Όπως σημειώνει το διεθνές ειδησεογραφικό δίκτυο, δεκαετίες διαφθοράς, έλλειψης επενδύσεων, πυρκαγιών και εκτεταμένων κλοπών έχουν οδηγήσει τις υποδομές αργού πετρελαίου της χώρας σε κατάσταση πλήρους απαξίωσης.
Αυτό σημαίνει πως για να αποκατασταθούν οι υποδομές σε επίπεδο που θα επέτρεπε στην παραγωγή να προσεγγίσει τα ιστορικά υψηλά της δεκαετίας του 1970, θα απαιτούνταν επενδύσεις της τάξης των 10 δισ. δολαρίων ετησίως για τα επόμενα δέκα χρόνια από εταιρείες όπως η Chevron Corp., η Exxon Mobil Corp. και η ConocoPhillips, σύμφωνα με τον Φρανσίσκο Μονάλντι, διευθυντή ενεργειακής πολιτικής για τη Λατινική Αμερική στο Baker Institute for Public Policy του Πανεπιστημίου Rice.
«Μια ταχύτερη ανάκαμψη θα απαιτούσε ακόμη περισσότερες επενδύσεις», σημείωσε, μιλώντας το Bloomberg, ο Μονάλντι.
Ωστόσο, η δυσκολία έγκειται στο γεγονός πως παρότι η Βενεζουέλα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου παγκοσμίως, η παραγωγή της έχει καταρρεύσει. Ενδεικτικό είναι πως σήμερα, η χώρα παράγει περίπου 1 εκατ. βαρέλια ημερησίως, έναντι σχεδόν 4 εκατ. βαρελιών το 1974.
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξή του στο ABC ότι εκτιμά πως οι αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες θα δείξουν έντονο ενδιαφέρον για την εκμετάλλευση του αργού της Βενεζουέλας, το οποίο θεωρείται κρίσιμο για τα αμερικανικά διυλιστήρια.
«Δεν έχω μιλήσει με αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες τις τελευταίες ημέρες, αλλά είμαστε αρκετά βέβαιοι ότι θα υπάρξει δραματικό ενδιαφέρον», είπε ο Ρούμπιο. «Νομίζω ότι θα υπάρξει τεράστια ζήτηση και ενδιαφέρον από τον ιδιωτικό τομέα αν δοθεί ο χώρος να το κάνουν», σημείωσε ακόμη.
Πριν, ωστόσο, προχωρήσουν σε επενδύσεις, οι εταιρείες θα θελήσουν να διασφαλίσουν ότι το πολιτικό και επιχειρηματικό περιβάλλον είναι σταθερό, σύμφωνα με τον Λίνο Καρίγιο, πρώην στέλεχος της κρατικής πετρελαϊκής PDVSA, ο οποίος έχει εγκαταλείψει τη Βενεζουέλα εδώ και περισσότερα από είκοσι χρόνια.
Το μέγεθος των έργων που απαιτούνται για την αποκατάσταση των υποδομών είναι τεράστιο, τονίζει ο ίδιος. Στα λιμάνια της χώρας, ο εξοπλισμός βρίσκεται σε τόσο κακή κατάσταση, ώστε η πλήρης φόρτωση υπερδεξαμενόπλοιων με προορισμό την Κίνα μπορεί να διαρκέσει έως και πέντε ημέρες, όταν πριν από επτά χρόνια απαιτούνταν μόλις μία.
Στη λεκάνη του Ορινόκο, μια εκτεταμένη περιοχή στο εσωτερικό της Βενεζουέλας που εκτιμάται ότι περιέχει σχεδόν μισό τρισεκατομμύριο βαρέλια πετρελαίου, πολλές εξέδρες έχουν εγκαταλειφθεί, ενώ οι διαρροές παραμένουν χωρίς έλεγχο. Εξοπλισμός γεώτρησης έχει λεηλατηθεί και καταλήγει στη μαύρη αγορά ως ανταλλακτικά.
Το εκτεταμένο δίκτυο υπόγειων αγωγών παρουσιάζει συνεχείς διαρροές και σε αρκετές περιπτώσεις έχει αποξηλωθεί και πουληθεί ως παλιοσίδερα, ενώ πυρκαγιές και εκρήξεις έχουν προκαλέσει σοβαρές ζημιές στον εξοπλισμό.
Το μεγάλο διυλιστηριακό συγκρότημα Paraguana, στη βορειοδυτική ακτή κοντά στο Καράκας, λειτουργεί μόνο σποραδικά και με μειωμένη δυναμικότητα λόγω συχνών βλαβών. Παράλληλα, ορισμένες από τις τέσσερις μονάδες αναβάθμισης πετρελαίου, που παλαιότερα αποτελούσαν υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις προεπεξεργασίας του αργού, έχουν τεθεί εκτός λειτουργίας.
Η περιορισμένη παραγωγή που εξακολουθεί να υφίσταται στη Βενεζουέλα βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη Chevron, τη μοναδική μεγάλη αμερικανική πετρελαϊκή εταιρεία που συνεχίζει να δραστηριοποιείται στη χώρα. Η εταιρεία, με έδρα το Χιούστον, αντιστοιχεί περίπου στο 25% της συνολικής παραγωγής, λειτουργώντας με ειδικές άδειες που της επιτρέπουν να παραμένει παρά τις αμερικανικές κυρώσεις.
Σύμφωνα με αναλυτές, οι Exxon και ConocoPhillips είναι οι άλλες δύο αμερικανικές εταιρείες που θα μπορούσαν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην ανασυγκρότηση του κλάδου, λόγω μεγέθους και εμπειρίας. Και οι δύο είχαν παρουσία στη Βενεζουέλα στο παρελθόν, αλλά αποχώρησαν μετά την εθνικοποίηση των περιουσιακών τους στοιχείων από τον Ούγκο Τσάβες στα μέσα της δεκαετίας του 2000.
Παραμένει ασαφές πώς θα εξελιχθεί η πολιτική μετάβαση στη χώρα και ποιο θα είναι το πλαίσιο λειτουργίας για τις πετρελαϊκές εταιρείες. Προς το παρόν, οι κυρώσεις εξακολουθούν να ισχύουν, ενώ αμερικανικός ναυτικός αποκλεισμός ελέγχει τα γύρω ύδατα. Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι πλέον την ευθύνη έχει η αντιπρόεδρος Ντέλσι Ροντρίγκες, αν και θεωρείται στενή σύμμαχος του Μαδούρο και για πολλούς αυτό δείχνει πως δεν οδεύουμε προς μία ουσιαστική αλλαγή. Από την άλλη, βέβαια, η Ροντρίγκες έχει επιχειρήσει ήδη να «ανοίξει» δίαυλο επικοινωνίας και συνεννόησης με τις ΗΠΑ.
Όσο για την Ουάσιγκτον, η διερεύνηση του ενδιαφέροντος των δυτικών πετρελαϊκών εταιρειών έχει ανατεθεί στον υπουργό Εσωτερικών Νταγκ Μπέργκαμ και στον υπουργό Ενέργειας Κρις Ράιτ.
Επιπλέον εμπόδιο για νέες επενδύσεις, ωστόσο, αποτελεί το γεγονός ότι η παγκόσμια αγορά πετρελαίου εμφανίζεται υπερπροσφορά και οι τιμές κινούνται κοντά σε χαμηλά πενταετίας. Παράλληλα, πολλές εταιρείες εξακολουθούν να διεκδικούν δισεκατομμύρια δολάρια από απλήρωτα δάνεια και αποζημιώσεις μετά τις κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων την περίοδο Τσάβες.
Παρόλα αυτά, οι πετρελαϊκές ενδέχεται να εξετάσουν το ενδεχόμενο επιστροφής, εφόσον οι τιμές και τα ασφάλιστρα κινδύνου καταστούν ελκυστικά, δήλωσε στο Bloomberg ο Κέβιν Μπουκ, διευθύνων σύμβουλος της ClearView Energy Partners.
