μπας και εξομαλυνθεί κάποια στιγμή η κατάσταση;
17/05/2011 - 01:49
Αποπροσανατολισμός
Το τελευταίο που χρειάζεται η χώρα αυτή τη στιγμή, είναι να εμπλακεί η κυβέρνησή της σε έναν κυκεώνα αυθαίρετων εν πολλοίς εικασιών για τις επιπτώσεις που θα έχει στο Μνημόνιο η αντικατάσταση του Στρος Καν. Αν και δεν αμφισβητείται ότι ενδεχομένως να υπάρξουν επιπτώσεις, η ενασχόληση με αυτές, τούτες τις κρίσιμες ώρες, θα αποτελούσε εγκληματικό αποπροσανατολισμό.
16/05/2011 - 03:25
Ο έγκαυλος Στρος Καν…
Εκεί που ο υπογράφων έσπαγε το κεφάλι του για να αποφασίσει αν θα γράψει για το χάλι του κέντρου της Αθήνας, την δολοφονική επίθεση των «μπαχαλάκηδων» στα Εξάρχεια, τις ανοησίες και την ανεπάρκεια του Παπουτσή και τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου σήμερα, αφού φτάσαμε στο σημείο να σκοτωνόμαστε στους δρόμους, ή αν θα αναφερόταν για άλλη μία φορά στις εξελίξεις γύρω από το οικονομικό μας χάλι καθώς χθες επρόκειτο να γίνει η συνάντηση της Μέρκελ με τον Στρος Καν και σήμερα συνέρχεται το ECOFIN για την αφεντιά μας, έσκασε η ειδησάρα:
16/05/2011 - 03:24
Όπισθεν ολοταχώς
Η συναίνεση των δύο μεγάλων κομμάτων σε έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή μέτρων άμεσου και δραστικού περιορισμού του δημοσιονομικού ελλείμματος της χώρας μας, παρουσιάζεται πλέον από την Τρόικα ως προαπαιτούμενο για την εκταμίευση της επόμενης δόσης από τα χρήματα του Μνημονίου. Θεωρείται επίσης προϋπόθεση, προκειμένου να συμφωνήσουν οι εταίροι μας σε Ε.Ε και ΔΝΤ σε ένα νέο δάνειο από το 2012, ώστε να αποφύγει η Ελλάδα μία βίαιη στάση πληρωμών στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.
13/05/2011 - 23:09
Εναλλακτική λύση προσφέρει το Ζάππειο ΙΙ του Σαμαρά
Το πακέτο οικονομικών και πολιτικών μέτρων που παρουσίασε στο Ζάππειο ΙΙ ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας αποτελεί μία σοβαρή εναλλακτική λύση στην αποδεδειγμένα αποτυχημένη προσπάθεια του σημερινού μνημονίου και ο ελληνικός λαός δικαιούται να την μελετήσει και να αποφανθεί εάν την προτιμάει, εν συγκρίσει με το επερχόμενο μνημόνιο νούμερο δύο.
13/05/2011 - 23:08
Αυτά ήταν τα …δυσάρεστα
Από το Ζάππειο ΙΙ με παραξένεψε ένα πράγμα. «Εκεί που μας έφτασε το ΠΑΣΟΚ, εύκολες και ευχάριστες λύσεις δεν υπάρχουν πια», είπε ο πρόεδρος της Ν.Δ.. Προηγουμένως είχε εξαγγείλει μείωση φόρων στα εταιρικά κέρδη, μείωση του ΦΠΑ, αύξηση των χαμηλών συντάξεων, πάγωμα των αντικειμενικών τιμών των ακινήτων και κατάργηση του πόθεν έσχες για κατοικίες. Η απορία μου: οι ευχάριστες λύσεις πώς είναι; Διότι, αν τα δυσάρεστα είναι αυτά που εξαγγέλθηκαν, μόλις μπει το νερό στ’ αυλάκι και φτάσει η Ν.Δ. στα ευχάριστα, ακόμη και η Εδέμ θα ωχριά μπροστά στην Ελλάδα. Τότε, βέβαια, θα χρειαστεί να αλλάξει πάλι το σήμα της Ν.Δ. – θα μεγαλώσει σε διαστάσεις για να χωρέσει το μότο «η κυβέρνησή μας, ευχαρίστησή σας».
13/05/2011 - 13:24
Η ανασύνταξη της Κοινωνίας προαπαιτούμενο για πάσης φύσεως επανεκκίνηση
Αυτό που χρειάζεται περισσότερο απ' όλα για να προχωρήσει η περιβόητη επανεκκίνηση της οικονομίας είναι ψυχολογία. Αυτή δυστυχώς δεν υπάρχει. Ο κόσμος αλλού πατάει και αλλού βρίσκεται και αυτό θα συμβαίνει για πολύ ακόμη. Το 16% ανεργία, (είμαστε ακόμη στο α εξάμηνο του 2011) τα λέει όλα, με αποτέλεσμα τα όσα είπε ο κ. Σαμαράς που ακούγονται από συμπαθητικά ως ελκυστικά, να μην τα πιστεύει πια κανείς.
13/05/2011 - 08:30
Νέο δάνειο μόνον αν βάλει «πλάτη» η Ν.Δ.
Ενώ πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι οι ευρωπαίοι σκέπτονται να δώσουν στην Ελλάδα ένα ακόμη δάνειο, περί τα 60 δις μάλλον ή και λίγο παραπάνω, ο Όλι Ρεν, που το είπε και πιο καθαρά από όλους προχθές στο Ευρωκοινοβούλιο, φρόντισε να ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Είπε ότι το Μνημόνιο είναι μονόδρομος και ζήτησε ουσιαστικά από τη Νέα Δημοκρατία να συναινέσει «επειγόντως» , ενώ ταυτόχρονα απέρριψε κάθε ιδέα αναδιάρθρωσης. Από κοντά και ο Σόϊμπλε, τόνισε ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να πάρει επιπλέον βοήθεια χωρίς σαφείς όρους, ενώ ο Γιούνκερ από την πλευρά ζήτησε να πάρουμε επιπλέον μέτρα και να προχωρήσει σε αποκρατικοποιήσεις και μεταρρυθμίσεις.
12/05/2011 - 19:02
Αν είχαμε δραχμή, η πολιτική Σαμαρά θα ήταν σωστή
Η οικονομική πολιτική που περιέγραψε ο Αντώνης Σαμαράς στο Ζάππειο 2 είναι η ενδεδειγμένη για να βγάλει τη χώρα απο την κρίση με την προυπόθεση οτι θα έχουμε δραχμές και όχι ευρώ. Διότι δραχμές θα τυπώναμε και θα είχαμε, ενώ ευρώ δεν τυπώνουμε και δεν έχουμε.
12/05/2011 - 12:25
“Βασανίζομαι...”
Φτώχεια, έγκλημα και δυστυχία ανέκαθεν υπήρχαν - ακόμη και εκείνο τον περίφημο Αύγουστο του 2004, όταν, όπως λέει ένας καλός φίλος, “θεωρούσαμε ότι όλα είναι δυνατά”. Δυστυχώς, δεν υπήρξε ποτέ κοινωνία χωρίς εγκληματίες, κατατρεγμένους και απελπισμένες ψυχές. Η διαφορά είναι ότι η σκοτεινή πλευρά της πόλης ήταν κάποτε εκτοπισμένη στις παρυφές της: σε μικρούς θύλακες ανομίας, όπως στους καταυλισμούς του Μενιδίου, όπου οι μάγκες των σχολείων πήγαιναν κάποτε “να ψωνίσουν”.
12/05/2011 - 08:23
To τι πριν από το γιατί
Πάνε λίγα χρόνια, τρία τουλάχιστον π.Μ. (προ Μνημονίου), που είχα λαθρακούσει συζήτηση δύο αγνώστων μου σε σχέση με την αγένεια των ταξιτζήδων. Εκείνος που έθιξε το θέμα έλεγε ότι είχε κουραστεί με τον ενικό, το απότομο ύφος και τις παράνομες επιλογές κούρσας, με βασικά δηλαδή γνωρίσματα της συμπαθέστατης κατά τα άλλα κίτρινης φυλής. Ο συνομιλητής του αντέτεινε ότι όλα αυτά έδειχναν, πάντως, μία γνησιότητα συμπεριφοράς, την οποία ο ίδιος προτιμούσε από την ψεύτικη επαγγελματική ευγένεια των ταξιτζήδων της Γερμανίας, όπου έλεγε ότι είχε ζήσει.