Η «επιτάχυνση» της παρακμής
Ο Φιλίπ Μπολοπιόν, εκτελεστικός διευθυντής της οργάνωσης, υποστηρίζει ότι η ιστορία κινείται πλέον με ταχύτητα προς τη λάθος κατεύθυνση. Η HRW εκτιμά ότι η ποιότητα της δημοκρατίας διεθνώς έχει διολισθήσει στα επίπεδα του 1985, με τις ΗΠΑ να ακολουθούν το αρνητικό παράδειγμα της Ρωσίας και της Κίνας.
Η έκθεση εστιάζει σε συγκεκριμένες πρακτικές εντός αμερικανικού εδάφους που χαρακτηρίζονται ως «πρωτοφανείς»:
- Επιθέσεις κατά μειονοτήτων: Η χρήση ένοπλων πρακτόρων της ICE για βίαιες επιδρομές κατά μεταναστών (όπως στη Μινεάπολη).
- Πολιτικές διώξεις: Η στοχοποίηση πολιτικών αντιπάλων και η προσπάθεια εξουδετέρωσης των δημοκρατικών αντιβάρων (checks and balances).
- Παραβιάσεις διεθνούς δικαίου: Η οργάνωση καταγγέλλει τις ΗΠΑ για «καταναγκαστικές εξαφανίσεις» μεταναστών από τη Βενεζουέλα, οι οποίοι μεταφέρθηκαν σε φυλακές υψηλής ασφαλείας στο Σαλβαδόρ.
Διεθνείς κρίσεις και «νέες συμμαχίες»
Η κριτική της HRW επεκτείνεται και πέρα από τα αμερικανικά σύνορα. Η οργάνωση καταδικάζει την υποστήριξη της Ουάσινγκτον προς το Ισραήλ, κάνοντας λόγο για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και γενοκτονία» στη Γάζα, ενώ στηλιτεύει την «άμβλυνση» των επίσημων εκθέσεων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για φίλα προσκείμενες χώρες, όπως το Σαλβαδόρ, όπου καταγράφονται μαζικές αυθαιρεσίες.
Ως μοναδική διέξοδο από αυτό το «καθοδικό σπιράλ», η HRW προτείνει τη δημιουργία μιας νέας στρατηγικής συμμαχίας από «μεσαίες δυνάμεις». Χώρες όπως ο Καναδάς, τα κράτη της Ε.Ε., η Ιαπωνία και η Βραζιλία καλούνται να συνασπιστούν γύρω από έναν κοινό πυρήνα δημοκρατικών αξιών, ώστε να ανακόψουν την κατάρρευση της διεθνούς τάξης που βασίζεται σε κανόνες.
«Όλα τα κεκτημένα των τελευταίων δεκαετιών σήμερα απειλούνται», προειδοποιεί η οργάνωση, υπογραμμίζοντας ότι η παγκόσμια κοινότητα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι όπου η σιωπή ισοδυναμεί με συνενοχή.
