Η αφορμή για την πρόσφατη όξυνση των σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες υπήρξε η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να επιβάλει δασμούς ύψους 50% στις βραζιλιάνικες εξαγωγές. Ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε πως πρόκειται για αντίποινα απέναντι στο «κυνήγι μαγισσών» που – όπως ισχυρίζεται – υφίσταται ο πρώην ακροδεξιός πρόεδρος της Βραζιλίας, Ζαΐχ Μπολσονάρου, στενός του σύμμαχος.
Η απόφαση αυτή συνοδεύτηκε και από κυρώσεις προς τον Βραζιλιάνο δικαστή που προεδρεύει στη δίκη του Μπολσονάρου για την απόπειρα πραξικοπήματος το 2023, κίνηση που η κυβέρνηση Λούλα χαρακτήρισε «απαράδεκτη παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας».
Η απάντηση του Λούλα ήταν άμεση και έντονη. Η κυβέρνησή του χαρακτήρισε τον Τραμπ «ανεπιθύμητο αυτοκράτορα» και τις κυρώσεις ως «προσβολή στη δικαιοσύνη και την κυριαρχία της Βραζιλίας». Η σκληρή αυτή ρητορική φαίνεται να βρήκε απήχηση στο βραζιλιάνικο κοινό, ενισχύοντας τη δημόσια εικόνα του προέδρου ως υπερασπιστή της εθνικής ανεξαρτησίας.
Σύμφωνα με δημοσκόπηση της AtlasIntel/Bloomberg, που διεξήχθη διαδικτυακά από τις 25 έως τις 28 Ιουλίου σε δείγμα 7.334 ενηλίκων πολιτών, το 50,2% των ερωτηθέντων εγκρίνει τους χειρισμούς του Λούλα, ποσοστό που ξεπερνά για πρώτη φορά από τον Οκτώβριο εκείνο της δυσαρέσκειας (που βρίσκεται λίγο κάτω από το 50%).
Παράλληλα, το 46,6% των ερωτηθέντων αξιολογεί ως “καλή” ή “εξαιρετική” την κυβέρνηση, σημειώνοντας άνοδο από το 43,4% της προηγούμενης μέτρησης. Ωστόσο, ένα 48,2% εξακολουθεί να τη θεωρεί “κακή” ή “απαράδεκτη”, δείχνοντας ότι ο Λούλα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις.
Παρά το γεγονός ότι ο Ζαΐχ Μπολσονάρου έχει απολέσει το δικαίωμα να διεκδικήσει δημόσιο αξίωμα μέχρι το 2030, ο ίδιος δηλώνει αποφασισμένος να είναι ξανά υποψήφιος για την προεδρία. Στο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, η δημοσκόπηση δείχνει ότι ο Λούλα θα συγκέντρωνε ποσοστό 47,8% έναντι 44,2% του Μπολσονάρου, επιβεβαιώνοντας ότι η πολιτική τους αντιπαλότητα εξακολουθεί να κυριαρχεί στο
Το πολιτικό μήνυμα
Η άνοδος της δημοτικότητας του Λούλα δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της εξωτερικής πίεσης, αλλά και μιας γενικότερης συσπείρωσης γύρω από τη φιγούρα του ενόψει των διεθνών προκλήσεων. Η εθνικιστική ρητορική απέναντι στις ΗΠΑ και η προσπάθεια διατήρησης του θεσμικού κύρους της χώρας απέναντι στις πιέσεις του Τραμπ, φαίνεται πως λειτουργούν ενισχυτικά για το πολιτικό του προφίλ.
Η εικόνα του ως σταθερού και έμπειρου ηγέτη ενισχύεται, ενώ η αντιπαράθεση με τον Μπολσονάρου συνεχίζει να αποτελεί τον βασικό άξονα του πολιτικού σκηνικού.
