Ωστόσο, ακόμη κι αν υποτεθεί ότι η επιχείρηση του Ισραήλ δεν αντίκειται στο διεθνές δίκαιο (παρότι η σωρεία των διεθνών αντιδράσεων δεν συντείνει σε αυτό), υπάρχουν πολλές αμφιβολίες σχετικά με την επιτυχία της. Ειδικοί στην αστική μάχη επισημαίνουν ότι ακόμη και καλά εξοπλισμένοι στρατοί δυσκολεύονται να επιχειρήσουν σε τόσο πυκνοκατοικημένες περιοχές. Ο Χεζί Νεχάμα, πρώην διοικητής ταξιαρχίας, είναι ένα εξ αυτών και εκφράζει ανοιχτά τις ανησυχίες του: «Η κατάσταση είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Η Χαμάς χρησιμοποιεί αμάχους ως ανθρώπινες ασπίδες και δεν τους επιτρέπει να φύγουν. Άμαχοι σκοτώνονται, όπως και στρατιώτες. Είναι παράλογο. Πιστεύω ότι είναι λάθος».
Εσωτερικές ενστάσεις και πολιτική επιμονή
Πληροφορίες αναφέρουν ότι ακόμη και η ηγεσία των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων έχει εκφράσει αντιρρήσεις για την επιχείρηση. Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, στρατηγός Ετζάλ Ζαμίρ, έχει επισημάνει πολλές φορές τον κίνδυνο που διατρέχουν οι όμηροι, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες για την τοποθεσία τους.
Ο στρατιωτικός αναλυτής και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Bundeswehr του Μονάχου, Τζούλιαν Βέρνερ, κατηγορεί ευθέως τον πρωθυπουργό Νετανιάχου για εμμονή με την επιχείρηση. Όπως σχολιάζει, «ο Νετανιάχου αφήνει τους στρατιώτες του να χτυπούν το κεφάλι τους στον τοίχο», χωρίς να φαίνεται πως υπάρχει συνεκτική στρατηγική.
Αμφιλεγόμενη στρατηγική
Ο Τζον Σπένσερ, διεθνώς αναγνωρισμένος ειδικός στον αστικό πόλεμο, θεωρεί ότι ο εκπεφρασμένος στόχος του Ισραήλ (να στερήσει από τη Χαμάς το τελευταίο της προπύργιο) είναι σωστός, αλλά επισημαίνει ότι δεν υπάρχουν επαρκείς δυνάμεις για την πλήρη κατάληψη και κατοχή της Πόλης της Γάζας. Οι έφεδροι δεν επαρκούν για διαρκή παρουσία, ενώ και η κοινωνία δεν φαίνεται να στηρίζει μια τέτοια μακροχρόνια εμπλοκή.
Ο πρώην διοικητής Νεχάμα, από τη μεριά του, προτείνει μια διαφορετική στρατηγική: πρώτα η απομάκρυνση των αμάχων σε ασφαλείς ζώνες με επαρκή σίτιση, και έπειτα η διακοπή της παροχής νερού. Όπως δηλώνει, «αν κοπεί το νερό, σε τρεις εβδομάδες οι μαχητές της Χαμάς θα παραδοθούν από τη δίψα». Πρόκειται για πολιορκία, όχι για μάχη, προσθέτει.
Διαμαρτυρίες από τις οικογένειες των ομήρων
Την ίδια στιγμή, οικογένειες των Ισραηλινών ομήρων διαμαρτύρονται έντονα για την επιχείρηση. Πολλοί συγγενείς έχουν συγκεντρωθεί έξω από την κατοικία του Νετανιάχου στην Ιερουσαλήμ, καταγγέλλοντας ότι η επίθεση θέτει σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή των αγαπημένων τους προσώπων.
Η Ανάτ Ανγκρέστ, μητέρα του Ματάν Ανγκρέστ που κρατείται όμηρος, δήλωσε: «Δεν θα φύγουμε από εδώ. Οι δικοί μας άνθρωποι βομβαρδίζονται από τις Ισραηλινές Δυνάμεις με εντολή του πρωθυπουργού. Φοβόμαστε ότι αυτή μπορεί να είναι η τελευταία τους νύχτα». Ανάλογες κατηγορίες εξαπέλυσε και ο Μισέλ Ιλούζ, πατέρας του Γκι Ιλούζ που δολοφονήθηκε, δηλώνοντας: «Το αίμα του γιου μου είναι στα χέρια σας».
Κλιμάκωση στο έδαφος – Η Επιχείρηση «Άρματα του Γεδεών II»
Σύμφωνα με ανακοίνωση του ισραηλινού στρατού στην πλατφόρμα Χ, πέντε μεραρχίες των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων έχουν ξεκινήσει προέλαση προς την Πόλη της Γάζας, στο πλαίσιο της επιχείρησης «Άρματα του Γεδεών ΙΙ». Η επιχείρηση στοχεύει στην πλήρη κατάληψη της πόλης. Συνοδευτικό βίντεο που δόθηκε στη δημοσιότητα παρουσιάζει την πρόοδο των επιχειρήσεων «σύμφωνα με το επιχειρησιακό σχέδιο» μετά τη λήξη της εκεχειρίας στις 18 Μαρτίου. Ο στρατός προειδοποιεί ότι ο αριθμός των στρατιωτών στην περιοχή θα αυξηθεί περαιτέρω τις επόμενες ημέρες.
Υγειονομική κατάρρευση και ανθρωπιστικός κίνδυνος
Την ίδια ώρα, το Υπουργείο Υγείας της Γάζας, υπό τον έλεγχο της Χαμάς, προειδοποιεί για την επικείμενη κατάρρευση του υγειονομικού συστήματος. Τα 11 εναπομείναντα νοσοκομεία στην πόλη έχουν υπερφορτωθεί, με τα επείγοντα να μην μπορούν να ανταποκριθούν στον αυξημένο αριθμό τραυματιών. Οι γιατροί εργάζονται με μηδενικά αποθέματα φαρμάκων και υγειονομικού υλικού, ενώ υπάρχει και κρίσιμη έλλειψη αίματος, καθιστώντας αδύνατη την περίθαλψη πολλών ασθενών.
Παράλληλα, όσοι αναγκάζονται να εκτοπιστούν ζουν έναν εφιάλτη δίχως τέλος. Εάν καταφέρουν να βγουν ζωντανοί και δεν σκοτωθούν στη διαδρομή εξαιτίας των ισραηλινών επιθέσεων, η τύχη τους είναι άγνωστη, αφού κινούνται προς τα νότια, όπου και θα στοιβαχτούν, χωρίς να υπάρχει διαθέσιμος χώρος ή υποδομές. Εν τω μεταξύ, το κόστος μετακίνησης για μία οικογένεια είναι δυσβάσταχτο, αφού λόγω του πληθωρισμού και των συνεχών ανατιμήσεων μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 5.000 δολάρια, ποσό που πριν κλείσουν τα σύνορα και απαγορευτούν οι μετακινήσεις προς τον «έξω» κόσμο χρειαζόταν κάποιος, προκειμένου να φύγει από τη Λωρίδα της Γάζας.
Στην πόλη της Γάζας – αλλά και στα περίχωρα – η κατάσταση είναι απελπιστική· δεκάδες άνθρωποι ζουν στα συντρίμμια, κοιμούνται στους δρόμους ή στα βομβαρδισμένα σπίτια τους, αφού δεν υπάρχει καταφύγιο. «Αυτές είναι οι πιο δύσκολες μέρες», λέει μία Παλαιστίνια από τη Λωρίδα της Γάζας, λίγο πιο έξω από την πόλη. «Μετά από δύο χρόνια φόβου, πείνας και καταστροφής, τώρα νιώθουμε λες κι ο πόλεμος αρχίζει ξανά», προσθέτει, λέγοντας ότι κυριαρχεί ο τρόμος και η απελπισία.
