Η Ρωσία, ωστόσο, δεν έχει δείξει κανένα σημάδι πρόθεσης να το πράξει· αντίθετα, συνεχίζει και εντείνει τις επιθέσεις της στην Ουκρανία, προσπαθώντας να εδραιώσει τα κέρδη της στο πεδίο της μάχης.
Κι όμως, όπως μεταδίδει το CNBC, ο Τραμπ εξακολουθεί να καθυστερεί την επιβολή του «μεγάλου όπλου» επιπλέον κυρώσεων και οικονομικών τιμωριών, που θα μπορούσαν να πλήξουν μια ήδη αποδυναμωμένη Ρωσία.
Ο λόγος αυτής της στασιμότητας είναι στρατηγικός και ξεπερνά τα όρια της ίδιας της Ρωσίας, σύμφωνα με αναλυτές, οι οποίοι προειδοποιούν ότι όσο περισσότερο καθυστερεί ο Τραμπ, τόσο περισσότερο υπονομεύει τη δική του και των ΗΠΑ θέση.
Υπό πίεση ο ρωσικός προϋπολογισμός και η ανησυχία ολικής απομόνωσης
«Ο ρωσικός προϋπολογισμός βρίσκεται στην πραγματικότητα υπό μεγάλη πίεση... οπότε, αν υπήρχαν πιο σημαντικές κυρώσεις που να στοχεύουν στο ρωσικό εμπόριο πετρελαίου από τις ΗΠΑ — κάτι που έχει συζητηθεί αλλά δεν έχει γίνει — αυτό θα έθετε τον προϋπολογισμό υπό ακόμα μεγαλύτερη πίεση. Δεν έχει συμβεί όμως,» δήλωσε τη Δευτέρα (1/9) στο CNBC ο Κρις Γουίφερ, διευθύνων σύμβουλος της με έδρα τη Μόσχα Macro-Advisory.
Υπήρχαν δύο βασικοί λόγοι πίσω από τη διστακτικότητα του Τραμπ, είπε ο Γουίφερ: η επιθυμία του προέδρου να φανεί ως ειρηνοποιός και οι ανησυχίες για το ενδεχόμενο να ωθήσει τη Ρωσία πιο βαθιά στην αγκαλιά της Κίνας.
«Ο Τραμπ εξακολουθεί να πιστεύει ότι μπορεί να φέρει και τις δύο πλευρές στο τραπέζι, ότι θα μπορούσε να μεσολαβήσει σε μια ειρηνευτική συμφωνία και να πιστωθεί τη μετακίνηση της σύγκρουσης προς την ειρήνη. Και λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανακοίνωση για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης θα γίνει στις αρχές Οκτωβρίου, αυτό παίζει ρόλο, αν λάβουμε υπόψη τον χαρακτήρα του συγκεκριμένου ατόμου», είπε στο CNBC.
Ρυθμιστικός παράγοντας η Κίνα – Η ανησυχία των ΗΠΑ
«Ο δεύτερος λόγος… είναι η αίσθηση ότι αν η Ρωσία ηττηθεί, αν απομονωθεί πλήρως από τη Δύση και δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής για συνεργασία με τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, τότε δεν θα έχει άλλη επιλογή παρά να στραφεί ακόμα πιο αποφασιστικά στην Κίνα· και αυτό θα μπορούσε να ενισχύσει τη θέση της Κίνας.»
Η περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων Ρωσίας–Κίνας θα σήμαινε ότι η δεύτερη θα είχε «σχεδόν απεριόριστη» πρόσβαση σε ενεργειακούς πόρους, βιομηχανικά υλικά και στην Αρκτική, κάτι που θα μπορούσε ουσιαστικά να αποκλείσει τις ΗΠΑ από ρωσοκρατούμενες περιοχές της Αρκτικής.
Θα επέτρεπε επίσης στην Κίνα μεγαλύτερη πρόσβαση σε ρωσική στρατιωτική τεχνολογία, όπως υποβρύχια stealth, αλλά και περαιτέρω ευκαιρίες στη διαστημική εξερεύνηση.
Αξιωματούχοι στην Ουάσιγκτον ανησυχούν για αυτό, σημείωσε ο Γουίφερ, προσθέτοντας: «Δεν θέλουν η Ρωσία να καταλήξει ουσιαστικά ένα πιο τυπικό “παράρτημα” της Κίνας. Θέλουν να βρίσκεται πιο κοντά στο μέσο, με εμπλοκή και με τη Δύση. Νομίζω πως αυτός είναι ένας λόγος που προχωρούν με προσοχή προς το παρόν.»
Η απογοήτευση των Ουκρανών
Η Ουκρανία, εν τω μεταξύ, παρακολουθεί τον Τραμπ να αφήνει να περνούν αυτοεπιβαλλόμενες προθεσμίες για δράση εναντίον της Ρωσίας, με το Κίεβο να μένει απογοητευμένο από τις αντιληπτές χαμένες ευκαιρίες να πιέσει τον Πούτιν προς μια κατάπαυση πυρός.
«Οι Ουκρανοί ήλπιζαν ότι η προθεσμία της 8ης Αυγούστου που είχε δώσει ο Τραμπ στον Πούτιν για να δεχθεί μια κατάπαυση του πυρός θα παρείχε πιο σταθερή αντιαεροπορική άμυνα,» ανέφερε σε ανάλυσή του τον Αύγουστο ο Τζον Χερμπστ, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Ουκρανία και επικεφαλής του Ευρασιατικού Κέντρου του Atlantic Council.
Ωστόσο, απογοητεύτηκαν όταν ο Τραμπ άφησε τον Πούτιν να ξεπεράσει την προθεσμία της 8ης Αυγούστου χωρίς συνέπειες. «Αντί γι’ αυτό, ο Τραμπ επικεντρώθηκε στη διπλωματία κορυφής με τον Πούτιν, που μέχρι στιγμής δεν έχει αποφέρει καμία ρωσική ευελιξία,» έγραψε ο Χερμπστ.
«Τώρα σφίγγουν τα δόντια τους και, μαζί με πολλούς Ευρωπαίους εταίρους τους, περιμένουν οι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου να συνειδητοποιήσουν ότι η Ρωσία τους “παίζει” — και να λάβουν τα δυναμικά μέτρα που ο Τραμπ είχε υποσχεθεί, αν η Ρωσία συνέχιζε τον πόλεμο κατά της Ουκρανίας,» πρόσθεσε.
Ενίσχυση δεσμών Κίνας-Ρωσίας-Ινδίας
Οι ηγέτες του Πεκίνου και της Μόσχας φάνηκε να επιδεικνύουν θερμή φιλία στη 25η σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) τη Δευτέρα. Στη σύνοδο συμμετέχουν 20 ξένοι ηγέτες, μεταξύ των οποίων ο Πούτιν και ο Ινδός πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι.
Στο φόντο του πολέμου στην Ουκρανία, των δασμών του Τραμπ και του συνεχιζόμενου εμπορίου πετρελαίου, οι μεγάλες οικονομίες της Κίνας, της Ρωσίας και της Ινδίας έχουν εμβαθύνει τους οικονομικούς και πολιτικούς δεσμούς τους, ενώ οι σχέσεις τους με τη Δύση έχουν επιδεινωθεί.
Ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ κάλεσε τη Δευτέρα τους ηγέτες που παρευρίσκονται στη σύνοδο να ενισχύσουν τη συνεργασία τους και να απορρίψουν αυτό που αποκάλεσε «ψυχροπολεμική νοοτροπία.»
Εν τω μεταξύ, ο Πούτιν είπε στον SCO ότι η συνάντησή του με τον Τραμπ τον Αύγουστο άνοιξε τον δρόμο για την εξεύρεση τρόπου επίλυσης της «κρίσης» της Ουκρανίας, όπως περιέγραψε τον πόλεμο που διαρκεί πάνω από τρία χρόνια. Παράλληλα ευχαρίστησε τους ασιατικούς συμμάχους της Ρωσίας για τη στήριξή τους καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου.
«Εκτιμούμε τις προσπάθειες και τις προτάσεις της Κίνας, της Ινδίας και άλλων στρατηγικών μας εταίρων για την επίλυση της ουκρανικής κρίσης. Η αμοιβαία κατανόηση που επιτεύχθηκε στη πρόσφατη σύνοδο Ρωσίας–ΗΠΑ στην Αλάσκα κινείται προς την ίδια κατεύθυνση, ελπίζω. Ανοίγει τον δρόμο προς την ειρήνη στην Ουκρανία, ελπίζω.»
Σύνοδοι όπως αυτή του SCO, συνέχισε, δημιουργούν ένα νέο πολιτικό και κοινωνικοοικονομικό οικοσύστημα που θα μπορούσε να αντικαταστήσει το «ξεπερασμένο» ευρωατλαντικό κεντροβαρές μοντέλο ισχύος.
Αυτό το νέο σύστημα «θα λαμβάνει υπόψη τα συμφέροντα του μεγαλύτερου δυνατού αριθμού χωρών και θα είναι πραγματικά ισορροπημένο,» σημαίνοντας «ένα σύστημα στο οποίο μια ομάδα χωρών δεν θα διασφαλίζει την ασφάλειά της εις βάρος των άλλων.»
