Ζήτησε λοιπόν διαπραγματεύσεις στη Γενεύη όπου συμμετείχαν αξιωματούχοι από την Ουκρανία, τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Η αρχική πρόταση στο τραπέζι ήταν τόσο προσανατολισμένη προς τις απαιτήσεις της Ρωσίας, ώστε οι συνομιλίες ξεκίνησαν με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο να αναγκάζεται να αρνηθεί ότι είχε γραφτεί από το Κρεμλίνο, σημειώνει το BBC.
Ωστόσο, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε ξεκαθαρίσει ότι η Ουκρανία έπρεπε να συμφωνήσει γρήγορα ή να αντιμετωπίσει αόριστες συνέπειες. Έτσι το Κίεβο έπρεπε να συμμετάσχει.
Το βράδυ της Κυριακής, ο Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε ότι υπήρξε «τεράστια πρόοδος» στις συνομιλίες, με μόνο «δυο-τρία ζητήματα» να παραμένουν ανοιχτά. Όταν πιέστηκε για λεπτομέρειες, δεν θέλησε να γίνει πιο συγκεκριμένος, αποκαλώντας την κατάσταση «εύθραυστη».
Ωστόσο, μια κοινή δήλωση Ουκρανίας–ΗΠΑ αναφέρει ότι πλέον υπάρχει μια εντελώς νέα συμφωνία στο τραπέζι, την οποία χαρακτηρίζει ως «επικαιροποιημένο και αναθεωρημένο πλαίσιο».
Το σχέδιο δεν έχει ακόμα δημοσιοποιηθεί, ωστόσο, οι Financial Times, έκαναν λόγο για ένα νέο σχέδιο 19 σημείων, με «ελάχιστα να έχουν απομείνει» από το αρχικό προσχέδιο.
Το νέο αυτό έγγραφο πιθανότατα ενσωματώνει τουλάχιστον ορισμένες από τις τροπολογίες που πρότειναν οι Ευρωπαίοι και δημοσίευσε το πρακτορείο Reuters, οι οποίες δείχνουν κάτι πολύ πιο αποδεκτό για το Κίεβο.
Το αυτόματο βέτο για μελλοντική ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ έχει αφαιρεθεί — όπως και ο περιορισμός στον αριθμό των στρατευμάτων των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.
Αναφέρεται ότι δεν θα αναπτυχθούν μόνιμα δυτικά στρατεύματα στην Ουκρανία, αλλά αυτό δεν αποτελεί πλήρη απαγόρευση.
Στο ευαίσθητο ζήτημα του εδάφους — γης την οποία οι Ουκρανοί στρατιώτες πολεμούν και πεθαίνουν για να υπερασπιστούν επί 11 χρόνια — δεν θα υπάρξει παραχώρηση του υπόλοιπου Ντονμπάς στη Ρωσία χωρίς αντάλλαγμα, και η Ουκρανία θα επιδιώξει να ανακτήσει τις κατεχόμενες περιοχές αποκλειστικά με διπλωματικά μέσα. Αυτό είναι κάτι που ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι είχε αποδεχθεί στο παρελθόν.
Η πλήρης αμνηστία για εγκλήματα πολέμου αφαιρείται επίσης.
Αλλά το πιο κρίσιμο σημείο είναι η αναφορά στις εγγυήσεις ασφαλείας.
Αρκετοί αξιωματούχοι, ανάμεσά τους και ο Βρετανός πρωθυπουργός σερ Κιρ Στάρμερ, έχουν μιλήσει για προστασία τύπου Άρθρου 5 για την Ουκρανία, που σημαίνει ότι οι ΗΠΑ θα ήταν δεσμευμένες να συνδράμουν στην άμυνά της αν η Ρωσία εισέβαλλε ξανά.
Αυτό είναι το βασικό ζήτημα πάνω στο οποίο, όπως λέει η Ουκρανία, δεν μπορεί να διαπραγματευτεί.
Δεν γνωρίζουμε πόσες από αυτές τις ευρωπαϊκές ιδέες έχουν ενσωματωθεί στη νέα πρόταση, αλλά ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς χαρακτηρίζει τη συμφωνία «σημαντικά τροποποιημένη» – με θετική έννοια.
Το νέο σχέδιο μοιάζει με κάτι στο οποίο η Ουκρανία θα μπορούσε ενδεχομένως να συμφωνήσει — κάποια στιγμή.
Πιθανότατα γι’ αυτό ο Τραμπ πέρασε από το να κατηγορεί ξανά τους αξιωματούχους στο Κίεβο ότι του δείχνουν «μηδενική ευγνωμοσύνη», στο να διακηρύσσει ότι «κάτι καλό» μπορεί να έρχεται.
Αλλά πόσο καλό; Δεν υπάρχει ακόμη κανένα σημάδι ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να σταματήσει να πολεμά, εκτός αν αναγκαστεί.
Στην καλύτερη περίπτωση, κάποιοι υποστηρίζουν ότι η απαίτηση του Τραμπ για συμφωνία έχει δώσει νέα δυναμική στις προσπάθειες εξεύρεσης ειρήνης, την οποία οι Ουκρανοί, υπό συνεχή επίθεση, επιθυμούν απελπισμένα.
Αλλά είναι δύσκολο να αποφύγει κανείς την αίσθηση ότι αυτές οι ημέρες έντονης διπλωματίας απλώς μας επανέφεραν εκεί από όπου ξεκινήσαμε.
